Τετάρτη 16 Οκτ 2019 22:18      

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Φιλοπατρία και συνδικαλισμός

Όταν οι εβραίοι  έστησαν το κράτος τους το 1949 ,  πριν από 70 ακριβώς χρόνια και μετά από 2000 χρόνια χωρίς ενιαία  κρατική υπόσταση και αφού είχε προηγηθεί το ολοκαύτωμα, ήταν ώριμοι και αποφασισμένοι   να προκόψουν ως έθνος. Όχι ότι όλα αυτά τα χρόνια της διασποράς δεν είχαν προκόψει ως άτομα.  Ένα από τα πρώτα πράγματα λοιπόν που έκαναν ήταν να εμπνεύσουν στους νέους τους την προσφορά στην πρόοδο της χώρας.  

Έτσι δημιούργησαν τα κιμπούτς, τις ισραηλινές κολεκτίβες που αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά του κράτους του Ισραήλ. Ξεκίνησαν σαν ουτοπικές κοινότητες, οργανωμένες σε σοσιαλιστικά και δημοκρατικά πρότυπα, για να προωθήσουν την ιδεολογία του σιωνισμού. Τα μέλη τους, αν και διανοούμενοι, καλλιεργούσαν την άγονη γη για να «την αναστήσουν». 

Δεν θα σταθούμε στο πόσο βοήθησαν την ανάπτυξη της χώρας αυτοί οι συνεταιρισμοί, όσο στην ιδέα της προσφοράς, πράγμα που τείνει να γίνεται άγνωστο και παράξενο στη δική μας. 

Η φιλοπατρία των Ελλήνων υπάρχει αλλά είναι καλά κρυμμένη στα τρίσβαθα της ψυχής μας.

Η ρήση του Τζον Κέννεντυ «Μη ρωτάς τι μπορεί να κάνει η χώρα σου για σένα, αλλά τι μπορείς να κάνεις εσύ για τη χώρα σου» , μικρή εφαρμογή έχει σήμερα στην Ελλάδα.  

Χθες παρέλυσε η χώρα μας. Ο λόγος ένα νομοσχέδιο που αφορά το συνδικαλισμό που όχι πως δεν είναι απαραίτητος, αλλά έμεινε κολλημένος  στη δεκαετία του ’60.
Και αυτό φαίνεται στις συγκεντρώσεις που ποτέ δεν είναι μαζικές στις μικρές τουλάχιστον πόλεις.  Γιατί έτσι όπως είναι δεν εμπνέει. Και δεν εμπνέει γιατί δεν προτείνει εφικτές λύσεις.

Άλλα  είναι τα προβλήματα σήμερα. Άλλη διαχείριση χρειάζονται. Και για να υπάρχει συνδικαλισμός πρέπει να υπάρχουν μαζικοί χώροι δουλειάς.  

Πως μπορεί να γίνει αυτό; Το παράδειγμα το δίνει η γειτονική μας Τουρκία. Ναι, η Τουρκία που κάνει σήμερα βήματα προόδου. 

Με δεξιοτεχνία αριστοτεχνική συγκεντρώνει  επενδύσεις εκατομμυρίων με τελευταίο την εγκατάσταση και λειτουργία εργοστασίου της  VW  για να κατασκευάζει τα δημοφιλή μοντέλα  της αυτοκινητοβιομηχανίας.  Το νέο εργοστάσιο βρίσκεται πολύ κοντά στη Σμύρνη . Το συνολικό κόστος κατασκευής του αγγίζει το 1 δις. Το εργοστάσιο θα έχει τη δυνατότητα να παράγει 300.000 αυτοκίνητα το χρόνο.  Θα απασχολεί 4000 υπαλλήλους  και η τελική συμφωνία θα υπογραφεί από τον πρόεδρο της VWΧέρμπερτ Ντις και τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίο Ερντογάν. 

Πρέπει  επίσης να σημειώσουμε ότι η επιλογή της χώρας έγινε αξιοκρατικά και κατόπιν διαγωνισμού, με τελικούς διαγωνιζόμενους τη Βουλγαρία και την Τουρκία. 

Δεν γνωρίζουμε αν η χώρα μας ήταν μεταξύ των χωρών που διεκδικούσε ένα τόσο μεγάλο αναπτυξιακό  έργο.  Κι αν συμμετείχε γιατί δεν ήμασταν ανταγωνιστικοί.

Εδώ σίγουρα υπάρχουν πολλές ενστάσεις. Στο ότι π.χ. η Τουρκία δεν είναι μια δυτικού τύπου χώρα,  στη γνωστή προτίμηση της Γερμανίας  από παλιά  σ’ αυτήν και άλλα.  Παρόλα αυτά  και όσα άλλα εμείς κρίνουμε μειονεκτήματά της η χώρα κάνει βήματα προόδου. 

Αναφέρουμε τις δύο αυτές χώρες με άπειρα προβλήματα, με όχι σωστές πολιτικές, με συνεχείς πολέμους, που όμως καταφέρνουν να προχωρούν μπροστά. 

Και εδώ τίθεται το πρόβλημα. Τα δικά μας βήματα προόδου πια είναι;    

Γιατί δεν δημιουργούμε αυτό το ανταγωνιστικό μοντέλο; Γιατί διώχνουμε τα παιδιά μας. Γιατί εμάς η φιλοπατρία μας είναι τόσο καλά κρυμμένη; 

Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι. Χρειάζεται πρώτα να κάνουμε εργοστάσια και μετά συνδικαλιστές. Τι να σου κάνουν οι Γερμανοί όταν μια ΔΕΗ είχαμε και τη διαλύσαμε. Μια Κόρντακ είχαμε και την κλείσαμε. Έναν ROLLMAN  είχαμε και τον διώξαμε;

Καλός είναι ο συνδικαλισμός, καλή είναι η δημοκρατία,  αλλά όλα χρειάζονται μια επικαιροποίηση.  Δεν μπορεί μια τόσο σοβαρή υπόθεση,  όπως τα δικαιώματα των εργαζομένων σήμερα να στηρίζονται στην πρώτη βιομηχανική επανάσταση  του 19ο αιώνα.  Η ζωή τους έχει ξεπεράσει και οι μύθοι δεν έχουν θέση ανάμεσά μας.  

Γιατί όπως  έλεγε και πάλι ο πρόεδρος της Αμερικής Τζον Κέννεντυ , ο μεγάλος εχθρός της αλήθειας συχνά δεν είναι το ψέμα —εσκεμμένο, πλαστό, ανέντιμο— αλλά ο μύθος —επίμονος, πειστικός και ρεαλιστικός.

Αλλά εμείς αγαπούμε τους μύθους, αγαπούμε τα παραμύθια . Μήπως όμως είναι καιρός να ανακαλύψουμε όλοι μας, πολίτες, συνδικαλιστές, πολιτικοί την αλήθεια και μαζί με αυτήν τη βαθειά κρυμμένη φιλοπατρία μας; 

Ο.Β.

Άρθρα απόψεις

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top