Κυριακή 24 Μαρ 2019 12:18      

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Ο Γιάννης Κορομήλης δεν είναι πια ανάμεσά μας

Ο Γιάννης Κορομήλης δεν είναι πια ανάμεσά μας

Οι Λατίνοι έλεγαν scripta manent… Ακόμα  και όταν  οι άνθρωποι φεύγουν, το γραπτό  ίχνος τους είναι ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα.  Αυτό το αποτύπωμα όταν πρόκειται για έναν άνθρωπο σαν τον Γιάννη Κορομήλη μένει χαρακτηριστικά έντονο. 

In memorial

Θελήσαμε  το τεύχος αυτό, το πρώτο χωρίς την παρουσία του, να περιέχει κάτι από αυτά που πρόσφατα έγραψε, που περικλείουν τη διεισδυτική ματιά του για την πραγματικότητα που με δεινότητα ανέλυε.  

Έγραψε στις 3/1/2019

“Γράφαμε… πέρυσι – τη Δευτέρα που πέρασε (31.12.18) συγκεκριμένα- ότι ασφαλώς και δεν είμαστε προφήτες. Ότι δηλ. δεν μπορούμε να ξέρουμε τι μας επιφυλάσσει ο νέος χρόνος, που ήδη  έκανε τα λίγα πρώτα βήματα του. Τα μέλλοντα γνωρίζει ο Θεός και μόνο. Ούτε οι καφετζούδες, οι χαρτορίχτρες, οι αστρολόγοι.. Ούτε καν οι σοφοί. Το μόνο που μπορούμε είναι να κάνουμε υποθέσεις.”

Στις 25-2-2019

Δημοσιοποιώντας την συζήτηση που είχε το 1993 με τον τότε υπουργό Εξωτερικών Μιχ. Παπακωνσταντίνου στο γραφείο του, όταν πρόεκυψε το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων

«Γ.Κ.: Η γνώμη μου είναι απλή και ξεκάθαρη. Το έγγραφο του πρωθυπουργού πρέπει να  επιστραφεί ανυπόγραφο. Εγώ στη θέση σας, αυτό θα έκανα.

Μ.Π.: Αλλά αυτό συνεπάγεται υποχρεωτικά μαζί με το έγγραφο και την παραίτηση μου.

Γ.Κ.: Αυτό έρχεται δεύτερο. Υπουργός  δεν γεννήθηκες κι ούτε θα είσαι για πάντα. Μακεδόνας όμως γεννήθηκες και Μακεδόνας θα πεθάνεις. Κι έξαλλου ούτε χρόνος δεν πέρασε από το Συμβούλιο των Πολιτικών αρχηγών (του 1992) υπό τον Κων/νο Καραμανλή και συμμετοχή Μητσοτάκη, Α. Παπανδρέου, Αλ. Παπαρήγα, Μ. Δαμανάκη και του τότε υπ. Εξωτερικών Αντ.Σαμαρά (μόνο στην πρώτη φάση).

Ο Π.τ.Δ και όλοι οι πολιτικοί αποφάσισαν ομόφωνα στην ονομασία των Σκοπίων να μην υπάρχει ούτε ο  όρος Μακεδονία ούτε παράγωγο της. Μπορεί λοιπόν εσείς, να δεχθείτε – Μακεδόνας ων μάλιστα- ονομασία με τον όρο Μακεδονία; κόντρα στην εθνική γραμμή; Εκτός αυτού αν το υπογράψετε η «κατάρα» των Μακεδόνων θα σας ακολουθεί. Κι εσάς και τα παιδιά σας. Το αντέχετε; Σε ότι με αφορά, φίλος σας θα είμαι πάντα. «Γιος» σας όμως, ποτέ πλέον.»

Στις 29-1-2019

«Η Δημοκρατία είναι αδιαμφισβήτητα μακράν το καλύτερο πολίτευμα απ΄όλα όσα ο άνθρωπος επινόησε, μέχρι σήμερα τουλάχιστον. Αλλά είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο και απαιτητικό. Θα μπορούσαμε να τη παρομοιάσουμε με ένα πανέμορφο πλην λεπτοφυές λουλούδι. Χάρμα οφθαλμών, εξαίσιας ομορφιάς, αλλά όμως πολύ ντελικάτο. Μια μικρή απροσεξία, ελάχιστη βία ή αδιαφορία μπορεί να το μαραζώσει.»

Στις 16-1-2019

«Και δεν περιμένουμε πια παρά μόνο το τελευταίο πλην πανίσχυρο όπλο της Δημοκρατίας: τις εκλογές. Για να «δικάσουμε» και να καταδικάσουμε, δημοκρατικά και ειρηνικά, αυτούς που δεν έχουν ιερό και όσιο. Κι είμαστε η συντριπτική πλειοψηφία το λαού. Δικαιούμαστε κατά συνέπεια να ζητήσουμε να γίνουν «εδώ και τώρα» εκλογές. Φτάνουν πια τα παιχνίδια με τη Δημοκρατία.»

