Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκε την Τρίτη 25 Φεβρουαρίου η επίσημη πρεμιέρα της ταινίας «Κρέας», της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας του Δημήτρη Νάκου, που έχει ξεχωρίσει ήδη στα φεστιβάλ στα οποία συμμετάσχει. Πρόκειται για ένα κοινωνικό θρίλερ που δεν απευθύνεται μόνο στους σινεφίλ, αλλά και στο ευρύ κοινό.
Αποσπάσματα από την συνέντευξη στο “Ολύμπιο Βήμα” του Δημήτρη Νάκου:
Η ταινία που έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, συνέχισε τη φεστιβαλική της πορεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, όπου απέσπασε τα βραβεία: ΠΕΚΚ, Crew United, Youth Jury Special Award. Ακολούθησε η προβολή της στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Μονπελιέ (Cinémed) όπου κέρδισε το Βραβείο καλύτερης μουσικής επένδυσης, στις Βρυξέλλες (Cinema Med) και στην Τεργέστη (36ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου).
Οι επόμενες φεστιβαλικές στάσεις της ταινίας «ΚΡΕΑΣ» θα είναι το Βερολίνο, η Γλασκώβη, το Λος Άντζελες και η Νέα Υόρκη. Στην Ελλάδα η ταινία θα κυκλοφορήσει 6 Μαρτίου στις αίθουσες με τον σκηνοθέτη να κάνει road trip ανά την Ελλάδα για να συζητήσει με το κοινό στον τόπο όπου ξεκίνησαν όλα, την ελληνική επαρχία.
Η πλοκή της ταινίας
Σε ένα χωριό της ελληνικής επαρχίας, ο Τάκης ετοιμάζει τα εγκαίνια του νέου του κρεοπωλείου. Μια μέρα πριν τα εγκαίνια, ο γιος του, Παύλος σκοτώνει τον γείτονα που διεκδικεί μέρος της γης τους. Μοναδικός μάρτυρας ο Χρήστος, ένας νεαρός από την Αλβανία, τον οποίο ο Τάκης έχει μαζί του στη δουλειά από μικρό.
Από την ιδέα στην οθόνη
Με σπουδαία πορεία στο χώρο της σκηνοθεσίας και παραγωγής ταινιών μικρού μήκους, ο Δημήτρης Νάκος κάνει το μεγάλο βήμα και τη μετάβαση στον χώρο της μυθοπλασίας. Το Σάββατο 8 Μαρτίου, ο σκηνοθέτης, θα βρίσκεται στην Κατερίνη, στον κινηματογραφικό Πολυχώρο ΕΥΚΑΡΠΙΔΗ, στο πλαίσιο του road, για να συνομιλήσει με το κοινό σε ένα Q&A μετά την προβολή των 8μμ και με αυτήν την αφορμή «τον ρωτήσαμε και μας απάντησε».
Η συνέντευξη στο “Ολύμπιο Βήμα“:
– Τι είναι αυτό που σας προέτρεψε να πάρετε την απόφαση για τη δημιουργία της πρώτης μεγάλου μήκους ταινίας;
Το ταξίδι μιας μεγάλου μήκους ταινίας είναι μία μεγάλη διαδικασία χρονοβόρα και πάντα στο μυαλό μου ήθελα να επιλέξω μία ιστορία και ένα θέμα που να καίει και να μπορεί να το πεις, είτε τώρα είτε μετά από πέντε χρόνια, με τον όποιο μετασχηματισμό, καθώς όταν προγραμματίζουμε μία μεγάλου μήκους ταινία, μπορεί να την κάνουμε μέσα σε δύο με έξι χρόνια.
Ήταν ένα θέμα το οποίο προέκυψε από έναν πραγματικό χώρο στην Εύβοια στην ελληνική επαρχία, όπου είναι ένα πραγματικό αγρόκτημα, το οποίο ανήκει στον πατέρα της γυναίκας μου. Ένας χώρος τον οποίο γνωρίζω πολύ καλά και τον επισκέπτομαι όπως και την Κύμη και τους ανθρώπους της. Με είχε εμπνεύσει αυτός ο χώρος και ήθελα να στήσω εκεί την πρώτη μου μεγάλου μήκους ταινία και τα κατάφερα ι.
– Πως φτάσατε στην δημιουργία αυτού του σεναρίου; Οι ήρωας της ταινίας και το σενάριο βασίστηκαν σε υπαρκτά πρόσωπα και γεγονότα;
Το βασικό συμβάν που είναι η δολοφονία, είναι προϊόν μυθοπλασίας, βασίζεται σε πραγματικούς ήρωες της περιοχής, που γνωρίζω πάρα πολύ καλά και στις πραγματικές τους ιστορίες. Το συμβάν της δολοφονίας ενώνει την ιστορία και αποτελεί τον αφηγηματικό πυρήνα και έχει δυστυχώς συμβεί κάτι παρόμοιο σε πολλές περιοχές της Ελλάδας.
