Στην εφημερίδα «Ολύμπιο Βήμα» φιλοξενούμε τη συγγραφέα κυρία Μαριάννα Σεργάκη με αφορμή το παιδικό της βιβλίο «Ο παππούς Κώστας και το δέντρο της αγάπης» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Φυλάτος.
Ένα παραμύθι που αναδεικνύει τη σημασία της οικογένειας, της μνήμης και της αγάπης που συνεχίζει να φωτίζει τη ζωή ενός παιδιού ακόμη κι όταν ένα αγαπημένο πρόσωπο δεν βρίσκεται πια κοντά του.
Συνέντευξη στη δημοσιογράφο Νεκταρία Βαρσαμή-Πουλτσίδη
Η ιστορία σας βασίζεται σε προσωπικές εμπειρίες. Πόσο δύσκολο ήταν να μετατρέψετε μια τόσο προσωπική μνήμη σε ένα βιβλίο για παιδιά;
Μ.Σ: Θα ήθελα πρωτίστως να σας ευχαριστήσω για την δυνατότητα που μου δίνετε μέσω αυτής της όμορφης συνέντευξης να μιλήσω για το παιδικό μου βιβλίο. Όντως, το πρώτο παιδικό μου βιβλίο βασίζεται στην προσωπική παιδική μου βιωματική ιστορία. Ήταν αρκετά δύσκολο να μετατρέψω μια τόσο προσωπική μνήμη μου σε ένα όμορφο βιβλίο, ειδικά για μικρές ηλικίες. Καθώς το βιβλίο αυτό απευθύνεται σε ηλικίες 5-9 ετών. Φυσικά τα μηνύματα που περνάει αφορούν & μπορούν θεωρώ να βοηθήσουν & μεγαλύτερα παιδιά καθώς & ενήλικες.
Με την βοήθεια των εκδόσεων Φυλάτος, όπου & για άλλη μια φορά ευχαριστώ θερμά που με πίστεψε & με βοήθησε να δημιουργήσω ένα τόσο όμορφο & καλά δομημένο παιδικό βιβλίο, κάνοντας το όνειρο μου πραγματικότητα. Γιατί το να δημιουργήσεις ένα βιβλίο & ειδικά παιδικό είναι αρκετά δύσκολο διότι τα παιδιά είναι ένα πιο «απαιτητικό» αναγνωστικό κοινό καθώς θα σου πουν πάντα την αλήθεια. Στο αν συναισθηματικά «άγγιξε» την ψυχή τους ή αν δεν τους άρεσε & το γιατί. Είναι πολύ θετικό όμως το να σου λένε την αληθινή τους άποψη τα παιδιά καθότι δεν είναι κεκαλυμμένη & σε βοηθά είτε να σκεφτείς λίγο διαφορετικά είτε να δεις με άλλη οπτική γωνία ένα θέμα που επιθυμείς να προσεγγίσεις. Και κάθε άποψη, είτε θετική είτε αρνητική, κάθε αναγνώστη, είναι πολλή σημαντική για εμένα γιατί πέραν του ότι σέβομαι κάθε άποψη, κάθε ανθρώπου. Με βοηθά στο να εξελιχθώ & εγώ ως άνθρωπος.
Είναι, λοιπόν, δύσκολο το να δημιουργήσεις το πρώτο παιδικό βιβλίο καθώς είναι ένας συνδυασμός της ένταξης ενός ατόμου στον κόσμο του βιβλίου & των εκδοτικών οίκων. Επίσης, το να καταφέρω να αποδώσω σωστά, κατανοητά & δημιουργώντας τα κατάλληλα συναισθήματα στην ψυχή των αναγνωστών, την προσωπική μου ιστορία, ήταν το πιο απαιτητικό κομμάτι. Διότι σκοπός μου ήταν & είναι να περάσω τα μηνύματα της ασθένειας & της απώλειας όσο πιο όμορφα & «εύπεπτα» γίνεται στον κόσμο & ιδιαίτερα στις μικρότερες ηλικίες όπου & απευθύνεται κυρίως το βιβλίο αυτό.
Στο βιβλίο, η μικρή ηρωίδα μαθαίνει να αντλεί δύναμη από την αγάπη που έλαβε. Ποιο μήνυμα θα θέλατε να κρατήσουν οι μικροί αναγνώστες από αυτή τη διαδρομή;
Μ.Σ: Τα μηνύματα που θέλω να κρατήσουν οι μικροί αναγνώστες είναι τα εξής:
– Όπως η μικρή Μαριάννα πέρασε ένα θέμα υγείας από μωρό & έφτασε να γίνει καλά στα 6 της χρόνια. Περνώντας από γιατρούς, φαρμακευτικές αγωγές & αρκετές φορές & νοσηλείες σε νοσοκομεία. Έτσι υπάρχουν πολλά παιδιά που περνούν τέτοιου είδους δύσκολες καταστάσεις, με ποικίλα ζητήματα υγείας που μπορεί να αντιμετωπίζει ένα παιδί. Η οικογένεια , λοιπόν, είναι εκείνη που μας αγκαλιάζει & μας δίνει μια αστείρευτη δύναμη & μας βοηθά να συνεχίσουμε να περπατάμε το μονοπάτι της ζωής που μπορεί να μην είναι στρωμένο με ροδοπέταλα ορισμένες φορές. Μας μαθαίνει πως να στηριζόμαστε στα πόδια μας & να αντλούμε δύναμη πολλές φορές & από τον ίδιο μας τον εαυτό, όταν κάποιες στιγμές ίσως να είμαστε μόνοι μας στη ζωή. Γιατί η αγάπη είναι ένα υπέρτατο συναίσθημα. Το οποίο είναι όπως λέω καθημερινά «δωρεάν», δεν μας κοστίζει τίποτα στο να το δώσουμε απλόχερα στους ανθρώπους μας. Γιατί το να μοιραζόμαστε την αγάπη, μας κάνει & ανθίζουμε παρέα.
