Κυριακή 24 Μαρ 2019 11:55      

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ένα κουρείο, μία ιστορία…

Πριν πολλά πολλά χρόνια, τότε που το πάρκο προστάτευε ένας υψηλός μαντρότοιχος και το τρένο των οκτώ σταματούσε στην Κατερίνη με την ατέλειωτη ομίχλη, άρχισε να λειτουργεί ένα κουρείο, ένα μπαρμπέρικο όπως λεγόταν την εποχή εκείνη που άφησε εποχή.

Στο κουρείο εκείνο αφεντικό ήταν ένας αμούστακος νεαρός, που από νωρίς διάλεξε το δρόμο του και τον ακολουθεί ακόμα και σήμερα με συνέπεια. Πρόκειται για το Βαγγέλη Καραΐσκο, που στα 16 του χρόνια το 1959 μετά από σύντομη εκπαίδευση στο κουρείο του Γιώργου Τζιμαπίτη άνοιξε παράτυπα τον δικό του επαγγελματικό χώρο, καθώς δεν είχε δικαίωμα εγγραφής στο ΤΕΒΕ, που τελικά ενεγράφη το 1961.

Την εποχή εκείνη λειτουργούσαν 183 κουρεία στην Κατερίνη (ο Αγγελόπουλος, ο Τσομπανόπουλος, ο Φωκαίδης Ευρυπίδης, ο Ποικιλίδης, ο Βλαχοβασίλης, ο Στέφανος Πεντσίδης, ο μπάρμπα Λάζος, κ.α) και το κουρείο του Βαγγέλη Καραΐσκου είχε τον αριθμό 184 ! Οι άνδρες κουρεύονταν κάθε 15 ημέρες και το ξύρισμα ήταν σχεδόν καθημερινό. Οι άνδρες της εποχής εκείνης πρόσεχαν πολύ την εμφάνιση τους και η κόμη τους καθώς και το ντύσιμο τους ήταν πρώτης προτεραιότητας. Περνούσαν στην κυριολεξία από «κριτική» επιτροπή κάθε φορά που επισκέπτονταν το μπαρμπέρικο! Στην Κατερίνη του 1959 μπροστά από το πάρκο υπήρχαν παράγκες με πραματευτάδες που έφταναν μέχρι το ΚΤΕΛ Ελασσόνας στην οδό Σαρανταπόρου.

Από το κουρείο αυτό στο διάβα του χρόνου πέρασε όλη η αφρόκρεμα της Ελλάδας . Ο Βαγγέλης Καραΐσκος θυμάται ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών, ηθοποιούς και καλλιτέχνες, στρατιωτικούς αλλά και απλούς καθημερινούς ανθρώπους της πόλης που για όλους έχει να πει μια καλή κουβέντα. Ένα απόγευμα πήγαν στο κουρείο του κ. Καραΐσκου ο Ρίζος, ο Βέγγος και ο Χατζηχρήστος και θέλησαν να τον πάρουν στο θέατρο να τους ετοιμάσει για την παράσταση. Τελικά τους ξύρισε και τους κούρεψε στο κουρείο και αυτοί ταυτόχρονα έκαναν πρόβα με φοβερές ατάκες και πολύ γέλιο.

To κουρείο ήταν κοντά στο κινηματοθέατρο Παλλάς (σημερινό Μασούτη) και οι ηθοποιοί περνούσαν από εκεί για την περιποίησή τους.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στα κουρεία της εποχής εκείνης γίνονταν φιλοσοφικές συζητήσεις και ανάλυση επί παντός επιστητού με πρώτα και τα κύρια τα πολιτικά και ποδοσφαιρικά θέματα.

Διατηρεί μέχρι σήμερα την παραδοσιακή του μορφή και πολλοί από τους πρώτους πελάτες του ζουν ακόμη και τον επισκέπτονται. Την εποχή εκείνη είχε πέντε καρέκλες και δούλευαν πέντε άτομα.

Ο Βαγγέλης Καραΐσκος συνεχίζει και σήμερα να κουρεύει με τα παραδοσιακά εργαλεία (ψαλίδι, χειροκίνητες μηχανές, ξυράφια λεπίδες, τροχείο από δέρμα, βουρτσάκι για τον αφρό ξυρίσματος, ειδικό σαπούνι από σκόνη και κολόνια λεβάντα).

Η ταμπέλα του κουρείου που βρίσκεται και σήμερα στην προμετωπίδα του μαγαζιού είναι από 1959 και την φιλοτέχνησε ο φημισμένος ζωγράφος και επιγραφοποιός Γκόγκος.

Μιλάει τρυφερά για το κουρείο του: «Την δουλειά ακόμα δεν την χόρτασα» δηλώνει. Το ψαλίδι δουλεύει συνεχώς καθημερινά ενώ υπολογίζεται ότι ο κ. Βαγγελης κάνει 2,5 εκ ψαλιδιές την ημέρα ! Το πρώτο του μπουρμπουάρ το πήρε από τον Κώστα Διαμαντόπουλο, πατέρα του Θόδωρου και του Σταύρου και θυμάται ότι ο πρώτος πελάτης που μπήκε στο μαγαζί και τον κούρεψε ήταν ο Κωνσταντίνος Τσιτότας (παππούς του σημερινού τερματοφύλακα της ΑΕΚ).

Η συμβουλή του Βαγγέλη στους νέους που θέλουν να ασχοληθούν με το επάγγελμα του κουρέα είναι : Να το αγαπούν, να έχουν υπομονή και ζήλο. Κάθε φορά που έρχεται ένας πελάτης για κούρεμα ή για ξύρισμα να λένε στον εαυτό τους ότι είναι ο πρώτος τους και να δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό. Το επάγγελμα αυτό είναι καλλιτεχνικό όπως και του ζωγράφου. Ο κουρέας γεννιέται δεν γίνεται …

Φωτογράφηση studio Kalipsis 

 

Από την έντυπη έκδοση του ΟΒ.

Ιστορικά Αφιέρωμα

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top