Η εκδήλωση «Δυσφορία Φύλου: Από την κατανόηση στην υποστήριξη» ανέδειξε την ανάγκη για επιστημονική ενημέρωση και αποδοχή. Η παιδίατρος Δρ. Ελένη Κωτσή και διακεκριμένοι επιστήμονες ανέλυσαν τη σημασία της ψυχοκοινωνικής στήριξης, ενώ τα έσοδα ενίσχυσαν το έργο της Μέριμνας Παιδιού Κατερίνης, προωθώντας τον σεβασμό στα δικαιώματα και την ταυτότητα κάθε ατόμου.
Κατάμεστη η φιλανθρωπική εκδήλωση για τη Δυσφορία Φύλου – Πάνω από 20.000 ευρώ θα διατεθούν στη Μέριμνα Παιδιού
Η φιλανθρωπία συνάντησε την αλληλεγγύη το βράδυ της Τετάρτης 8 Ιουλίου 2026 στο Mediterranean Village, με την εκδήλωση «Δυσφορία Φύλου: Από την κατανόηση στην υποστήριξη», μία πρωτοβουλία της παιδιάτρου Δρ. Ελένη Κωτσή με σκοπό την ενίσχυση του έργου της Μέριμνας Παιδιού Κατερίνης.
Η εκδήλωση αποτελεί τον δεύτερο σταθμό των φιλανθρωπικών εκδηλώσεων με γενικό σύνθημα «Αναγνωρίζω-Αποδέχομαι-Αγκαλιάζω», που σκοπό έχουν αφ’ ενός να ενημερώσουν τους πολίτες για κοινωνικά ζητήματα που απαιτούν ευαισθητοποίηση και ενσυναίσθηση και αφ’ ετέρου να στηρίξουν το έργο της Μέριμνας, καθώς τα έσοδα των εκδηλώσεων διατίθενται εκεί. Συγκεκριμένα τόνισαν ότι η φετινή εκδήλωση έχει ήδη συγκεντρώσει σχεδόν 21.000 ευρώ και συνεχίζει.
«Η γνώση γίνεται κατανόηση, η κατανόηση γίνεται υποστήριξη και η υποστήριξη γίνεται αγκαλιά και αγάπη», είπε στον χαιρετισμό της η Δρ. Ελένη Κωτσή, εισάγοντας την κατάμεστη από κόσμο αίθουσα στο περίπλοκο αλλά σημαντικό ζήτημα της δυσφορίας φύλου, τονίζοντας από την αρχή της εκδήλωσης ότι βασικός στόχος γονέων, ιατρών και κοινωνίας θα πρέπει να είναι πάντα η αγάπη και η αποδοχή.
Στην ενδιαφέρουσα εισήγησή της παρουσίασε στατιστικά στοιχεία για τη δυσφορία φύλου και τις συνέπειές της στην ψυχολογική κατάσταση των ατόμων που τη βιώνουν, ενώ σημαντικό μέρος της ομιλίας ήταν ο διαχωρισμός του βιολογικού φύλου και της ταυτότητας φύλου, καθώς όταν αυτά τα δύο δεν ταυτίζονται, εμφανίζεται η δυσφορία φύλου. Όπως είπε, το βιολογικό φύλο ορίζεται στη γέννηση, αφορά σωματικά χαρακτηριστικά, DNA και ορμόνες, ενώ η ταυτότητα φύλου αποτελεί εσωτερική αίσθηση του κάθε ατόμου για το φύλο του και αφορά το αν ένα άτομο αισθάνεται άνδρας/γυναίκα/άλλο.
Η ψυχολογική πίεση της δυσφορίας φύλου προκαλεί στα παιδιά έντονο στρες, κατάθλιψη, κοινωνική απόσυρση, ενώ μεγάλα ποσοστά μιλούν για αυτοτραυματισμό και αυτοκτονικό ιδεασμό, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει ασφαλές περιβάλλον και χώρος για να εκφραστεί το άτομο και να ζητήσει βοήθεια και στήριξη. Από την πλευρά της παιδιατρικής, η Ελένη Κωτσή τόνισε ότι μία δυσφορία φύλου θα πρέπει να προσεγγιστεί με σεβασμό, εξατομικευμένη φροντίδα χωρίς προκατάληψη, στήριξη ψυχικής υγείας του ατόμου, και κυρίως με ψυχο-κοινωνική υποστήριξη και χειρουργικές παρεμβάσεις όταν ο επαναπροσδιορισμός φύλου κρίνεται απαραίτητος.
Εξαιρετική ήταν και η εισήγηση της Δρ. Παναγιώτας Τριανταφύλλου, η οποία ανέλυσε το ευρύ φάσμα της έννοιας του Φύλου και τη ρευστότητά του που ξεφεύγει από το δίπολο αρσενικό-θηλυκό∙ η ρευστότητα αυτή υπάρχει στο βιολογικό φύλο, στην ταυτότητα φύλου, στην έκφραση φύλου αλλά και στον ερωτικό προσανατολισμό. Σημαντική ήταν και η διάκριση τριών βασικών ορισμών που κατηγοριοποιούν συνοπτικά τη ρευστότητα του φύλου: Υπάρχουν ταυτοφυλικά άτομα, όπου η ταυτότητα φύλου τους είναι ίδια με το βιολογικό φύλο, διεμφυλικά (transgender) άτομα, όπου η ταυτότητα φύλου δεν αντιστοιχεί στο βιολογικό φύλο, καθώς και τα μη δυαδικά άτομα, που δεν ταυτίζονται με το δίπολο αρσενικό-θηλυκό και δεν είναι άνδρες ή γυναίκες. Στην ομιλία της ανέδειξε ότι περιστατικά ασυμφωνίας φύλου καταγράφονται από τον 19ο αιώνα, και δεν αποτελεί μία καινούρια μόδα ή ψυχική διαταραχή, σύμφωνα με τον ΠΟΥ. Η υποφαινόμενη «αύξηση» περιστατικών, τόνισε η ιατρός, δεν αποτελεί πραγματική αύξηση αλλά μία αλλαγή στην κοινωνία, καθώς πλέον υπάρχει περισσότερη ευαισθητοποίηση, αποδοχή, ενθάρρυνση και στήριξη, και τα τρανς άτομα βρίσκουν πλέον τον απαραίτητο χώρο και το ασφαλές περιβάλλον να εκφραστούν και να επιδιώξουν τον επαναπροσδιορισμό του φύλου τους.
