Είναι δυνατόν να μένει εκτός η Γαλλία, η Πορτογαλία και τελικά να χάνει η Γερμανία από την Αγγλία μετά από 55 χρόνια;
Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος
Θυμηθείτε για λίγο όσοι το είδατε, έτσι νοερά, το γνωστό σενάριο του φιλμ που αναφέρω στον τίτλο μου…
Ο καλός σερίφης (που κάποτε, λένε, ήταν πολύ “κακός” ώσπου άλλαξε πλευρές και αποφάσισε να υπηρετήσει πιστά τον Νόμο) και απέναντί του ο “κακός” κάου-μπόϋ (που κάποτε, λένε, ήταν καλός αλλά του ήρθαν του ανθρώπου απανωτές αναποδιές και άλλαξε πλευρές απέναντι στο Νόμο…)
Ενεννήντα λεπτά έργου, ατέλειωτη η αγωνία, φοβερές οι εναλλαγές φάσεων, δεκάδες οι κομπάρσοι ως πολίτες γύρω τους «αντιμέτωποι» ο καλός σερίφης και ο κακός κάου-μπόυ…
Στέκεται αγέρωχος ο πρώτος, ανιχνεύει με το το βλέμα τους πολίτες γύρω του, απέναντι πονηρά στημένος με ελαφρρά γυρτό το» κορμί ο άλλος χαϊδεύει τα δυό εξάσφαιρα του…
Ακούγονται οι εκπυρσοκροτήσεις και… «Πρόκριση!»
«Πρόκριση;»
Δύσκολοι καιροί οικονομικά, κολλημένα εκατομμύρια μάτια στις τηλεοράσεις (ήταν ήδη μετρημένα τα θερινά σινεμά, μας τα στέρησε η πανδημία και λιγόστεψαν σαν τις αλάνες όπου κάποτε παίζαμε κλωτσοσκούφι) αλλά όχι και «Πρόκριση» στο κλασικό καουμπόϊκο «Μονομαχία στο Ελ Πάσο!..»
Ίσως σκεφθείτε καλοπροαίρετα, έ, άνθρωπος είναι και ο συγγραφέας αυτού του άρθρου, αφόρητος αυτές τις μέρε ο ξαφνικός καύσωνας, κάπου τα μπέρδεψε τα πράγματα!..
Οχι ακριβώς!
Είναι κλασικό το σενάριο της «Μονομαχίας στο Ελ-Πάσο» πασίγνωστο θα έλεγα και σε μας τους πιο παλιούς και στους πιτσιρικάδες που μέσα από τα βίντεο ξαναζούνε εκείνα τα αξέχαστα Χολιγουντιανά κάουμπόϋκα με Τζων Γουέην και άλλους αλλά και δημιουργίες του Σέρτζιο Λεόνε με σάλτσα αλά Ιταλικά…
Τόσο γνωστό, μάλιστα, που όλοι ξέρουμε τις τρείς πιθανές απολήξεις του:
Ο καλός ΚΑΘΑΡΙΖΕΙ μιά για πάντα με τον κακό,
Ο κακός καταφέρνει και εξιλεώνει το αμαρτωλό παρελθόν του καλού σερίφη σωριάζοντάς τον στο χώμα (αλλά το πλήθος των άβουλων πολιτών του Φαρ Ουέστ “ξυπνάει” επί τέλους από τον λήθαργό του, παίρνει τον Νόμο στά χέρια του, συλλαμβάνοντας και λυντσάροντας τον… κακό),
ή, τα εξάσφαιρα στα χέρια των 2 μονομάχων εκπυρσοκροτούν ταυτόχρονα και εύστοχα σωριάζοντας και τους 2 στο χώμα, θρυμματίζοντας την καρδιά της “ωραίας” που ποτέ δεν έλλειψε από καου-μπόϋκα έργα!…
Οχι δεν τα μπέρδεψα τα σενάρια!
Ετσι, καθώς παρακολουθούσα όπως και αμέτρητα εκατομμύρια στην Ευρώπη και άλλες χώρες του πλανήτη την εξέλιξη του αναβληθέντος εξαιτίας της πανδημίας “Euro2020” και τις αγωνιώδεις προσπάθειες για «πρόκριση» Εθνικών Ομάδων ποδοσφαίρου και την εκτέλεση πέναλτυ στη διάρκεια του αγώνα ή μετά την παράταση μούρθε, αναπάντεχα, στο νού εκείνο το κλασικό καουμπόϋκο με τίτλο «Μονομαχία στο Ελ Πάσο..»
