Ο πανδαμάτωρ χρόνος κυλά αμείλικτος. Λες και ήταν χθες όταν απεδήμησε εις Κύριον ένας δημιουργικός συμπολίτης μας, με ξεχωριστή δράση στα κοινωνικά ζητήματα, τον αθλητισμό και την επαγγελματική του διαδρομή ως αστυνομικός. Στις 9 Ιουνίου 2024 απεβίωσε ο αγαπητός σε όλους μας Δημήτρης Αδαμόπουλος.
Με τους συλλέκτες της αθλητικής ταυτότητας του νομού μας και ιδιαίτερα όσων σχετίζονται με την ιστορική διαδρομή του Πιερικού μας, τους αδελφούς Νικόλαο και Δημήτριο Ξενίδη, ο εκλιπών συνεργάστηκε αρκετά χρόνια καταθέτοντας ψυχή, όσο και οικονομική συμβολή ώστε να εμπλουτιστεί και να δημιουργηθεί το μοναδικής αξίας αρχειακό υλικό με αναφορά τον σύλλογο που ξεχώρισε στο ελλαδικό αθλητικό στερέωμα.
Με το γεγονός της χρονικής συγκυρίας, ο Νικόλαος και ο Δημήτριος Ξενίδης εκφράζουν και μνημονεύουν με τα παρακάτω λόγια την απώλεια του αειμνήστου Δημήτρη Αδαμόπουλου.
Ένας χρόνος χωρίς τον Δημήτρη Αδαμόπουλο
Αγαπημένο φίλο και συνοδοιπόρο στο μεγάλο ταξίδι στην ιστορία της αγαπημένης μας ομάδας, τον Πιερικό. Ένα ταξίδι που ξεκίνησε πριν χρόνια με πολύ μεράκι και πολλή αγάπη και που μας έφερε σε έναν κοινό δρόμο. Μέσα από την αγάπη μας για την ιστορική ομάδα του Πιερικού, τα κοινά μας όνειρα, τη δίψα μας να διεισδύσουμε στις πιο όμορφες αλλά και στις πιο δύσκολες πτυχές της πορείας της ομάδας μέσα στις δεκαετίες, ανακαλύψαμε τη χαρά της συνεργασίας, της ομαδικής δουλειάς, του μοιράσματος.
Παρά το γεγονός ότι όλη η προσπάθεια των τελευταίων χρόνων για την προβολή της ομάδας, την ανάδειξη της ιστορίας της και της σημασίας της για τον τόπο της Κατερίνης και κατι επέκταση της Πιερίας, μας βρήκε σε χρόνια δύσκολα για τον Πιερικό, μακριά από επιτυχίες προηγούμενων δεκαετιών και την πορεία της ομάδας στις μεγάλες κατηγορίες, τίποτα δεν απέτρεψε μια μικρή ομάδα ανθρώπων να ασχοληθεί ενεργά με την καταγραφή της ιστορίας της ομάδας, με τη δημιουργία εκδηλώσεων και αφιερωμάτων, με την έρευνα και τον εμπλουτισμό του ιστορικού αρχείου, μία προσπάθεια που έφτασε μέχρι τη δημιουργία έκθεσης, ανοιχτής στο κοινό της Κατερίνης αλλά και της ευρύτερης περιοχής, όπου προβλήθηκαν και αναδείχθηκαν σημαντικά κομμάτια της δουλειάς αυτής.
Ο Δημήτρης Αδαμόπουλος ήταν πάντα εκεί. Ενεργός, αισιόδοξος, γεμάτος όνειρα, έτοιμος να δώσει ό,τι μπορούσε κάθε φορά, για να φτάσουμε ένα βήμα πιο κοντά στον στόχο μας. Που, εδώ που τα λέμε, κάποιες φορές δεν ήταν ξεκάθαρος ούτε και σε εμάς τους ίδιους. Κάποιες φορές αρκούσε να κάνουμε το κάτι παραπάνω, να επιμένουμε, ώστε η ιστορία του Πιερικού να μένει εκεί, να παραμένει πάντα αναπόσπαστο κομμάτι της ιστορίας της Πιερίας. Και δεν ήταν πάντα εύκολο. Όμως σε ένα τέτοιο ταξίδι οι δυσκολίες είναι που φέρνουν ακόμα πιο κοντά τους ανθρώπους.
Έτσι συνέβη και στην περίπτωση του Δημήτρη. Με τον καιρό, τα κοινά όνειρα μετατράπηκαν σε φιλία, ο κοινός δρόμος οδήγησε σε σχέσεις ζωής, τα τηλέφωνα, οι συνεννοήσεις, η αγωνία για τα αφιερώματα, τις εκθέσεις, το αρχειακό υλικό εξελίχθηκαν σε συναισθήματα, σε δύναμη, σε επιμονή, στοιχεία που είναι μέχρι και σήμερα εδώ ακόμα και αν ο Δημήτρης λείπει έναν ολόκληρο χρόνο ως φυσική παρουσία. Γιατί από δίπλα μας, από την προσπάθειά μας, από την αγαπημένη του πόλη, από την αγαπημένη του ομάδα δεν έχει λείψει ουσιαστικά ούτε μια στιγμή.
Η προσθήκη νέων εκδόσεων
Τον πολύτιμο αρχειακό πλούτο των Νικολάου και Δημητρίου Ξενίδη συμπληρώνουν δύο τελευταίες εκδόσεις της δεκαετίας του ΄60 που … ανακάλυψαν οι αδελφοί Ξενίδη σε πηγές παλαιών εντύπων ανά την Ελλάδα και αναφέρονται στα δύο νικηφόρα αποτελέσματα του Πιερικού με το ίδιο σκορ (1-0) επί του Ολυμπιακού στις 17-5-1965 και της ΑΕΚ στις 25-10-1964, όπως δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα Αθλητική Ηχώ.
Ο ρομαντισμός και η αγάπη για τον Πιερικό των Δημητρίου και Νικολάου ασφαλώς αποδεδειγμένα περισσεύουν …
