Τα τελευταία χρόνια στις εκλογές το ποσοστό της αποχής και των αναποφάσιστων είναι πολύ ψηλό. Εκτιμάται ότι ανέρχεται στο 1.000.000 ψηφοφόρους και ότι ίσως αυτοί θα κρίνουν το τελικό αποτέλεσμα σχηματισμού κυβέρνησης.
Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης
Δεν ήταν έτσι παλιότερα. Ο κόσμος ενδιαφερόταν περισσότερο και συμμετείχε με πάθος και παλμό σε μεγάλες προεκλογικές συγκεντρώσεις. Κι όταν πήγαινε να ψηφίσει ήταν 100% σίγουρος για τις προθέσεις και την αξιοπιστία εκείνων που ψήφιζε. Είναι αυτό που λένε, ότι ψηφίζει “δαγκωτό”.
Για τους αναποφάσιστους, που δεν έχουν κατασταλάξει, που αμφιβάλλουν και δεν μπορούν να βρουν άκρη, ιδίως εκείνους που πήραν λεφτά τώρα τελευταία κάποια επιδόματα (fuel pass, power pass, food pass κλπ.) υπάρχει ένα ωραίο παλιό τραγουδάκι, που έγινε μεγάλη επιτυχία με τον Μάνο Παπαδάκη:
«Θα τα κάψω τα ρημάδια τα λεφτά μου
για να δω αν την καρδιά μου ή το χρήμα αγαπάς.
Πώς να μάθω τι ζητάς κι αν αλήθεια μ’ αγαπάς;
Αμφιβάλλω και πονώ κι άκρη δεν μπορώ να βρω.
Πήρες την καρδιά μου πάρ’ και τα λεφτά μου
Πάρ’ τα και χαλάλι σου
ξέρεις πως πονάω ξέρεις πως ζητάω
μόνο την αγάπη σου».
