Μελάνωμα – Πώς μπορούμε να το διαγνώσουμε έγκαιρα

Μελάνωμα - Πώς μπορούμε να το διαγνώσουμε έγκαιρα Ακολουθήστε το Ολύμπιο Βήμα στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις με καθημερινή ενημέρωση

Της Δέσποινας Παπαθεμελή
Δερματολόγου – Αφροδισιολόγου

Μελάνωμα - Πώς μπορούμε να το διαγνώσουμε έγκαιρα

Το μελάνωμα είναι κακοήθης όγκος που προέρχεται από εξαλλαγή των μελανινοκυττάρων της επιδερμίδας, τα οποία παράγουν την χρωστική μελανίνη που δίνει το χρώμα στο δέρμα μας. Εμφανίζεται κυρίως σε άτομα με ανοιχτό χρώμα δέρματος (Φωτότυποι Ι & II) με ιστορικό πολλαπλών ηλιακών εγκαυμάτων, ενώ και η κληρονομικότητα παίζει σημαντικό ρόλο. Δηλαδή στην εμφάνιση του μελανώματος συντελούν τόσο γενετικοί όσο και περιβαλλοντικοί παράγοντες. Ο τυπικός ασθενής με μελάνωμα είναι εργαζόμενος σε γραφείο, που εκτίθεται σπάνια στην ηλιακή ακτινοβολία, αλλά πηγαίνει 1-2 φορές τον χρόνο διακοπές σε περιοχές με υψηλή ένταση υπεριώδους ακτινοβολίας. Αντίθετα άτομα που έχουν συνεχή έκθεση στον ήλιο (π.χ. γεωργοί) εμφανίζουν συχνότερα βασικοκυτταρικά και ακανθοκυτταρικά καρκινώματα.

Το μελάνωμα είναι εξαιρετικά κακοήθης όγκος, που μεθίσταται σε λεμφαδένες και εσωτερικά όργανα. Παρόλ’ αυτά αν ανιχνευτεί έγκαιρα σε πρώιμο στάδιο και αφαιρεθεί, η πρόγνωση είναι καλή.

Διαβάστε Επίσης

Για να ξεχωρίσουμε κλινικά ένα μελάνωμα από έναν σπίλο χρησιμοποιούμε τον κανόνα ABCDE, όπου το Α εκφράζει την ασυμμετρία (Asymmetry), το Β τα όρια (Borders), το C το χρώμα (Colour), το D την διάμετρο (Diameter) και το Ε την εξέλιξη (Evolution). Μια μελαγχρωματική βλάβη μας ανησυχεί όταν  αυξάνει σε μέγεθος, είναι ασύμμετρη, τα όρια της είναι ασαφή, εμπεριέχει πολλά χρώματα και εξελίσσεται γρήγορα.

Το μελάνωμα δύναται να εμφανιστεί σε έδαφος προϋπάρχοντος σπίλου, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζεται αιφνιδιστικά σε σημείο όπου δε υπήρχε προηγουμένως κανένας σπίλος αλλά φυσιολογικό μέχρι πρότινος δέρμα.

Για την καλύτερη αξιολόγηση των μελαγχρωματικών βλαβών ο δερματολόγος χρησιμοποιεί σαν εργαλείο του το δερματοσκόπιο, με το οποίο μπορεί να διακρίνει συγκεκριμένα στοιχεία που συμβάλλουν στην διάγνωση, και να αποφασίσει αν μια μελαγχρωματική βλάβη χρήζει χειρουργικής εξαίρεσης.

Η τελική διάγνωση στοιχειοθετείται με την αφαίρεση και ιστολογική εξέταση της ύποπτης βλάβης. Κατόπιν ανάλογα με τα ιστολογικά χαρακτηριστικά του όγκου και τον απεικονιστικό έλεγχο γίνεται η σταδιοποίηση και αποφασίζεται αν ο ασθενής χρειάζεται ευρύτερη εκτομή στην θέση εντόπισης του μελανώματος, αφαίρεση του φρουρού λεμφαδένα ή περαιτέρω συστηματική θεραπεία.

Ενώ μέχρι πριν λίγα χρόνια υπήρχαν ελάχιστα χημειοθεραπευτικά φάρμακα που μπορούσαν να δοθούν σε ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα, τα τελευταία χρόνια υπήρξαν ραγδαίες εξελίξεις σε αυτό τον τομέα και ανακαλύφθηκαν ανοσοθεραπείες οι οποίες μπορούν να βελτιώσουν αρκετά την πρόγνωση ασθενών με μεταστατικό μελάνωμα.

Παρόλ’ αυτά η πρόληψη είναι καλύτερη από την θεραπεία. Για αυτό είναι σημαντικό ιδίως άτομα που έχουν πολλούς σπίλους, άτομα με ανοιχτό χρώμα δέρματος, με οικογενειακό ιστορικό μελανώματος και με ατομικό ιστορικό σοβαρών ηλιακών εγκαυμάτων κατά την παιδική ηλικία αλλά και την ενήλικη ζωή να επισκέπτονται μια φορά τον χρόνο δερματολόγο για εξέταση σπίλων.

Μελάνωμα - Πώς μπορούμε να το διαγνώσουμε έγκαιρα