Κυριακή 21 Οκτ 2018 0:12      

Μακεδονία και Μακεδόνες: Ιστορία - Απόψεις και Συμπεράσματα

Από τον Σπυρίδωνα Δημ. Δαμάνη 

 Ι. ΑΠΟ ΤΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ 

Οι Μακεδόνες και τους μυθικούς χρόνους μέχρι της κατακτήσεως των από τους Ρωμαίους (168 π.Χ.) παρέμειναν προσηλωμένοι στα ιστορικά πεπρωμένα του ελληνισμού. Η Μακεδονία απετέλει το προς Βορρά  προπύργιο της αμύνης της ελληνικής φυλής.

Ο ιστορικός Πολύβιος (2ος αι. π.Χ.) χαρακτηριστικά περιέγραφε την ιστορική αυτή αποστολή των Μακεδόνων με την ακόλουθον αξιοσημείωτη περικοπή: «Τίνος και πηλίκης δει τιμής αξιούσθαι Μακεδόνας, ο τον πλείω του βίου χρόνον ου παύονται διαγωνιζόμενοι προς τούς βαρβάρους υπέρ τής των Ελλήνων ασφαλείας; Ότι γάρ αιεί ποτ’ αν εν μεγάλοις ν κινδύνοις τα κατά τούς Έλληνας, ει μη Μακεδόνας είχομεν πρόφραγμα και τας των παρά τούτοις βασιλέων φιλοτιμίας...».

[Ποιας και πόσο μεγάλης τιμής πρέπει να είναι άξιοι οι Μακεδόνες, οι οποίοι κατά το μεγαλύτερο μέρος τής ζωής τους δεν σταματούν ν’ αγωνίζονται εναντίον των βαρβάρων για χάρη τής ασφαλείας των Ελλήνων; (1)

Κατ’ αρχάς επροστάτευσαν την Ελλάδα από διάφορα Ιλλυρικά φύλα. Μετέπειτα επικεφαλής όλων των Ελλήνων κατετρόπωσαν τους Πέρσας, τον προαιώνιο εχθρό του τότε ελληνισμού και μετέφεραν τον ελληνικό πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα στις χώρες της Ανατολής. Απέκρουσαν δε πάντοτε τους επιδρομείς της Ελλάδας εξ οιασδήποτε κατευθύνσεως κι αν ήρχοντο αυτοί. (2).

Τα΄όνομα της περιοχής, Μακεδονία, πάρθηκε κατά τον Στέφανο Βυζάντιο από τον Μακεδόνα, μυθικό γενάρχη των Μακεδόνων, γιό του Δία και της Θυίας, κόρης του Δευκαλίωνα, κόρης του Δευκαλίωνα, ενώ σύμφωνα με άλλους, γενάρχης των Μακεδόνων ήταν ο Μακεδών ή Μάγνης. 

Η ρίζα του ονόματος Μακεδονία είναι γνήσια ελληνική (μακεδόνας ή μακεδνός, δωρικά μάκος σημαίνει μακρός, ψηλός. 

Επιγραμματικά τώρα, διάφορες απόψεις ερευνητών, ιστοριογράφων, γεωγράφων, εθνολόγων κ.λ.π. αναφέρουν: 

