Δευτέρα 16 Δεκ 2019 1:01      

Γιατί φοβούνται το «Μακεδονία ξακουστή»;

Με το τραγούδι Μακεδονία ξακουστή μεγάλωσαν γενιές Ελλήνων. 

Αμέσως μετά τους Βαλκανικούς πολέμους που έδωσαν τα σημερινά σύνορα στην Ελλάδα και τις γύρω Βαλκανικές χώρες,   με νωπά τα συναισθήματα του ανταγωνισμού για την απόκτηση εδαφών μετά το διαμελισμό της Τουρκίας,  οι λαοί προσπαθούσαν να ανασυνταχθούν   και να ισορροπήσουν τους εθνικούς και γιατί όχι εθνικιστικούς τους στόχους που  άλλωστε σφοδρά εκφράστηκαν ακόμα και στη σύντομη περίοδο της  ένωσης κατά του κοινού εχθρού.  Η έξοδος στη θάλασσα του Αιγαίου ήταν ένας διαρκής επιδιωκόμενος στόχος τόσο για τους  Σέρβους, όσο και για τους Βούλγαρους. 

Δεν γνωρίζουμε ποια θα ήταν η κατάσταση σήμερα  αν η αιφνιδιαστική επίθεση των Βουλγάρων  εναντίον των συμμάχων τους…, Ελλήνων και Σέρβων είχε αίσια έκβαση. 

Είχαν ετοιμαστεί για όλα  και σύμφωνα με τα σχέδιά τους μετέφεραν  τον κύριο όγκο του στρατού τους, στη Μακεδονία και στα Βουλγαροσερβικά σύνορα. Έτσι πίστευαν ότι θα κυρίευαν τη Θεσσαλονίκη σε 3-4 ημέρες…, θα καταλάμβαναν όλη τη Μακεδονία και τα σερβικά εδάφη σε 15-20 ημέρες… - οποία έπαρση!- και θα ολοκλήρωναν – έτσι- το όραμα της «Μεγάλης Βουλγαρίας», με απλό περίπατο… (σύμφωνα με το βιβλίο του Νίκου Σαϊδέ). Αυτό είχαν να αντιπαλέψουν οι Έλληνες. Να διαφυλάξουν μια πατρίδα και να υπερασπιστούν τα σύνορά της ενισχύοντας το εθνικό φρόνημα. 

Το Μακεδονία ξακουστή, το τραγουδούσε ο στρατός  λέγοντας: «που έδιωξες τους Βούλγαρους», όπως ήταν το σωστό την εποχή εκείνη, και όχι όπως σήμερα που αμβλυμμένο από τις νέες συνθήκες  αντικαταστάθηκε με τη λέξη βάρβαρους.

Και αυτό ήλθε στα χείλη των Ελλήνων αμέσως μετά την υπογραφή της συμφωνίας των Πρεσπών, αλλά και νωρίτερα κάθε φορά που ένιωθαν να απειλείται η χώρα από τους επιβουλές των γειτόνων, στην πολύπαθη Μακεδονία. 

Αυτό είναι που πονάει και τους σημερινούς κυβερνώντες και χαρακτηρίζουν εθνικιστικές συλλήβδην όλες  τις εκδηλώσεις αντίθεσης με τα συμφωνηθέντα με τους Σκοπιανούς. 

Το τραγούδι που έχει λάβει διαστάσεις εθνικού ύμνου, λοιδορείται. Σύμφωνα με ανάλυση της Μαρίκας Ρούμπου – Λεβίδη το Μακεδονία ξακουστή δεν είναι δημοτικό τραγούδι. 

Η συγγραφέας αναγνωρίζει φυσικά πως το τραγούδι έχει λάβει διαστάσεις ύμνου της μακεδονικότητας. Η ίδια θεωρεί ωστόσο πως «πρόκειται για το πιο ηχηρό παράδειγμα πολιτισμικής κατασκευής». Και εξηγεί γιατί το λέει αυτό:
1) Μουσικολογικά δεν πρόκειται για «παραδοσιακή» μελωδία.
2) Κινησιολογικά, το χορευτικό βήμα παρουσιάζει έλλειμμα εντοπιότητας, δημιουργικής φαντασίας και «αυθεντικότητας».
3) Μορφολογικά, ο στίχος δεν παραπέμπει στις συμβάσεις του δημοτικού τραγουδιού.
4) Το περιεχόμενο του στίχου επίσης διαφέρει από αυτό των δημοτικών τραγουδιών και είναι καθαρά εθνικιστικού χαρακτήρα.

Έλα όμως που το τραγούδι συγκινεί και αυθόρμητα έρχεται στα χείλη των Ελλήνων. Και δεν μπορεί κανείς να χαρίσει στους Εθνικιστές τις χιλιάδες των Ελλήνων που αυθόρμητα πλαισίωσαν τις εκδηλώσεις. Και τι σημασία  έχει  άλλωστε αν είναι δημοτικό ή όχι το «Μακεδονία ξακουστή» για να νομιμοποιείται να εκφράζει τα συναισθήματα των  Ελλήνων.

 Αντίδραση εξέφρασε και η υπουργός Άμυνας των Σκοπίων,  για το «Μακεδονία ξακουστή», δεν γνωρίζουμε κατά πόσο πρέπει να έχει λόγο για το τι θα τραγουδάμε στις παρελάσεις μας και ποιος της παραχώρησε το δικαίωμα αυτό. 

Όσο κι αν προσπαθούν οι διεθνιστές κυβερνώντες μας να κάμψουν τον αυθορμητισμό μας δεν τα καταφέρνουν. Και οι αντιδράσεις θα συνεχίζονται όσο κι αν το πολιτικά ορθό των ψυχραιμότερων δεν εγκρίνει παρόμοιες συμπεριφορές. Όσο για τις αναφορές υπουργών στο πια είναι η Μακεδονία η ξακουστή, δεν έχουμε χρείαν αποδείξεων. Η ιστορία βοά. Μας φτάνει ο Μέγας Αλέξανδρος, ο Αριστοτέλης και ο Καβάφης. Που προφητικά πριν χρόνια έγραψε το «Αλέξανδρος Φιλίππου και οι Έλληνες πλην Λακεδαιμονίων–»

Μπορούμε κάλλιστα να φανταστούμε
πως θ' αδιαφόρησαν παντάπασι* στην Σπάρτη
για την επιγραφήν αυτή. «Πλην Λακεδαιμονίων»,
μα φυσικά. Δεν ήσαν οι Σπαρτιάται
για να τους οδηγούν και για να τους προστάζουν
σαν πολυτίμους υπηρέτας. Άλλωστε
μια πανελλήνια εκστρατεία χωρίς
Σπαρτιάτη βασιλέα γι' αρχηγό
δεν θα τους φαίνονταν πολλής περιωπής*.
Α βεβαιότατα «πλην Λακεδαιμονίων».
Είναι κι αυτή μια στάσις. Νιώθεται*….

Ιστορικά Άρθρα απόψεις

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top