Και μην μου πείτε, φίλοι ποδοσφαιρόφιλοι και άλλοι ότι δεν θα είδαμε φοβερές στιγμές προσπάθειας να πετύχουν ΓΚΟΛ οι μεμονωμένοι ποδοαφαιριστές και η κάθε Εθνική ομάδα.
Είναι δυνατόν να μένει εκτός η Γαλλία, η Πορτογαλία και τελικά να χάνει η Γερμανία από την Αγγλία μετά από 55 χρόνια;
Είναι δυνατόν;
Ναι είναι δυνατόν καθότι «μπάλλα είναι και γυρίζει» στο δυναμικά ζωντανό, γρήγορο, συναρπαστικό σπορ όπως το ποδόσφαιρο!
Θα μου πείτε τι προτιμάω;
Στην κλασική περίπτωση όπου το αποτέλεσμα ενός ποδοσφαιρικού αγώνα κρίνεται στα πέναλτυ, όλοι περιμένουμε με αγωνία ότι κάπου ανάμεσα στην κόπωση, τον εκνευρισμό και τη. θεά Τύχη ένας από τους δύο αντιπάλους θα κάνει το μοιραίο σφάλμα και ο εύεστοχος της άλλης ομάδας θα το εκμεταλλευθεί και θα τελειώσουνε!
Στo καουμπόϋκο «Μονομαχία στο Ελ Πάσο» βρίσκονται την μοιραία στιγμή αντιμέτωποι ο καλός και ο κακός, ο κινηματογραφικός φακός μας δείχνει κάποιο μπάρ, μιά Τράπεζα, έναν σταύλο, τη σκεπή ενός κτιρίου, και ξαφνικά…νάτοι οι δυό αντίπαλοι αντιμέτωποι, γοργή η κίνηση για τις θήκες των εξάσφαιρων, το τράβηγμα και ο ταχύτερος επιβιώνει!
Αντιθέτως ανέκαθεν στα γήπεδα στήνεται η μπάλλα στα 11 μέτρα, υπερασπιζόμενος την εστία του ο τερματοφύλακας κινείται αριστερά-δεξιά, και ο «εκτελεστής» παίκτης κάνει ζικ- ζακ για να τον παραπλανήσει, καθώς ετοιμάζεται να χτυπήσει το πέναλτυ ελπίζοντας να σκοράρει…
Σας μπέρδεψα με καουμπόϋκα και ποδόσφαιρο, αλλά και στο “Euro-2020” ζήσαμε και ζούμε συναρπαστικό ποδοσφαιρικό θέαμα βλέποντας τις εκτελέσεις πέναλτυ…
Θα θυμίσω στους νεότερους μια αφελή φαντασίωση που είχε συζητηθεί πριν δεκαετίες:
Μήπως στα πέναλτυ αντί να κλωτσά ο «εκτελεστής» την στημένη μπάλλα μετά το σφύριγμα του διαιτητή, θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να βγεί από την εστία του ο αμυνόμενος τερματοφύλακας και να «ντριμπλάρει» τον επιτιθέμενο «εκτελεστή»;
Συνεχίζεται η παράδοση με το κλασικό στυλ πέναλτυ που εδώ και αρκετά χρόνια συχνά προσδιορίζεται με τη χρήση της τεχνολογίας VAR…
Μεταξύ μας όταν επιλέγεις καουμπόυκο θές να δείς καου-μπόϋκο αλλιώς αλλάζεις κανάλι ή πας σε άλλο θερινό σινεμά…
Και όταν παρακολουθείς ποδόσφαιρο, εάν δεν είσαι νευρωτικά κολλημένος σε κάποια ομάδα, ξέρεις ότι «αφού μπάλλα είναι και γυρίζει» υπάρχουν τα φαβορί αλλά πάντα προκύπτουν και οι απροσδόκητες εκπλήξεις στη διάρκεια του αγώνα, υπάρχει η σχεδόν «θεόσταλτη» απονομή πέναλτυ με αποκορύφωση την αγωνία όταν η ισοπαλία οδηγεί στα πέναλτυ…
Euro-2020, στους ημιτελικούς την Τρίτη η Ιταλία υποδέχεται την Ισπανία και την Τετάρτη η Αγγλία την Δανία και ακολουθεί ο τελικός την Κυριακή 11η Ιουλίου!
Κάποιοι λένε ότι ίσως είναι το καλύτερο «Euro» όλων των εποχών…