Ακολούθησε εισήγηση της Δρ. Σοφία-Άννα Τυπάλδου για τη δυσφορία φύλου από την παιδοψυχιατρική ματιά, καθώς ο παιδοψυχίατρος είναι ένας από τους πρώτους σταθμούς δημιουργίας ενός ασφαλούς χώρου όπου το παιδί θα μπορεί να εκφραστεί χωρίς να πιεστεί, και όπου οι γονείς θα εναποθέσουν τα πολλά ερωτήματα, τις ενοχές τους αλλά και το άγχος τους. Έτσι, ο ρόλος του παιδοψυχιάτρου είναι να: Ακούει ανοιχτά χωρίς κριτική, να κατανοεί τη διερεύνηση ταυτότητας του παιδιού, να αξιολογεί την κατάσταση, να συνεργάζεται στη στήριξη σχολείου και οικογένειας, και να συνοδεύει το άτομο με μακροχρόνια παρακολούθηση. Στόχος του παιδοψυχιάτρου δεν είναι μόνο να δώσει άμεσες απαντήσεις σε γονείς και παιδί, αλλά να γίνει αρωγός στο να ληφθεί η κατάλληλη απόφαση για το παιδί και το αν θα προχωρήσει σε επαναπροσδιορισμό φύλου. Αυτή η λήψη απόφασης κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική ιδιαίτερα όταν ο παιδοψυχίατρος παρατηρήσει στο παιδί ψυχικές διαταραχές που προκαλούνται από τη δυσφορία φύλου και επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του ατόμου, όπου και εκεί πρέπει να εξετάζεται ο επαναπροσδιορισμός φύλου για να επέλθει ψυχική ισορροπία του παιδιού.
Οι εξαιρετικές ομιλίες έκλεισαν με τη δικηγόρο Αφροδίτη Αργυροπούλου, η οποία ανέλυσε τη νομική πλευρά της δυσφορίας φύλου. Όπως είπε, ο νόμος αντιμετωπίζει την ταυτότητα φύλου ως δικαίωμα κάθε ελεύθερης προσωπικότητας και καλύπτει τον επαναπροσδιορισμό φύλου, με τη διόρθωση φύλου να πραγματοποιείται με δικαστική απόφαση. Μετά τη διόρθωση, δημιουργείται μία νέα ληξιαρχική πράξη χωρίς να αναφέρεται ότι πρόκειται για διόρθωση προηγούμενης, και έτσι όλα τα επίσημα έγγραφα του ατόμου απαιτείται από τον νόμο να αλλάξουν και να αντιστοιχούν στα νέα του στοιχεία όσον αφορά το όνομα και το φύλο.
Η εκδήλωση έκλεισε με έναν σύντομο σχολιασμό από τον παιδίατρο Δρ. Σπύρο Μαζάνη, ενώ αμέσως μετά απονεμήθηκε τιμητική πλακέτα στη Δρ. Ελένη Κωτσή από τη Μέριμνα, αναμνηστικά δώρα από την Περιφέρεια Πιερίας και τη Μέριμνα στους προσκεκλημένους ομιλητές.
Η εκδήλωση δεν είχε στόχο να επιβάλει απόψεις, αλλά επιχείρησε, μέσα από την επιστημονική γνώση και την εμπειρία ειδικών να εξηγήσει τι είναι η δυσφορία φύλου, ποιες δυσκολίες αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που τη βιώνουν και γιατί η ύπαρξη ενός ασφαλούς και υποστηρικτικού περιβάλλοντος μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την ψυχική τους υγεία.
Ίσως αυτό είναι και το σημαντικότερο μήνυμα που καλείται να μείνει, ακόμη κι αν το ζήτημα είναι άγνωστο ή βρίσκει τους περισσότερους επιφυλακτικούς: Η κατανόηση δεν προϋποθέτει απαραίτητα ταύτιση, αλλά ενημέρωση, σεβασμό και διάθεση να ακούσουμε την επιστημονική γνώση και τις εμπειρίες των ανθρώπων που ζουν ανάμεσά μας. Η άγνοια γεννά φόβο και προκαταλήψεις· η γνώση, αντίθετα, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για έναν πιο ψύχραιμο και ανθρώπινο δημόσιο διάλογο. Αυτό ήταν, άλλωστε, και το πνεύμα της βραδιάς, που συνέδεσε την ενημέρωση με τη φιλανθρωπία, υπενθυμίζοντας ότι η αλληλεγγύη ξεκινά από την προσπάθεια να κατανοήσουμε τον συνάνθρωπό μας.