Στις 4-2-2019

«Πλεονεκτήματα ή Αξία της Δημοκρατίας: α) Προασπίζει την ελευθερία, μια από τις μεγαλύτερες αξίες στην ανθρώπινη ζωή. Γνωστό τοις πάσι το: «Μέγα αγαθό η υγεία, μέγιστο η ελευθερία». Εξάλλου, όπως έγραψαν Σοφοκλής και Θουκυδίδης: «Άνδρες γαρ πόλεις». Η πολιτεία είναι οι πολίτες. Αν λοιπόν οι πολίτες δεν ζουν ελεύθερα, δημοκρατικά καταντούν αδρανείς, απαθείς. Αχρηστεύονται. Αχρηστεύεται και η Πολιτεία. Συνεπώς Δημοκρατική κυβέρνηση σημαίνει κυβέρνηση, στις πρώτες προτεραιότητες  της οποίας συμπεριλαμβάνεται η ελευθερία των πολιτών σε κάθε της έκφανση β) Δίνει τη δυνατότητα στον άνθρωπο να ολοκληρωθεί ως προσωπικότητα. γ) Όπου υπάρχει δημοκρατία, υπάρχει και  ανάπτυξη της παιδείας πράγμα που αποτελεί τη βάση για την ολοκλήρωση του ανθρώπου και της κοινωνίας δ) Είναι απολύτως κατοχυρωμένες και σεβαστές η ισοπολιτεία και η αξιοκρατία κ.α.»

Στις 1-3-2019

«Ούτε το «προοδευτικό» είναι νέα λέξη στο πολιτικό λεξιλόγιο της χώρας μας ούτε και το «μέτωπο». Το πρώτο προφανώς υπονοεί το νέο, το καλύτερο , την αλλαγή. Έννοιες που χρησιμοποιήθηκαν – καθ΄ υπερβολήν μάλιστα- από το Πα.σο.κ. της πρώτης περιόδου του Ανδρέα Παπανδρέου. Το «μέτωπο» πάλι, που ως έννοια παραπέμπει περισσότερο στο ΚΚΕ και υπονοεί μια δυναμική και διεκδικητική (θάλεγε κανείς) ενότητα δυνάμεων, με κάποιο κοινό στόχο. Το «προοδευτικό» επίσης εκλαμβάνεται συνήθως ως κάτι καλό , κάτι νέο. Δηλαδή προσφέρεται κι αυτό (όπως και το νέο) για διαφημιστική ή και προπαγανδιστική χρήση.»

Στις 4-3-2019

«Την είσοδο του Μαντείου των Δελφών κοσμούσαν  δυο βαθυστόχαστα ρητά. Το πρώτο το «Γνώθι σάυτόν», δηλ. γνώρισε τον εαυτό σου, και το δεύτερο «Μηδέν άγαν» δηλ. μην κάνεις τίποτε το υπερβολικό. Το πρώτο απασχόλησε ιδιαίτερα τον σοφό Σωκράτη ο οποίος κατέληξε στο γνωστό συμπέρασμα του: «Η άγνοια είναι συμφορά». Το δεύτερο – που κι αυτό, όπως και το πρώτο- αποδίδεται στον Χείλωνα τον Λακεδαιμόνιο, το βρίσκουμε, με παραπλήσιο νόημα, στον Αριστοτέλη, ο οποίος τόνιζε ιδιαίτερα: «Μεσότης η αρετή». Το συναντούμε επίσης, αρκετά αργότερα , στα Λατινικά: «ne quid nimis» δηλ. τα πάντα με μέτρο.»

Στις 27-2-2019

«Ξεχνούν, κι αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος τους, ότι σ΄αυτόν τον κόσμο όλοι είμαστε περαστικοί. «Ουκ έχομεν ενθάδε μένουσα  πόλιν». Και το του Απ. Παύλου (προς Εβραίους κεφ.11, εδ.13): «ξένοι και παρεπίδημοί εσμέν επι της γής», δηλ. είμαστε όλοι ξένοι και ταξιδιώτες στη γη. Φαίνεται δε πως τους καλάρεσε η εξουσία και τους κακοφαίνεται (πράγμα, ούτως ή άλλως αναπόφευκτο), να τη χάσουν. Ζουν σε μια κατάσταση που ο μοναδικός Καβάφης την περιγράφει άριστα:

«Σαν έξαφνα, ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί/αόρατος θίασος να περνά//με μουσικές εξαίσιες, με φωνές/την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου/που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου/που βγήκαν όλα πλάνες, μη ανοφέλετα θρηνήσεις (…)/Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,/αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει/ (…)πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο/κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι/με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,(…)/κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.»

Είναι μια μικρή επιλογή από αυτά που έγραψε στην 35χρονη δημοσιογραφική καριέρα του ο Γιάννης Κορομήλης. Όλα αυτά τα χρόνια δεν έπαψε να νοιάζεται για αυτόν τον τόπο, να αγωνιά και να συμπάσχει με τα προβλήματά του.

Όλο αυτό το διάστημα έδωσε και πήρε πολλά από την Πιερία.

Τώρα πια βλέπει από μια άλλη διάσταση τον αγαπημένο του τόπο.

Για μας που ζήσαμε δίπλα του, που είχαμε την  τύχη να είμαστε η οικογένειά του, η στενή και η ευρύτερη, ήταν μια ατσάλινη δύναμη, μια αστείρευτη ελπίδα, μια γλυκιά αγκαλιά, μια δυνατή προστασία.

Μειλίχιος αλλά και αυστηρός όπου χρειαζόταν, ακριβοδίκαιος, ανθρώπινος.

Θα μας λείψει το μαγικό του άγγιγμα, η απέραντη τρυφερότητά του. Και είμαστε σίγουροι ότι ο Παράδεισος τον περιμένει.

Μ.Κ.

Κορομήλης

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top