Τέλος, στο ζήτημα της απώλειας κάποιου αγαπημένου προσώπου, ειδικά σε μικρή ηλικία είναι ένα πολλή ευαίσθητο σημείο & θέλει έναν ιδιαίτερο χειρισμό αναλόγως φυσικά & την ηλικία που απευθυνόμαστε. Η μικρή Μαριάννα στην ιστορία αυτή, χάνει τον αγαπημένο της παππού Κώστα σε ηλικία 6 χρονών, με το που γίνεται δηλαδή εντελώς καλά στην υγεία της. Επομένως, όπως αντιλαμβάνεστε, ήταν ένα δύσκολο κομμάτι μου της παιδικής ηλικίας διότι μόλις έγινα καλά έχασα τον παππού & έπρεπε να μάθω & να βιώσω σαν άνθρωπος το αίσθημα της απώλειας. Βέβαια, η απώλεια μας κάνει αρκετά πιο δυνατούς καθώς οι άνθρωποι που φεύγουν από την ζωή παραμένουν στην ψυχή & την καρδιά μας. Η ζεστασιά που μας έδωσαν παραμένει εκεί. Και όπως υπάρχει & η παρομοίωση του δέντρου στην ιστορία αυτή, όπου μέσω της αγάπης & της προσωπικής φροντίδας το δέντρο που καθόντουσαν κάθε μεσημέρι η μικρή Μαριάννα με τον παππού της άνθισε ξανά. Καθώς είχε ξεραθεί την επόμενη ημέρα από τον θάνατο του παππού της. Οπότε η αγάπη είναι το κυρίαρχο στοιχείο στο παραμύθι αυτό.
Η σχέση ανάμεσα σε παιδί και παππού παρουσιάζεται με μεγάλη τρυφερότητα. Θεωρείτε ότι τέτοιες ιστορίες μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να εκτιμήσουν περισσότερο τις οικογενειακές σχέσεις;
Μ.Σ: Σαφέστατα πιστεύω ότι μέσα από αυτήν την παιδική ιστορία τα παιδιά, μικρά & μεγάλα, μπορούν να εκτιμήσουν ακόμα πιο πολύ τις οικογενειακές σχέσεις. Να ζήσουν την τρυφερότητα & το τί σημαίνει αληθινή & αθώα αγάπη. Ακόμα & πώς όλα αυτά χτίζονται σιγά σιγά & πάντα με βάσει την εμπιστοσύνη καθώς & την ειλικρίνεια των σχέσεων.
Η εικονογράφηση παίζει σημαντικό ρόλο σε ένα παιδικό βιβλίο. Πώς βιώσατε τη συνεργασία με την εικονογράφο Χριστίνα Τουρλάκη και πόσο συνέβαλε στο τελικό αποτέλεσμα;
Μ.Σ: Η Χριστίνα Τουρλάκη είναι μια εξαιρετική εικονογράφος. Έμεινα πολλή ευχαριστημένη από την όμορφη αυτή συνεργασία μας. Διότι δημιούργησε απίστευτα όμορφες & κατανοητές εικόνες για το βιβλίο μου, σε σημείο που είναι σαν ήταν παρούσα στην πραγματική μου ζωή εκείνη την εποχή. Είναι πολλή σημαντικό να υπάρχει μια καλή χημεία μεταξύ συγγραφέα & εικονογράφου ώστε να φτιαχτεί & αποδοθεί ένα βιβλίο με τον καλύτερο δυνατό τρόπο στο αναγνωστικό κοινό. Γιατί ειδικά για τα παιδικά βιβλία η εικονογράφηση όπως είπατε & εσείς είναι ένα αναπόσπαστο κομμάτι.
Αν ένα παιδί διαβάσει το βιβλίο σας και θελήσει να αγκαλιάσει πιο σφιχτά τους ανθρώπους που αγαπά, θα θεωρούσατε ότι έχετε πετύχει τον στόχο σας;
Μ.Σ: Ο στόχος που θέλω να πετύχω μέσω του παιδικού μου βιβλίου είναι τα παιδιά όλων των ηλικιών να νιώσουν ότι σε αυτή την ζωή τίποτα δεν είναι ακατόρθωτο. Να νιώσουν την δύναμη που ο καθένας έχει μέσα του. Ότι δεν είναι μόνα τους. Ότι είτε βιώνουν κάποια ασθένεια ή απώλεια, όλα μπορούν να αντιμετωπιστούν ακόμα & όταν φαντάζουν δύσκολα & στενάχωρα. Όλα μέσω της αγάπης.