  • Ησίοδος,(8ος αι. π.Χ.) o Μάγνης και ο μακεδών ήταν αδέλφια κι είχαν τ’ ανάκτορά τους κοντά στην Πιερία και τον Όλυμπο. 
  • Ηρόδοτος (5ος – 4ος αι. π.Χ.)  α-  «Οι Δωριείς έθνος Μακεδόν εισί» ( Οι Δωριείς ήταν Μακεδονικό έθνος και το Μακεδονικό κράτος ήταν την εποχή του δευκαλίωνα τμήμα του ελληνικού έθνους…  β- Ο Έλλην (επώνυμος ήρωας των Ελλήνων και γιός του Δευκαλίωνος) ήταν πατέρας του Δώρου από τον οποίο ονομάστηκαν οι Δωριείς της Μακεδονίας και της  Πελοποννήσου. γ- Η γλώσσα των Μακεδόνων είναι δωρίζουσα… 
  • Θουκυδίδης (5ος – 40ς αι. π.Χ. α-  Οι Έλληνες εγκαταστάθηκαν στη Μακεδονία ήδη από τον 9ο αιώνα  π.Χ. Από τον 9ο αι. είναι ήδη σε χρήση Ελληνικά ονόματα στη Μακεδονία. Β- «Οι βασιλείς των Μακεδόνων είναι Τημενίδες από το Αργος»
  • Droysen (Γερμανός) – Duzn (Γάλλος) μελετητές του Αισχύλου … Ο Αισχύλος θεωρεί τους Μακεδόνες ομόφυλους προς τους άλλους Έλληνες… 
  • Ferguson, Αγγλος ιστορικός… Ο Φίλιππος ήταν Ελληνας στην καταγωγή, τη γλώσσα και τη μόρφωση… 
  • Hoffman, Γερμανός γλωσσολόγος … Ότι οι Μακεδόνες ήταν και αυτοί γνήσιοι Έλληνες, αποδεικνύεται από τα Μακεδονικά νομίσματα που βρέθηκαν στις ανασκαφές. Όλα έχουν χαραγμένα πάνω τους σύμβολα και γράμματα και παραστάσεις ελληνικές.-
  • Σάβαν, Γάλλος αρχαιολόγος. Οι Μακεδόνες, φυλή ελληνική, με ψυχή ελληνική και  ήθη ελληνικά και με  γλώσσα καθαρά ελληνική. 
  • Στεν Χιλ, Ελβετός δημοσιολόγος.  Είναι αδύνατο να υπάρξει σοβαρός επιστήμονας και ερευνητής σεβόμενος τον εαυτό του, που να αμφισβητήσει την ελληνικότητα της Μακεδονίας. 

ΑΠΟΨΕΙΣ 
α. Στράβων, (68 π.Χ. -25 π.Χ.). Ο Στράβων περιωδεύσας την Βαλκανική, η οποία ευρίσκετο τότε υπό την Ρωμαϊκή κυριαρχία, συνάντησε την ελληνική φυλή μέχρι των Σκοπίων και των Βελεσσών, ελληνικούς δε συνοικισμούς και πέραν της οροσειράς του Αίμου στην κοιλάδα του Δουνάβεως. Γράφει δε ως γενικό συμπέρασμα στα γεωγραφικά του: «ΕΣΤΙ ΜΕΝ ΟΥΝ ΕΛΛΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ» ( Είναι λοιπόν Ελλάδα και η Μακεδονία). (Στράβων, Ζ΄, 239.9. 
β. Στένχελιν Βάλτερ, Ελβετός δημοσιολόγος 1948.. Κατ’ αρχή είμαστε υποχρεωμένοι να καθορίσουμε , ότι Μακεδονία στο σύνολό της σημαίνει απλώς μια γεωγραφική περιοχή. Μακεδονική φυλή δεν υπάρχει. Δεν υφίσταται Μακεδονικός λαός. Στην ελληνική Μακεδονία, όλοι γενικά οι κάτοικοι, μέχρι και τον τελευταίο μιλάνε ελληνικά. 
γ. Σήτον Ουάτσον, Άγγλος Ανατολιολόγος.  – Η ίδρυση ανεξάρτητου Μακεδονικού κράτους, δύσκολο μπορεί  να θεωρηθεί σοβαρή πολιτική πρόταση. Η φυσική εμπορική διέξοδος και πρωτεύουσα της Μακεδονίας είναι η Θεσσαλονίκη, μια ουσιαστικά ελληνική πόλη, την οποία κανείς Έλληνας πατριώτης μπορεί να εγκαταλείψει. Επιπλέον το τμήμα της Μακεδονίας το οποίο ανήκει από το 1918 στην Ελλάδα, κατοικείται αποκλειστικά από Έλληνες. 
Η ένωση μιας συμπαγούς ελληνικής επαρχίας με μια συμπαγή σλαβική επαρχία με την αποκοπή και των δύο από τους συγγενείς τους από βορρά και από νότο είναι παράλογη. 
Οι Έλληνες και οι Σλάβοι είναι ικανοί να ζήσουν ειρηνικά  εν γειτονία, ο ένας στο πλευρό του άλλου, όχι όμως σαν πολίτες ενός τεχνικά δημιουργημένου νέου κράτους. Το κύριο πρόβλημα της Μακεδονίας  είναι αυτό της Γιουγκοσλαβικής Μακεδονίας. Έτσι λοιπόν το Μακεδονικό Πρόβλημα είναι κυρίως εσωτερικό προβλημα της Γιουγκοσλαβίας. 
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ 
Α- F. Storm , 1942 Γερμανός καθηγητής ενεργώντας με εντολή της γερμανικής κυβέρνησης.
«Βάσει των εθνολογικών δεδομένων τα οποία εμελέτησα οιαδήποτε αξίωσις επί της  Μακεδονίας, οιονδήποτε άλλον πλην της Ελλάδος, αποτελεί πνευματική ταχυδακτυλουργία…»
β. Stephen Ronart 1935   « To Μακεδονικό πρόβλημα είναι απολύτως λελυμένον για πάντα. Ένας ομοιόμορφος, ομόγλωσσος και ηνωμένος ελληνικός πληθυσμός καλλιεργεί σήμερον ειρηνικώς τα ευφόρους Μακεδονικάς Πεδιάδας…»(3)

ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ 
Η Μακεδονία μετά την κατάρρευση του κράτους του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έπαψε να αποτελεί πολιτική ενότητα, με αποτέλεσμα να μην υπάρχουν πλέον γι αυτήν απόλυτα καθορισμένα γεωγραφικά όρια. 

Ο διαπρεπής επιστήμονας Απόστολος Βακαλόπουλος, γράφει για τα όρια της Μακεδονίας. 

Τα επιχειρήματά μας θα τ’ αντλήσω από τα βιβλία των Ευρωπαίων περιηγητών κατά τους τελευταίους αιώνες, ιδίως από τα συγγράμματα των Γιουγκοσλάβων σοφών, τα δημοσιευμένα κυρίως πριν από το σχηματισμό της μεγάλης Γιουγκοσλαβίας. Όλοι συμφωνούν ότι τα όρια της «μείζονος» Μακεδονίας αρχίζουν προς Ν. από τα Χάσια, Καμβούνια, τον Όλυμπο και το Αιγαίον πέλαγος και εκτείνονται προς Β΄επάνω από την Αχρίδα και την Πρέσπα, περιλαμβάνουν το Κρούσοβο, τον Περλεπέ και τα Βαλεσά και ανατολικότερα τις περιοχές Στρώμνιτσας και Μελενίκου. Τα δυτικά  της όρια είναι η Πίνδος και τα’ ανατολικά ο Νέστος. Τα μέρη αυτά κατέχονται σήμερα από την Ελλάδα, τη Γιουγκοσλαβία, τη Βουλγαρία. Πως βλέπουμε, μέσα στα όρια αυτά δεν συμπεριλαμβάνονται οι περιοχές Σκοπίων και Τετόβου. Και αυτός ακόμα ο μεγάλος Σέρβος ανθρωπογεωγράφος και πατριώτης Jovan Cvijić παρατηρούσε στο βιβλίο του “Remarques sur l'ethnographie de la Macedoine” 2η  έκδοση, Ρaris 1907, 6.6 υπος.  1, ότι οι παραπάνω περιοχές αποτελούν στην πραγματικότητα μέρη της παλιάς Σερβίας. 

Αλλά και σύγχρονος Γιουγκοσλάβος ιστορικός, ο D. Djordjevic στην ιστορία της Σερβίας 1900 – 1918 Θεσσαλονίκη 1970, γράφει ότι η Σερβία μετά την ολοκλήρωση της εθνικής της ανεξαρτησίας και την κατάληψη της Βοσνίας και Ερζεγοβίνης από την Αυστρία και την επέκτασή της στράφηκε από το 1878 προς Ν, δηλαδή προς τα Σκόπια και το Κουμάνοβο. Επομένως, καθαρά και ξάστερα, τα Σκόπια και το Κουμάνοβο δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με τη μείζονα Μακεδονία. 

