Κυριακή 15 Δεκ 2019 11:58      

Ουδέν Σχόλιον! - Γράφει ο Βασίλης Μόσχης

- Που είσαι ρε μεγάλε; Σε χάσαμε! Μαύρα μάτια κάναμε να σε δούμε! Πολύ ακριβοθώρητος μας έγινες!

- Ήθελα να δω ποιος θα με αναζητήσει! Σε ποιον έλειψα! Θα χτυπούσε κανένα τηλέφωνο για να δείξει ενδιαφέρον;

- Δημοψήφισμα ήθελες να κάνεις;

- Ναι, ρε!

- Και το αποτέλεσμα αυτού; Έβγαλες κανένα συμπέρασμα;

- Ο άνθρωπος είναι ένα μυστηριώδες ον!

- Το θες να πεις;

- Φαίνεται δεν έλειψα σε κανένα!

- Άντε, ρε! Δεν συμφωνώ!

- Με χαιρετούσαν στο δρόμο, ρωτούσαν πως είμαι και κατέληγαν στο “σε διαβάζω… κάθε μέρα.. ωραία τα γράφεις”!

- Είδες; Κάτι ξέρει ο κόσμος!

- Ναι, ρε, αλλά πως με διάβαζε ενώ εγώ δεν έγραφα!

- Είδες ότι η απουσία σου έγινε αισθητή; Δεν έγραφες και όμως ήταν σαν να έγραφες!

- Δηλαδή όλα αέρας! Μεταξύ μας κοροϊδευόμαστε τώρα;

- Όχι, ρε, αλλά είναι πολύ σημαντικό να απουσιάζεις και εν τούτοις είναι σα να μην απουσιάζεις!

- Έτσι το βλέπεις εσύ;

- Εμ, πώς να το δω;

- Απουσιάζει αυτός; Ούτε γάτα ούτε ζημιά!

- Έλα μωρέ είσαι υπερβολικός! Πολλοί με ρωτούσαν εμένα, γιατί ήξεραν ότι ήμασταν κολλητοί, τι έγινε και εξαφανίστηκες ο φίλος σου;

- Ναι, ρε;

- Αμ πως!

- Και;

- Τι και;

- Τι τους απαντούσες εσύ;

- Πολλά και διάφορα! Αφού κι εγώ δεν ήξερα γιατί αυτή η απουσία! Και ούτε καν σε τηλεφώνησα, διότι ήξερα ότι θα έβρισκα τον μπελά μου! Που θα πάει, έλεγα! Θα εμφανιστεί κάποια στιγμή. Δεν μπορεί να τον κατάπιε η γη! Σε κατάπιε; Δεν σε κατάπιε! Είδες; Μέσα έπεσα! Πιστεύω ότι από δω και πέρα θα σε έχουμε κοντά μας! Μας έλειψες ρε! Μου έλειψες ρε!

- Τι έγινε; Θα μας βάλεις τα κλάματα τώρα;

- Είπαμε, αλλά όχι κι έτσι! Δεν το συνηθίζω να κλαίω! Χώρια που ήμουν σίγουρος ότι κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, θα έσκαγες μύτη! Και για πες μου τώρα που είμαστε μόνοι μας και δε μας βλέπει και δε μας ακούει κανένας! Τι έγινε;

- Δουλειές, ρε! Δουλειές!

- Δόξα τον Πανάγαθο κατέφθασε η ανάπτυξη!

Scroll to Top