Η σύγχρονη τεχνολογία είναι εκπληκτική. Αν ζούσαν οι παππούδες μας σήμερα θα έμεναν με το στόμα ανοιχτό βλέποντας την πρόοδο της επιστήμης και τις εφαρμογές στη ζωή μας.
Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης
Κινητά τηλέφωνα, ανέπαφες τραπεζικές συναλλαγές, υβριδικά και ηλεκτρικά αυτοκίνητα, αιολική και ηλιακή ενέργεια κ.α. Όλα αυτά, πάντως, έχουν ένα πολύ μεγάλο μειονέκτημα: Στηρίζονται και εξαρτώνται από την μπαταρία. Εάν δεν φορτίζονται τακτικά αχρηστεύονται.
Από θρησκευτική άποψη, η κατάσταση της λειτουργίας μιας μπαταρίας παρομοιάζεται στα ευαγγέλια με τα κλήματα σε ένα αμπέλι. Συγκεκριμένα, ο Χριστός είπε: «Εγώ είμαι το αμπέλι και σεις είστε τα κλήματα. Όποιος μένει ενωμένος μαζί μου κι εγώ μαζί του, θα προοδέψει και θα καρποφορήσει πολύ. Επειδή χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτε» (Ιωαν.15:5). Δηλαδή, είσαστε όπως είναι μια άχρηστη μπαταρία. Στην επί του όρους ομιλία μάλιστα, ο Χριστός μάς προειδοποίησε: Τα άχρηστα δέντρα τα κόβουν και τα βάζουν φωτιά (Ματθ. 3:10).
Τα ίδια λέει κι ο Απόστολος Παύλος, να προσέχουμε με ποιους κάνουμε παρέα για να μη γίνουμε σαν τα άκαρπα και σάπια δέντρα (Γαλάτας 5:19-20), που όχι μόνο δεν θα πάρουν χάρη απ’ το θεό, όχι μόνο δεν θα δουν αιώνια ζωή και βασιλεία των ουρανών, αλλά θα τιμωρηθούν και θα καούν. Κι ότι κάπως έτσι είναι και η πνευματική ζωή. Χρειαζόμαστε τακτική επαφή με την πηγή της ζωής, τον Χριστό. Δηλαδή, προσευχή, μελέτη του λόγου Του και εκκλησιασμό. Για να γεμίζουμε τις μπαταρίες μας και να αυξάνουμε.



























