Σάββατο 6 Ιουν 2020 22:57      

Το Success Story της εξωτερικής πολιτικής μας

Κυρίαρχο θέμα της ειδησεογραφίας των ημερών είναι η αγορά των ρωσικών S 400 από την Τουρκία, και το γεγονός ότι η  γείτων χώρα  απομακρύνεται, θεωρητικά, από την Δύση δημιουργώντας νέες συμμαχίες και νέους άξονες άμυνας και επίθεσης. 

Αν και η εξωτερική πολιτική της Τουρκίας δεν φαίνεται να αλλάζει από τότε που ξέρουμε εμείς τον κόσμο, καθώς βασίστηκε από τη δημιουργία  της στη Βυζαντινή εξωτερική πολιτική, την οποία διδάχθηκε, προσάρμοσε και επέκτεινε μέχρι τις ημέρες μας. Γεγονός είναι ότι εμείς ως Έλληνες επιχαίρουμε για την εξέλιξη αυτή, πιστεύοντας ότι βρίσκουμε και λόγω των συγκυριών τον ρόλο που μας αξίζει. 

Πόσο αληθινό είναι αυτό; Η ιστορία διδάσκει το αντίθετο. Πολλές φορές  και με ικανότερους κυβερνήτες η χώρα μας πλήρωσε ακριβά την πίστη της αυτή. 

Οι ασκήσεις επί χάρτου της Τουρκίας καταδεικνύουν  ότι η ιστορία μένει στάσιμη στο κομμάτι αυτό της γης και ο εξ ανατολών κίνδυνος ποτέ δεν πρέπει να θεωρείται αμελητέος για την Ελλάδα.  Ο Κίπλινγκ έγραψε : «Η Ανατολή είναι Ανατολή, και η Δύση Δύση,/ Και ποτέ οι δυο τους δεν θα συναντηθούν/Εως ότου Γη και Ουρανός βρεθούν ενώπιον της Θείας Κρίσεως», αναφερόμενος κυρίως στη διαφορετική θεολογική θεώρηση της ζωής.
Και σύγχρονοι όμως ιστορικοί  όπως Μαρκ Μαζάουερ, καθηγητής ιστορίας του πανεπιστημίου Κολούμπια, αναφέρουν ότι : «κατά τα τελευταία 200 έτη, η Ελλάδα στάθηκε στην πρώτη γραμμή των ευρωπαϊκών εξελίξεων».

Κινδυνεύει, επομένως, να θιγεί πρώτη, και ήδη το πληρώνει ακριβά. Η Ελλάδα υπήρξε και θα παραμένει πάντα το τελευταίο φυλάκιο της Ελευθερίας. Η Τουρκία φαίνεται ότι βρίσκεται πολύ κοντά στο τέλος του Κεμαλισμού και στο σφιχταγκάλιασμα του Ισλάμ . Η έκβαση της τρέχουσας «αναταραχής» θα έχει ιδιαίτερη σημασία και για την Ελλάδα.

Και κάπου εδώ ανοίγει η βεντάλια του νέου ρόλου της Ελλάδας. Η χώρα μας γίνεται μαζί με την Κύπρο στρατηγικός εταίρος των ΗΠΑ και του Ισραήλ και οι ισχυρές συμμαχίες που ευαγγελιζόταν ο Ελευθέριος Βενιζέλος τείνουν να γίνουν  πραγματικότητα. 

Υπό την προϋπόθεση, βέβαια, ότι οι Αμερικανοί δεν θα μας προδώσουν όπως τόσες και τόσες φορές.

Είναι πολλά τα  περιστατικά που μας αναγκάζουν σαν Έλληνες να είμαστε προσεκτικοί και φειδωλοί όταν ασχολούμαστε με τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις. Αυτό βασικά που λείπει είναι μία πράξη, που να δείχνει ότι η Αμερική άλλαξε πραγματικά, και αντιμετωπίζει την Ελλάδα ως στρατηγικό εταίρο. Οι υποσχέσεις είναι πολλές, και ο Αμερικανός Πρέσβης Τζέφρι Πάιατ δεν σταματά να τις υπενθυμίζει. Όμως, δεν έχουν γίνει ακόμα πράξη από την Ουάσιγκτον, και η σημερινή αντιαμερικανική Τουρκία προηγείται της Ελλάδας.

Για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία του Κογκρέσου ένα νομοσχέδιο προβλέπει ότι ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ θα πρέπει να υποβάλει λίστα στη Βουλή με τον αριθμό των παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου και της ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Είναι το νομοσχέδιο - «πακέτο» που κατέθεσαν στην αμερικανική γερουσία οι Μπομπ Μενέντεζ και Μάρκο Ρούμπιο

Αυτό ίσως θορύβησε την Τουρκία και επέβαλε τη χθεσινή ημέρα τη συνάντηση του υπουργού οικονομικών της Τουρκίας και γαμπρού του Ερτογάν, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, με τον Ντόναλντ Τραμπ σε μια  συζήτηση κατευναστικού μάλλον χαρακτήρα για τους ρωσικούς S 400, τους αμερικανικούς F-35 και ίσως τη δημιουργία του κουρδικού κράτους που η Δύση, παρά τις παλινδρομήσεις, έχει αποφασίσει την ίδρυση του στη Μ.Ανατολή.  

Κάποιοι στην Ουάσιγκτον έχουν αρχίσει να καλοβλέπουν το ενδεχόμενο να δοθεί ένα μάθημα στον Ερντογάν – μια εθνική ήττα άλλωστε θα οδηγήσει στην πτώση του. Πλην όμως ο Ελληνισμός θα πρέπει είναι ιδιαίτερα προσεκτικός για τις αληθινές προθέσεις της Ουάσιγκτον και ειδικά για τα πισώπλατα μαχαιρώματα της Βρετανίας. Προτού εμπλακούμε σε περιπέτειες πρέπει να έχει εξασφαλιστεί ότι:

1) Το Κυπριακό θα λυθεί με καθαρά δημοκρατική ομοσπονδιακή λύση με ταυτόχρονη είσοδο της ενιαίας Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ.
2) Η ΑΟΖ Ελλάδας και Κύπρου θα συνδέονται.
3) Θα αποτελεί παρελθόν η όποια «γκριζοποίηση» του Αιγαίου.
4) Το οποιοδήποτε «πολεμικό επεισόδιο» θα είναι σύντομο και θα λυθεί με άμεση αμερικανική παρέμβαση.

Και επειδή δεν αρκεί να περιμένουμε τίποτα από εκείνους που μας έχουν προδώσει επανειλημμένα ας κάνουμε επιτέλους το αυτονόητο για τα συμφέροντά μας, αυτό που κάνει και η Τουρκία, και ας δώσουμε κάποιο «μερτικό» και στη Ρωσία. Θα τολμούσε η Τουρκία να κουνηθεί αν το οικόπεδο 3 της κυπριακής ΑΟΖ, αντί να δοθεί στην ιταλική ΕΝΙ είχε δοθεί στην ρωσική Γκαζπρόμ;

Ας λάβουμε τα μαθήματα που μας διδάσκει η Ιστορία…

Ο Παναγιώτης Κονδύλης έγραψε το 1977: «Αν η αναζήτηση μιας νηφάλιας εθνικής στρατηγικής καταπνιγεί από παροξυσμούς εθνικιστικής ή ειρηνιστικής υστερίας, τότε σίγουρα το μέλλον του τόπου μας δεν προδιαγράφεται ευοίωνο.»

Ο.Β.

απόψεις Ελλάδα Τουρκία

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top