– Γιατί το σενάριο σε μια επαρχιακή πόλη και όχι σε μια μεγαλούπολη που συνηθίζονται τα εγκλήματα;
Ήθελα να δείξω την ελληνική επαρχία, όπως πραγματικά είναι, γιατί ξέρετε πολλές φορές οι άνθρωποι που ζουν στις πόλεις, έχουνε την εντύπωση ότι η Ελληνική επαρχία είναι «ντεκαντάνς» είναι κάπως βρώμικη, είναι περίεργοι οι άνθρωποι ή οι συνήθειες. Είναι πολύ μοντέρνα η επαρχία όμως πλέον στην Ελλάδα ακόμα και τα μαγαζιά τα ίδια είναι πολύ όμορφα, καλλωπισμένα και πολύ σύγχρονα. Αυτή ακριβώς την πτυχή, την πραγματική εικόνα της ελληνικής επαρχίας ήθελα να δείξω, με τους πραγματικούς ανθρώπους, γιατί ακόμα και ο κρεοπώλης, ο βασικός ήρωας ο Τάκης που τον ενσαρκώνει ο κ. Καραζήσης, είναι ένας άνθρωπος που πραγματικά υπάρχει. Δεν είναι ο χασάπης της επαρχίας που όλοι έχουν στο μυαλό τους.
Ως προς το έγκλημα τώρα αυτό το οποίο είναι ένα συν σε μία κλειστή κοινωνία είναι ουσιαστικά ένας μεγεθυντικός φακός όπου φαίνονται τα πράγματα με μεγαλύτερη ενάργεια . Σίγουρα συμβαίνουν και στις μεγαλύτερες πόλεις η διαφορά όμως είναι αυτή.
– Η ταινία θα προβληθεί στο διαγωνιστικό τμήμα του Ελληνικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Σαν Φρανσίσκο, στις 15 έως τις 23 Μαρτίου μετά και την παγκόσμια πρεμιέρα της στο 49ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο, και τη φεστιβαλική της πορεία στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.
Ποια είναι τα συναισθήματά σας και οι επόμενοι σας στόχοι;
Θα προβληθεί και στο Έλληνικό φεστιβάλ του Βερολίνου και αυτές τις μέρες έχει ξεκινήσει στο Διεθνές Φεστιβάλ Αγωνιστικού στη Γλασκώβη, όπου επίσης παίζουμε. Είναι μεγάλη χαρά και τιμή να ταξιδεύει η ταινία, γιατί ουσιαστικά εμένα με αφορά πάρα πολύ το κοινό εντός και εκτός Ελλάδας και η επαφή της ταινίας μαζί του. θεωρώ οι ταινίες δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς το κοινό. Υπάρχει δηλαδή ένας πομπός που είναι η καλλιτεχνική ομάδα που την δημιουργεί, αλλά δεν μπορεί να υπάρξει από μόνη της χωρίς τον δέκτη που είναι το κοινό, το όποιο ταιριάζει και το αφορά η κάθε ταινία. Θεωρώ ότι αφορά μια μεγάλη μερίδα, τόσο στις πόλεις όσο και στην επαρχία και ακριβώς αυτή η μίνι περιοδεία που θα κάνουμε εκτός Αθήνας , θα μου δώσει την ευκαιρία να έρθω σε συνομιλία με τους ανθρώπους.
Ποια είναι τα επόμενα βήματα σας μετά το «Κρέας»;
Υπάρχουν κάποιες ιδέες ναι και είμαστε σε μία διαδικασία επεξεργασίας και δουλειάς. Το βασικό αυτή την εποχή είναι να ακολουθήσω την ταινία. Έχουμε την αγωνία αυτής της πρώτης μεγάλου μήκους που βγαίνει στις αίθουσες και θα βρει το κοινό της. Αυτός άλλωστε είναι ο στόχος της και θα μπορέσω και εγώ να συνομιλήσω από κοντά με τον κόσμο
Πως ήταν η εμπειρία σας να προχωρήσετε στην πρώτη μεγάλου μήκους ταινία;
Η μικρού μήκους έχουν πάντα περισσότερη ευκολία στο χρόνο, δηλαδή μπορεί να σκεφτούμε κάτι το οποίο να συμβεί πιο σύντομα από μια μεγάλου μήκους ταινία. Ο χρόνος που απαιτείται στην προετοιμασία και στην αναμονή των χρηματοδοτήσεων είναι μικρότερος από μία μεγαλύτερη. Πάντα ήθελα να κάνω το βήμα, ωστόσο ήθελα να είμαι σίγουρος ότι θα είναι αυτή η ταινία που θα θέλω να με συντροφέψει για κάποια χρόνια που χρειάστηκε να την προετοιμάσουμε
Θα παραβρεθείτε στην Κατερίνη το Σάββατο 8 Μαρτίου. Τι θα συμβεί εκείνο το βράδυ; Τι να περιμένουν οι θεατές της ταινίας;
Εκεί θα κάνουμε μία παρουσίαση της ταινίας και θα ακολουθήσει ένα Q&A, δηλαδή ερωτοαπαντήσεις με το κοινό, μία ανταλλαγή απόψεων. Θα κάνουμε μία ωραία κουβέντα για το πώς λειτούργησε η ίδια η ταινία και η ιστορία στο κοινό. Θα έχει ο κόσμος την ευκαιρία να μάθει πράγματα για αυτήν, πώς την κάναμε, πώς δουλέψαμε αλλά και οποιαδήποτε άλλη σκέψη και ωραία αφορμή για κουβέντα. Αυτός είναι ο στόχος.
