Ετοιμάστηκα να κάνω Πάσχα στη Λήμνο, κοντά στη φύση, στους λουλουδιασμένους αγρούς, στο χωριό και την παραδοσιακή θρησκευτική κατάνυξη.
Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης
Έκανα σέρβις το αυτοκίνητο, έλεγξα τα λάδια, πίεση ελαστικών κλπ. κόστος 85 ευρώ. Φούλαρα το ρεζερβουάρ έγκαιρα βενζίνη, πριν κλείσουν τα στενά του Ορμούζ και πάει το λίτρο στα 4,50 ευρώ.
Υπολόγισα τα υπόλοιπα έξοδα, διόδια, πλοίο, ξενοδοχείο, φαγητό κλπ. κόστος (πήγαινε-έλα) 480 ευρώ. Να μην πάρουμε από το νησί και λίγο μέλι θυμαρίσιο, φέτα καλαθάκι, μερικά φοντάν βενιζελικά;
Σύνολο εξόδων 940.
Άρχισα να το ξανασκέφτομαι, δεν κάθεσαι στα αυγά σου να κάνεις Πάσχα ήσυχα κι ωραία στο σπίτι; Και να αποφύγεις και τις ατέλειωτες ουρές των αυτοκινήτων και την ταλαιπωρία;
Τότε άκουσα για το fuel pass και αναθάρρησα. Επί τέσσερις μέρες προσπαθούσα χωρίς επιτυχία να μπω κι εγώ, όπως ένα εκατομμύριο άλλοι, στην εφαρμογή να κάνω αίτηση, αλλά το σύστημα ήταν κλειστό, είχε πέσει.
Δεν πτοήθηκα όμως, ήδη είχα αρχίσει να φορτώνω τα μισά πράγματα στο αυτοκίνητο. Όταν κάποτε κατόρθωσα να μπω στο ιντερνέτ, με κωδικούς, ταυτοπροσωπία, taxis net, προσωποποιημένη πληροφόρηση κλπ. έμαθα ότι μπορώ μεν να κάνω αίτηση, αλλά ότι δεν είναι σίγουρο εάν θα εγκριθεί, η ΑΔΔΕ θα κάνει έλεγχο και θα με ξετινάξει πόσα δήλωσα στην φορολογική μου δήλωση, ετήσιο εισόδημα, περιουσιακά στοιχεία κλπ., κατά πόσον «πληρούνται τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις».
Τέλος πάντως, έκανα την αίτηση, και ο θεός βοηθός. Μπορεί να είμαι τυχερός και να εγκριθεί πριν το Πάσχα.
Τριάντα (30) ευρώ είναι όλο κι όλο όσα θα πάρω, αν βέβαια τα πάρω, αφού το ετήσιο εισόδημα μου ξεπερνά τα 7.000 ευρώ.
Πάντως, είναι αφορολόγητα και ακατάσχετα! Μπορεί να καλύπτουν μόνο τα μισά διόδια, αλλά να μην είμαστε και αχάριστοι. Το λέει και η παροιμία, «Μάζευε κι ας είν΄και ρώγες»!






























