Κυριακή 24 Μαρ 2019 11:13      

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Τιμής ένεκεν

Αείμνηστε φίλε και ξάδερφε Γιάννη, η απροσδόκητη φυγή Σου απ’ τη ματαιότητα του κόσμου τούτου, πέρα απ’ τη λύπη δικαιολογεί την έκπληξη και την αμηχανία μας. Δέξου παρακαλώ αυτά τα λίγα λόγια ενός παιδιόθεν ειλικρινούς φίλου, παραβλέπω τη συγγένεια που είναι μεν σεβαστή, την υπερβαίνει όμως η φιλία. Ξεχωρίζω απ’ τα πολλά σου θετικά το σημαντικότερο, αυτό του μυαλού σου που ήταν και η ειδοποιός διαφορά και πιστεύω να είναι και στην άλλη ζωή, διότι το πνεύμα πάντα υπάρχει, δεν χάνεται· ταυτίζεται με την ψυχή, είναι το άλλο όνομά της. Θυμάμαι από τα πρώτα σχολικά μας βήματα πόσο ξεχώριζες πνευματικά ανάμεσα σ’ όλους της τάξης.

Ήσουν ο πρώτος που διακρινόσουν λόγω αφαιρετικής ικανότητας στον χώρο των μαθηματικών, αλλά και ευρύτερα, διότι αυτή ήταν φυτεμένη στο γονίδιό σου. Ρωτούσε ο δάσκαλος στην πρώτη τάξη και μάλιστα στα πρώτα μαθήματα: «Πόσο κάνουν παιδιά μου, πέντε και πέντε;». Όλα τα χέρια σηκωμένα, για ν’ απαντήσουν· δεύτερη ερώτηση: «Πόσο κάνουν παιδιά, έξι και πέντε;» Το χέρι σου ψηλά πρώτο απ’ όλα τ’ άλλα της τάξης που έψαχναν τα δάχτυλα, για να μετρήσουν, και η απάντηση στο στόμα έτοιμη: « Έντεκα κύριε! » και η ηθική αμοιβή σου ήταν το ηχηρό και ενθουσιώδες μπράβο του δασκάλου, αλλά και ο θαυμασμός της τάξης. Στο μετέπειτα ώριμο στάδιο της πνευματικής σου ζωής ανήγαγες το «έξι και πέντε ίσον έντεκα», σε « έξι και πέντε στη νιοστή δύναμη, ίσον το άπειρο», και έφτασες στην κορυφή της μαθηματικής σκέψης και της επαγγελματικής σου σταδιοδρομίας. Μ’ αυτό το πνεύμα πορεύεσαι από σήμερα και στην άλλη ζωή, στον κόσμο του απείρου.

Πριν την είσοδό σου θα δώσεις τα διαπιστευτήριά σου σε κάποιο φρουρό, λέγοντάς του αυτό το απλό, αλλά πολύ σοφό: « πέντε και έξι κάνουν έντεκα κύριε, διότι πέντε και πέντε κάνουν δέκα, και δέκα και ένα κάνουν έντεκα» Η πόρτα θ’ ανοίξει για τον προθάλαμο του απείρου. Εκεί θα βρεθείς σ’ άλλη μεγάλη πόρτα κλειστή. Θα την ανοίξεις με το δεύτερο και δυνατότερο κλειδί σου, αυτό που τ’ απόκτησες στη ζωή μ’ αυτή την ιδιαίτερή σου ικανότητα, και την εργασία σου προφέροντας απλώς τα λόγια: «Πέντε και έξι στη νιοστή δύναμη μας κάνουν το άπειρο» Η πόρτα θ’ ανοίξει και θα σε υποδεχτούν ομότιμα πνεύματα. Μπες μέσα, αναπαύσου εν ειρήνη και ξέχνα κάθε πίκρα και τραγωδία της ζωής σου, διότι και αυτές τις γνώρισες και τις πάλεψες. Ευχόμαστε γλυκιά παρηγοριά στους οικείους Σου. Αιωνία Σου η μνήμη φίλτατε.

Χρήστος Μακρής

Σαλαμίνα. 
 

Συλλυπητήριο

Ακολουθήστε το "Ο.Β." στο twitter και κάντε like στην σελίδα μας στο facebook και μάθετε πρώτοι όλα όσα συμβαίνουν!

Scroll to Top