Η τάση αυτή δείχνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να υποκαταστήσει την προσωπική ταυτότητα στη γαστρονομία. Οι καταναλωτές απορρίπτουν τα ψηφιακά κατασκευασμένα πιάτα, αναζητώντας την αλήθεια και τις ανθρώπινες ατέλειες. Για τον αναγνώστη, αυτό σημαίνει ότι η εμπιστοσύνη σε ένα εστιατόριο χτίζεται πλέον μέσα από την αυθεντική επικοινωνία και όχι από την τεχνητή τελειότητα των αλγορίθμων.
Η επιστροφή στην ανθρώπινη δημιουργία εντός των εστιατορίων στις ΗΠΑ
Πολυάριθμα εστιατόρια στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής εγκαταλείπουν πλέον τις ψηφιακές αναπαραστάσεις και τα γραφικά που παράγονται από την τεχνητή νοημοσύνη, επιλέγοντας χειρόγραφα μενού και αυθεντικές φωτογραφίες. Η μεταστροφή αυτή, όπως αναφέρει το περιοδικό Eater, αντικατοπτρίζει μια αυξανόμενη συνειδητοποίηση ότι η τελειότητα των αλγορίθμων στερείται αληθοφάνειας, καθιστώντας την ανθρώπινη παρουσία το νέο ζητούμενο στη σύγχρονη γαστρονομία.
Η παρατήρηση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία και για τον χώρο της εστίασης στην Ελλάδα. Η γαστρονομία υπήρξε διαχρονικά μια καθαρά ανθρώπινη υπόθεση, βασισμένη στην προσωπική εργασία του μάγειρα, του σερβιτόρου και του σομελιέ. Ωστόσο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν κατακλυστεί από εικόνες που δεν προέρχονται από πραγματικές κουζίνες, όπως burger με υπερβολικές στρώσεις που παραβιάζουν τους νόμους της φυσικής ή κοκτέιλ που μοιάζουν να εκπέμπουν φως, δημιουργώντας ατμόσφαιρες που θυμίζουν περισσότερο ταινίες επιστημονικής φαντασίας παρά πραγματικούς χώρους εστίασης.
Το πρόβλημα δεν εντοπίζεται στην ίδια την τεχνητή νοημοσύνη, όπως δεν υπήρξε πρόβλημα με τη φωτογραφική μηχανή ή το Instagram στο παρελθόν. Το ζήτημα προκύπτει όταν η τεχνολογία χρησιμοποιείται για να υποκαταστήσει την προσωπικότητα αντί να την αναδείξει. Όταν κάθε γραμματοσειρά και κάθε οπτικό υλικό υπακούει στα ίδια φίλτρα, προκύπτει μια πρωτοφανής ομοιομορφία. Η γαστρονομία, όμως, δεν βασίστηκε ποτέ σε τέτοιου είδους τυποποιημένα πρότυπα.
Οι καταναλωτές διαθέτουν πλέον την ικανότητα να εντοπίζουν με ταχύτητα τις εικόνες που δημιουργούνται από υπολογιστή. Τα υπερβολικά γυαλιστερά υλικά και τα πιάτα που θυμίζουν τρισδιάστατα μοντέλα προκαλούν δυσπιστία στον πελάτη. Είναι λογικό να αναρωτηθεί κανείς για την ποιότητα των υπηρεσιών ενός εστιατορίου όταν η πρώτη εικόνα που αντικρίζει δεν είναι αληθινή, καθώς η αμφιβολία για την οπτική απεικόνιση μεταφέρεται μοιραία και στην ουσία της εμπειρίας.
Η πραγματική αξία ενός εστιατορίου δεν εδράζεται στο λογότυπό του, αλλά στη φιλοξενία, τη συνέπεια και την προσωπική του ταυτότητα. Παρά ταύτα, πολλές επιχειρήσεις δαπανούν πολύτιμο χρόνο προσπαθώντας να προβάλουν μια εικόνα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Υπάρχει μια διάχυτη ανησυχία ότι η φωτογραφία ενός αληθινού πιάτου δεν αρκεί, οδηγώντας σε υπερβολικές οπτικές αναπαραστάσεις όπου το φαγητό φαίνεται να έχει φωτογραφηθεί σε εξωπραγματικά περιβάλλοντα.
Υπάρχει μια βαθύτερη αντίφαση στη γαστρονομία που προβάλλει την εντοπιότητα, τη βιωσιμότητα και τις χειροποίητες τεχνικές, την ίδια στιγμή που βασίζει την επικοινωνία της σε εικόνες που δημιουργήθηκαν από αλγόριθμους. Το να διαφημίζεις το ζυμωτό ψωμί ή το ελαιόλαδο μικρών παραγωγών ενώ η βιτρίνα σου αποτελείται από ψηφιακά κατασκευασμένα γραφικά, υπονομεύει την ίδια την αυθεντικότητα που προσπαθείς να υπηρετήσεις και να επικοινωνήσεις στο κοινό σου.
Η τεχνητή νοημοσύνη δεν πρόκειται να εξαφανιστεί και διαθέτει χρηστικές εφαρμογές στην οργάνωση και την παραγωγή ιδεών για μια επιχείρηση. Αυτό που παραμένει αναντικατάστατο είναι το αποτύπωμα του δημιουργού. Η ατέλεια είναι εκείνη που καθιστά κάτι αναγνωρίσιμο και ανθρώπινο. Το μικρό λάθος αποτελεί την απόδειξη ότι πίσω από μια γαστρονομική ιδέα υπάρχει ένας άνθρωπος και όχι μια αυτοματοποιημένη διαδικασία που ολοκληρώνεται σε ελάχιστα δευτερόλεπτα.
Η ειρωνεία της εποχής μας έγκειται στο γεγονός ότι όσο εξελίσσεται η τεχνολογία, τόσο περισσότερο αναδεικνύεται η αξία όσων δεν μπορούν να αντιγραφούν. Ένα χειρόγραφο μενού, μια φωτογραφία με φυσικές ατέλειες ή ένα λογότυπο σχεδιασμένο για ανθρώπους και όχι για αλγόριθμους, αποτελούν πλέον τα ισχυρότερα εργαλεία. Στην προσπάθεια για την επίτευξη του τέλειου, ανακαλύπτουμε ξανά ότι η αυθεντικότητα παραμένει το πιο δυνατό στοιχείο της εστίασης, ένα χαρακτηριστικό που μέχρι στιγμής δεν έχει βρει τρόπο να αυτοματοποιηθεί.
