Αρχηγίες στις (μη) ανακάμπτουσες σοσιαλδημοκρατίες.

Σφήνες του Αφεντούλη

Εντάξει, κεντροαριστεροί αναμορφωτές μου, ο μέγιστος του ελληνικού σοσιαλισμού, Ανδρέας, ο αναδιανέμων εισοδήματα υπέρ αδυνάτων, μεγάλη η χάρη του(!), θεωρώντας (εθνο)σωτήρια την των Μακρυγιάννη – Καλλέργη, κατάληξη της οποίας ήταν η παραχώρηση Συντάγματος από τον Όθωνα, επέλεξε ιδρυτική ημέρα του πάλαι ποτέ κραταιού Κινήματος την 3η του Σεπτέμβρη.

Γεγονός που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει, όμως, να αρχίζουν διευρύνσεις τής υπό τη σοσιαλίστρια, , «Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Πα.Σο.Κ – ΔΗΜ.ΑΡ.», μόλις προβάλλει φθινόπωρο, ή να στήνονται κάλπες σαν τις εσωκομματικές του Νοέμβρη, προς ανάδειξη ενωτικού των πολλών τάσεων αρχηγού, αμφιβάλλετε «διηρεμένοι εις τα εξ ων συνετέθητε» κεντροαριστεροί μου;

Δεν νομίζω(!), μάρτυς μας και οι υποψηφιότητες, που, αν αποτολμήσουμε να παραθέσουμε, θα ξοδέψουμε στα ονόματα το χαρτί, ωσάν να μη μας έγινε μάθημα το από Οκτωβρίου 2014 πάθημα της παρούσης στο νεόδμητο σχήμα «Δημοκρατικής Αριστεράς» του Φώτη Κουβέλη.

Έτσι, ο εμπειροτέχνης πολιτικός αναλυτής, θείος Αφεντούλης, εκ του μεγαλεπήβολου εγχειρήματος κρίνοντας, αποφάσισε να αναθέσει τη συνέχεια του εξάψαλμου στον πιο προοδευτικό, άρα καλύτερο γνώστη του θέματος, χαμηλοσυνταξιούχο, «Μήτσο», και η πάππου προς πάππου «παπανδρεϊκή» σύζυγος, κυρία «Μήτσαινα», αντί να διερωτάται: «Επανάληψη παλαιότερου μανιφέστου; Δεν αντέχω τις “κονσέρβες” πια!» κάλλιο να πιάσει στασίδι, καθόσον εξαγγελθείσα, από «σφηνών» αναδρομή, αποκλείεται να μείνει απραγματοποίητη.

Με την αξιοπιστία μας δεν παίζει κανείς, οπότε ιδού προοδευτικός, άδων σε παράφραση Γιάννη Λογοθέτη:

 

Θυσίες δεν αντέχει ο λαός.

 

Αναμφιβόλως Κεντροαριστεράς την απαρτία

παρεμποδίζει συνεργασιών η αμαρτία,

τότε που ήμασταν των γκάλοπ η χαρά

και γίναμε ουρά του Σαμαρά.

Μετά μαλώναμε, να εξηγήσω την αιτία,

που η τριανδρία δεν έβγαλε τετραετία,

και σταματώ να λέω το και το

πριν φιλελεύθεροι φωνάξουν το εκατό.

 

Μέχρι να πω από το ένα ως το τρία,

τη σύνταξη μειώνατε με μαεστρία,

και με τα φιλοευρωπαϊκά κλισέ

λυπητερές ξοφλούσα στα γκισέ.

Η συγκυβέρνηση το είπε, νέτα σκέτα,

επείγει να εφαρμόσουμε τα μέτρα,

να μη γκρινιάζω, τα παράπονα κουράζουν(!),

και ν’ αγνοήσω όσα οι συριζαίοι τάζουν.

 

Φώτη, ψηφίσαμε ανάπτυξη και όχι

τους κηδεμόνες με πηλήκιο και λόγχη,

για να φυλάν μη δραπετεύσουμε στο φως,

μες στα σκοτάδια αναλάμπει ο λαός,

 

άλλα χαράτσια δεν σηκώνει ο λαός,

ο Αλέξης θα εκλεγεί ,

 

κι αν εισακουγόμασταν προ τριετίας, αναγνώστες μου, πιθανώς να γλιτώναμε τις επαυξήσεις λιτότητας τού τρίτου, «δεύτερη φορά », Μνημονίου.

Που με το σημερινό να έχει , παραπέμπουμε σε προσεχή ανασκόπηση, ώστε να αφήσουμε γήπεδο στον «Μήτσο» να ανανεώσει τις προφητείες, απαγγέλλοντας:

 

Άλλος για Πρόεδρος;

 

Φώφη, Πα.Σο.Κ. ψηφίσαμε και όχι

προσκεκλημένους με καπέλο και απόχη,

τις αρχηγίες να ψαρεύουν σε γλυκά νερά,

όταν πονούν τα μέτρα σας τα τσουχτερά.

 

Κι αφού δεν έφεραν ευημερία,

προγράμματα εγκεκριμένα, επ’ ευκαιρία,

χωρίς ανάγνωση του τι ζητούν οι δανειστές,

οι εκλογείς γκρινιάζουν, τι τα θες;

Ο χώρος θέλει ριζικές μεταρρυθμίσεις

κι εσείς παλεύετε με τις ανακαινίσεις

των αρχηγών και των προϊσταμένων

να αποσπάσετε την ψήφο πενομένων;

 

Φώφη, ο Γιώργος δύσκολα ξεχνιέται,

το Καστελλόριζο δεν ξεπερνιέται,

ό,τι να πει ο νέος αρχηγός,

«χρυσόψαρο» δεν είναι ο λαός,

 

και θυμηθείτε το, σοσιαλδημοκράτες μου, θυμηθείτε το!…

-Ω-

Σχετικά Άρθρα

Next Post

Welcome Back!

Login to your account below

Retrieve your password

Please enter your username or email address to reset your password.