Τώρα μένει το ερώτημα: γιατί οι Γιουγκοσλάβοι πολιτικοί ενσωμάτωσαν τις περιοχές των Σκοπίων και  Τετόβου της Παλιάς Σερβίας στη λεγόμενη «Γιουγκοσλαβική Μακεδονία»; 

Η ενσωμάτων των δύο περιοχών ήταν μια ευφυής πράξη των σέρβων πολιτικών, για να δηλώσουν την παρουσία του σερβικού πληθυσμού στη βόρεια Μακεδονία, που περιελάμβανε Σέρβους, Έλληνες, Ελληνοβλάχους, Μουσουλμάνους, Αλβανούς καθώς και Βουλγάρους, ή ενός σλαβόφωνου πληθυσμού με χωριστό γλωσσικό  ιδίωμα και με ρευστή εθνική συνείδηση. 

Αυτός λοιπόν ο ανάμεικτος πληθυσμός είναι η μακεδονική εθνότητα. 

Αυτοί είναι οι απόγονοι των αρχαίων Μακεδόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου;

Ως το 1914 «Μακεδονία» ως σλαβικό κράτος και Μακεδονικό έθνος ή «εθνικότητα» με σλαβικό εθνογραφικό σχηματισμό ήταν έννοιες άγνωστες. Μακεδονία ήταν και είναι γεωγραφικός όρος, όπως Θεσσαλονίκη, Θεσσαλία, Πελοπόννησος κ.λ.π. Πολύ σωστά λοιπόν για τους Έλληνες η «μακεδονική εθνότητα» είναι ανύπαρκτη (4) .

Τα σημερινά ορια του Μακεδονικού χώρου είναι καθορισμένα από το 1913, με τη συνθήκη του Βουκουρεστίου, που καλύπτουν συνολικά 67.135,7 τετρ. χιλ. το 51,5% ή 34.602, 5 χλμ ανήκει πλέον στην Ελλάδα, το 38,4% ή 25.744 τετ. χλμ στη Γιουγκοσλαβία, και το 10.1% ή 6.789, 2 τετ. χλμ στη Βουλγαρία.

Προσωρινές μεταβολές από το 1913 μέχρι σήμερα έγιναν μόνο κατά τη διάρκεια των δύο μεγάλων πολέμων, του Α και Β παγκοσμίου, όταν η Βουλγαρία, σύμμαχος του Άξονα, προσάρτησε τμήματα της ελληνικής και της σερβικής Μακεδονίας, τα οποία όμως αναγκάστηκε να επιστρέψει μετά την ήττα της. (5)

Συνεχίζεται...

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

  • Γενικό Επιτελείο Στρατού, Δ/νση ιστορίας Στρατού, «Μακεδονικός Αγών  και τα εις Θράκη γεγονότα», έκδοση Δ/νση ιστορίας Στρατού, Αθήνα 1979, σελ 5
  • Ν. Ανδριώτη «Το ομόσπονδο κράτος των Σκοπίων και η γλώσσα του». Θεσσαλονίκη 1960 σελ. 10 Γ.Κ. Θεοχαρίδη,  Σύντομος Ιστορία της Μακεδονίας έως την τουρκοκρατία, Θεσσαλονίκη 1965, σελ. 100 – 109. 
  • Χρήστος Νεράντζης «Ο Μακεδονικός αγώνας» εκδόσεις Μορφωτικός κόσμος 1984, τόμος Α’, σελ. 6-7 270 – 272.
  • Απόστολος Βακαλόπουλος «Σύγχρονα Βαλκανικά εθνολογικά προβλήματα», Μακεδονική βιβλιοθήκη, Θεσσαλονίκη 1986, σελ. 11-14
  • Χρήστος Νεράντζης Ο.Π. σελ. 266.
Μακεδονία Ιστορικά

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top