Η Ευρώπη βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, αντιμετωπίζοντας τον κίνδυνο της αποβιομηχάνισης λόγω της εξάρτησης από το Πεκίνο και την Ουάσιγκτον. Για να διασφαλίσει την οικονομική της επιβίωση, η ήπειρος πρέπει να υιοθετήσει μια αυτόνομη στρατηγική, επιβάλλοντας αυστηρούς δασμούς και προστατεύοντας την εσωτερική της αγορά από τον αθέμιτο ανταγωνισμό, θωρακίζοντας παράλληλα την αμυντική της βιομηχανία.
Η Ευρώπη οφείλει να επιβάλει αυστηρούς δασμούς για να αποτρέψει τη βιομηχανική της κατάρρευση, αντιδρώντας στο γεωπολιτικό τέλμα που προκαλείται από το Πεκίνο και την Ουάσιγκτον. Η ήπειρος βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι, καθώς η έλλειψη στρατηγικής αυτονομίας την καθιστά ευάλωτη απέναντι στις κινήσεις των παγκόσμιων δυνάμεων, απαιτώντας πλέον ριζική αλλαγή πορείας για την προστασία της οικονομικής της επιβίωσης.
Η εποχή της απόλυτης αταξίας
Ο πόλεμος στο Ιράν, πυροδοτούμενος από τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, κατέδειξε ότι η Ευρώπη και η Κίνα αποτελούν τους μεγάλους χαμένους, αν και με εντελώς διαφορετική αντιμετώπιση. Σύμφωνα με τον Guardian, οι Ευρωπαίοι ηγέτες παραμένουν εγκλωβισμένοι μπροστά στην ενεργειακή κρίση, ενώ το Πεκίνο επιδεικνύει ψυχραιμία ενόψει των συνομιλιών μεταξύ Ντόναλντ Τραμπ και Σι Τζινπίνγκ.
Αυτή η διαφορά πηγάζει από τη στρατηγική προετοιμασία της Κίνας για μια εποχή όπου οι διεθνείς κανόνες δεν υφίστανται πλέον, σε αντίθεση με τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που επιμένουν να στηρίζονται σε μια παρωχημένη τάξη. Η ευρωπαϊκή αφέλεια θεμελιώθηκε πριν από δεκαπέντε χρόνια, όταν η ήπειρος επέλεξε να εκχωρήσει την ασφάλεια, το εμπόριο και την ενέργειά της σε εξωτερικούς παράγοντες, την ώρα που το Πεκίνο συσσώρευε αποθέματα πόρων.
Ο εφιάλτης της αποβιομηχάνισης
Σήμερα, ο μεγαλύτερος μακροπρόθεσμος κίνδυνος για την Ευρώπη είναι η πιθανότητα αποβιομηχάνισης των πόλεών της από την κινεζική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα. Οι ανοιχτές ευρωπαϊκές αγορές αποτελούν τον κύριο στόχο των κινεζικών εξαγωγών, την ώρα που οι ενεργειακές ελλείψεις δυσχεραίνουν την πράσινη μετάβαση, αφήνοντας τις κινεζικές εταιρείες να κυριαρχούν στις μπαταρίες, τα ηλεκτρικά οχήματα και την αιολική ενέργεια.
Η κατάσταση περιπλέκεται από τη στρατιωτική εξάρτηση της Ευρώπης, η οποία διαπιστώνει ότι το 80% της παγκόσμιας αλυσίδας drones και το 97% του μαγνησίου που απαιτείται για την αμυντική βιομηχανία προέρχονται από την Κίνα. Αυτά τα στρατηγικά μονοπώλια χρησιμοποιούνται ήδη ως γεωπολιτικά όπλα, γεγονός που ανάγκασε ακόμη και τον Ντόναλντ Τραμπ να υποχωρήσει σε θέματα δασμών τον Οκτώβριο του 2025.
Επενδύσεις
Πολλοί Ευρωπαίοι ηγέτες διστάζουν να υιοθετήσουν σκληρότερη στάση, φοβούμενοι την απώλεια κινεζικών επενδύσεων, παρά το γεγονός ότι υποσχέσεις προς τον Βίκτορ Όρμπαν ή τον Πέδρο Σάντσεθ παραμένουν ανεκπλήρωτες. Η επιβολή αυστηρών δασμών αποτελεί το μοναδικό κίνητρο ώστε οι ξένες εταιρείες να εγκαταστήσουν γραμμές παραγωγής εντός της ευρωπαϊκής επικράτειας, αντί να εξάγουν έτοιμα προϊόντα από το εξωτερικό.
Τα μέχρι τώρα μέτρα, όπως οι άτολμοι δασμοί στην αυτοκινητοβιομηχανία, απέφεραν ελάχιστα αποτελέσματα, με την Ευρώπη να απειλείται από την εισροή φθηνότερων κινεζικών προϊόντων. Ο κίνδυνος περιοχές όπως η Βάδη-Βυρτεμβέργη να μετατραπούν σε ένα γερμανικό Ντιτρόιτ είναι πλέον ορατός, καθώς οι εγχώριες βιομηχανίες δυσκολεύονται να ανταγωνιστούν το κινεζικό μοντέλο.
Το κινεζικό μοντέλο
Η Ευρώπη οφείλει να αποκτήσει μια αυτόνομη στρατηγική ατζέντα, υιοθετώντας πρακτικές που χρησιμοποιεί το Πεκίνο, όπως η προστασία της εσωτερικής αγοράς και ο αποκλεισμός ανταγωνιστών. Το χρονικό παράθυρο για την αποφυγή της οριστικής ήττας των κατασκευαστών της γηραιάς ηπείρου στενεύει, επιβάλλοντας τη διακοπή της διαρροής κεφαλαίων προς τις ΗΠΑ και την κατεύθυνσή τους στην τεχνολογία και την άμυνα.
Επιπλέον, οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να δεσμευτούν για τη χρήση εγχώριων μπαταριών και τον αποκλεισμό κινεζικών ανεμογεννητριών από τις υποδομές τους. Η οικοδόμηση στρατηγικών αποθεμάτων σε κρίσιμα ορυκτά είναι επιβεβλημένη για τη θωράκιση της αμυντικής βιομηχανίας, ώστε να μην παραμείνει η ήπειρος έρμαιο των εξωτερικών εκβιασμών σε περιόδους παγκόσμιας κρίσης.
Το εμπορικό μπαζούκα
Οι Ευρωπαίοι διαθέτουν σημαντικούς μοχλούς πίεσης, όπως το μέσο κατά του εξαναγκασμού, το οποίο πλέον πρέπει να ενεργοποιηθεί άμεσα. Προτάσεις για οριζόντιους δασμούς 30% στα κινεζικά αγαθά, που κατέθεσε ο Κλεμάν Μπον, καθώς και η αξιοποίηση των νομοθεσιών για τις ψηφιακές αγορές και υπηρεσίες, μπορούν να περιορίσουν τη δράση μεγάλων κινεζικών ομίλων όπως η ByteDance, η Tencent και η Alibaba στην Ευρώπη.
Τέλος, η Ευρώπη κατέχει ακόμη πιο επιθετικά εργαλεία, όπως τη δυνατότητα διακοπής υποστήριξης λογισμικού για τον κινεζικό στόλο αεροσκαφών Airbus. Μόνο μέσω της συνειδητοποίησης ότι η επιβίωση απαιτεί δράση εντός του χάους, η Ευρώπη θα καταφέρει να εξισορροπήσει τη σχέση της με το Πεκίνο και να προστατευθεί από τις απρόβλεπτες κινήσεις της αμερικανικής ηγεσίας.
