Μάλιστα οι κυριακάτικες εφημερίδες είχαν προσφορά κι ένα πρακτικό δώρο. Οι πιο παλιοί θυμούνται τα περιοδικά ΚΛΑΣΣΙΚΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΑ, ΘΗΣΑΥΡΟΣ, ΡΟΜΑΝΤΖΟ, ΜΠΛΕΚ, ΒΕΝΤΕΤΑ, ΓΚΑΟΥΡ ΤΑΡΖΑΝ, Ο ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ κ.ά. Από τότε που βγήκαν το ίντερνετ, τα τάμπλετ και τα κινητά οι μόνοι που διαβάζουν είναι οι ξένοι τουρίστες. Τούς βλέπεις στη στάση καθώς περιμένουν, στο καφέ της γειτονιάς στην παραλία να κρατούν ένα βιβλίο και να διαβάζουν.
Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης
Σε μερικά κράτη μάλιστα όπως η Σιγκαπούρη ξεκίνησε μια καινοτόμα εθνική εκστρατεία για την καλλιέργεια των αναγνωστικών συνηθειών, με κίνητρα που περιλαμβάνουν μικρές ανταμοιβές στους πολίτες που καταγράφουν τα λεπτά ανάγνωσής τους σε μια κυβερνητική ιστοσελίδα. Εκτιμούν ότι με τη στρατηγική του «παιχνιδιού», μέσω της χρήσης ενός συστήματος πόντων για την παρακολούθηση της ανάγνωσης με αντάλλαγμα μια μικρή χρηματική ανταμοιβή, θα καταφέρουν να αποκαταστήσουν μία συνήθεια που έχει εν πολλοίς αντικαταστήσει το «doomscrolling» – με όποια πνευματική έκπτωση συνεπάγεται αυτό.
To Doomscrolling είναι η ψυχαναγκαστική συνήθεια να παρακολουθεί κάποιος ασταμάτητα αρνητικά, δυσάρεστα ή ανησυχητικά νέα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ακόμα και όταν αυτό τον κάνει να νιώθει άγχος ή κατάθλιψη,
Υποστηρίζουν δηλαδή, ότι ενώ το Ιντερνέτ και τα κινητά μας βοηθούν να παραμένουμε ενημερωμένοι, η ανάγνωση κειμένων μεγάλου μήκους ενισχύει την προσοχή, την κριτική σκέψη και τη φαντασία. Επιδιώκουν οι κάτοικοι τους να είναι φιλοπερίεργοι, στοχαστικοί, κριτικοί και εξοπλισμένοι για να προσανατολίζονται σε έναν όλο και πιο περίπλοκο κόσμο. Το κίνητρο είναι να συγκεντρώσουν πόντους για κάθε 15 λεπτά ανάγνωσης, που θα τους εξαργυρώσουν με ένα μικρό επίδομα σε χρήματα.
Το νέο αυτό πρόγραμμα έρχεται σε μια συγκυρία ηλεκτρονικής επέλασης, όπου οι οθόνες κυριαρχούν καθολικά στην καθημερινότητα, με την ανθρώπινη προσοχή να έχει συρρικνωθεί και τη συνήθεια της ανάγνωσης σε πλήρη παρακμή. Οι εκπαιδευτικοί αγωνίζονται να καταπολεμήσουν το «σάπισμα του εγκεφάλου» – μια αισθητή μείωση των γνωστικών ικανοτήτων που αποδίδεται στην υπερβολική κατανάλωση επιφανειακού περιεχομένου στο διαδίκτυο – καθώς και το «doomscrolling».
Στη χώρα μας έχουμε το ρεκόρ σε αριθμό επιδομάτων. Μάλιστα τελευταία άνοιξε μια πολιτική συζήτηση σχετικά με το αν τα σωρευτικά επιδόματα λειτουργούν αποθαρρυντικά για την εύρεση εργασίας. Δηλαδή ότι η ταυτόχρονη λήψη πολλαπλών παροχών – όπως π.χ. επίδομα ανεργίας, επιδότηση ενοικίου κλπ. – μπορεί συνολικά να φτάνει τα 1.000 ευρώ το μήνα και να δημιουργεί αντικίνητρο. Κάτι που συμβαίνει συχνά και με τα επιδόματα των μεταναστών. Ο άλλος, δηλαδή, σού λέει «γιατί να πάω να δουλέψω;».
Μήπως θα έπρεπε να εφαρμόσουμε κι εμείς ένα πρόγραμμα επιδότησης «παιχνιδιού» με πόντους για ανάγνωση βιβλίων για να αρχίσει να δουλεύει πιο αποδοτικά το μυαλό μας;
Για παράδειγμα, 10 ευρώ για κάθε 50 σελίδες.
