Σάββατο 24 Αυγ 2019 12:04      

Αυτή η εβδομάδα είναι μεγάλη σε γεγονότα, όχι σε χρόνο. Δεν έχει μεγαλύτερη διάρκεια ούτε σε ημέρες, ούτε σε ώρες.
Η τέλεση σπουδαίων γεγονότων για κάθε ημέρα δεν την καθιστά απλά μεγάλη, αλλά τεράστια. Η Διδασκαλία, Οι Παραβολές, τα Θαύματα, τα Πάθη, η Σταύρωση, ο Θάνατος και η Ανάσταση του Χριστού υπερβαίνουν την μικρότητα μας, την μικροψυχία μας.

Στη μακρινή μου φαντασία, καθημερινά, ξημερώνει η ημέρα των ονείρων μου. Γεννάται ένας κόσμος διαφορετικός σε συνθήκες ζωής, σε νοοτροπία, σε συμπεριφορά, σε ποιότητα, σε προσφορά, σε αξία, σε ήθος.

Οι αγρότες στα μπλόκα. Η Ελλάδα στα μνημόνια. Οι Έλληνες σε αδιέξοδο.
Η χώρα εγκλωβισμένη στους όρους του μνημονίου για έξι χρόνια και δεν λέει να πάρει μπρος. Το ένα μέτρο μετά το άλλο, φόρος πάνω στο φόρο, η ανεργία να καλπάζει, η αγορά να στενάζει, οι επιχειρήσεις να μεταναστεύουν μαζί με τους πτυχιούχους και τους επιστήμονες και κανείς να μην γνωρίζει τι του ξημερώνει.
Αυτή η αβεβαιότητα δεν φαίνεται να έχει τερματισμό. Δεν λέει να μπει ένα τέλος. Κανείς δεν μας εγγυάται μια σταθερή πορεία, μια αφετηρία και μια κατάληξη.

«Μη κοιτάς πίσω. Ο κόσμος προχωράει μπροστά. Μη μένεις στάσιμος στο παρελθόν. Έχεις να μεγαλώσεις παιδιά. Πρέπει να τους δώσεις τα εφόδια να προκόψουν. Το μέλλον τους πρέπει να εξασφαλίσεις. Μην είσαι οπισθοδρομικός. Ο κόσμος αλλάζει».
Οι άνθρωποι που παραμένουν ρομαντικά προσηλωμένοι σε αξίες του παρελθόντος συχνά λοιδορούνται από τους επαναστάτες του μέλλοντος.

Δεκέμβρης. Ο αγαπημένος μήνας. Ο μήνας των γιορτών. Ο μήνας της μεγαλύτερης γιορτής της Χριστιανοσύνης.
Χριστούγεννα. Η γιορτή της αγάπης και της ελπίδας.

Ελπίδα. Μια λέξη άγνωστη σε μια κοινωνία διεφθαρμένη, απεγνωσμένη, απελπισμένη. Μια κοινωνία που σε παλιότερες εποχές βίωνε με απλότητα και αγνότητα το βαθύ νόημα της γέννησης του Ιησού. Τότε οι καιροί δεν απαιτούσαν λαμπρότητα, έντονη φωταγώγηση, τυμπανοκρουσίες και καταναλωτικό παραλήρημα.

Δεν είναι λίγες οι στιγμές στην ζωή μας κατά την οποία αντιλαμβανόμαστε ότι είμαστε εγκλωβισμένοι σε υποχρεώσεις, έγνοιες και προβλήματα που μας καθηλώνουν, περιορίζουν την ελευθερία μας και δεν μας επιτρέπουν να διακρίνουμε τις αληθινές αξίες και προτεραιότητες.

Μια τέτοια αξία, ένα λαχείο ζωής μου έλαχε και μένα όταν, εκ Θεού, γνώρισα το 1987 στο πανεπιστήμιο, τον αλησμόνητο φίλο μου, τον Βαγγέλη.

Σελίδες

Scroll to Top