“ΤΟ ΠΕΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΚΥΚΝΟΥ”, μια ταινία του Ν. Τζήμα, ξετυλίγει μια αληθινή ιστορία με ότι χάνεται στα στροβιλίσματα του σύγχρονου τρόπου ζωής. Κάπου ανάμεσα στις συμπληγάδες της καριέρας με τα φιλόδοξα golden boys και την οικονομική επιτυχία χωρίς ηθικές αξίες!
Του Διαμαντή Θ. Βαχτσιαβάνου
“Φωνάζει” η ταινία για το “σύστημα”, το οποίο ενώνει όλες του τις δυνάμεις για παράνομο πλουτισμό χωρίς ηθικές αξίες σε όλες σχεδόν τις βαθμίδες εξουσίας, οδηγώντας την κοινωνία και το περιβάλλον στην καταστροφή!
Για να συνειδητοποιήσει ο “πρωταγωνιστής” της ταινίας, πως, “τον κόσμο που αγωνίστηκα να αλλάξω, τελικά τον υπηρέτησα. Μου έδωσε τα αγαθά του, μου πήρε όμως την ψυχή”!
Είναι πλέον γεγονός πως στον κόσμο μας, το χάσμα που ανοίγεται μεταξύ αυτών που έχουν και αυτών που δεν έχουν, είναι κυρίαρχο ζήτημα, που θα πρέπει να προβληματίζει και να εξοργίζει.
Η δημοκρατία που θεωρητικά είναι το καλύτερο πολίτευμα και ακούγοντας γι αυτήν γεννώνται ελπίδες, τελικά είναι γεμάτη πληγές που χρήζουν θεραπείας. Χωρίς λαϊκή συμμετοχή, τους πολίτες στην γωνία, την διαφθορά στο κόκκινο, την δικαιοσύνη στα ζητούμενα, την αναξιοκρατία να παίζει μονότερμα, για ποιά δημοκρατία μιλάμε; Ίσως το καλύτερο πολίτευμα, κατά τον Αριστοτέλη, θα ήταν αυτό που υπηρετεί τις ανάγκες των πολλών!
Χωρίς Ισονομία, Ισηγορία, Ισοτιμία και Ισομοιρία, κάτι δεν πάει καλά στην νέα μας εποχή!
“Αγανακτήστε” γράφει στο μόλις 29 σελίδων βιβλίο του ο αντιστασιακός Γάλλος Στεφάν Εσέλ, διπλωμάτης και διανοούμενος, ” καλώντας” για αντίσταση στις κοινωνικές ανισότητες και αδικίες!
Αντίσταση στις πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις των “Εχόντων” , για να (ξανα)γυρίσει η ελπίδα στους ανθρώπους. Στους “μη κατέχοντες”!
Κάλεσμα στον ελληνικό λαό για “ανυπακοή” είχε απευθύνει κάποτε και ο Μίκης Θεοδωράκης, στα προστάγματα του Δ.Ν.Τ., καθώς όπως έλεγε, “η κυβέρνηση δεν έχει την ηθική νομιμοποίηση να εφαρμόζει τόσο σκληρά μέτρα”…Για να έρθουν “ύστερες” εποχές, όπου όλοι “αναγνωρίσαν” πως τα μέτρα ήταν σκληρά…κατά ομολογία τους, σώθηκαν οι ξένες τράπεζες, σε βάρος της ελλάδος και των ελλήνων!
Τίποτα όμως δεν έγινε τυχαία. Όλα είχαν τον σκοπό τους και τα αποτελέσματα τα βιώνουμε σήμερα!
Έλεγε ο Στεφάν Εσέλ: “Ο κόσμος είναι τόσο περίπλοκος, αλλά σε αυτόν τον κόσμο υπάρχουν πράγματα, που δεν πρέπει να ανεχόμαστε. Αυτό λέω στους νέους: Κοιτάτε γύρω σας και θα καταλάβετε ποιά είναι αυτά που δεν πρέπει να ανεχόμαστε. Το χειρότερο απ’ όλα είναι η αδιαφορία”.
Καλεί τους νέους να βρούν τον δικό τους δρόμο να διαμαρτυρηθούν, πλάθοντας τον μεγάλο χείμαρρο της δικής τους νέας ιστορίας, διότι ο κόσμος ανήκει σε αυτούς και όχι στους “πρώην”!
Η ελπίδα για την Ευρώπη που ξέραμε, έσβησε! “Φύτρωσε” η αγριοβρώμη των elit με σοβινιστικές διαθέσεις, πολεμοχαρείς διαθέσεις, με το κοινωνικό κράτος που χαρακτήριζε την άλλοτε Ε.Ε. να μην υπάρχει. Στην θέση του πολεμικές δαπάνες…και πόλεμος με τους Ρώσους!
Χρειάζεται μια νέα κοινωνική ατζέντα που θα βασίζεται στα δικαιώματα των πολιτών και όχι στην επαιτεία!
Μια ευρώπη σε ύφεση, πληθωρισμό και πολεμικές ιαχές, δεν είναι δυνατόν να μην επηρεάσει την ήδη ασθενούσα μικρή και άμυαλη ελλάδα! Όσο για την δική μας περιοχή, την Δυτική Μακεδονία, όπου μετά την πρόωρη απολιγνιτοποίηση η ανεργία στο κόκκινο με ότι αυτό συνεπάγεται και αυτό που αρχίζει να φοβίζει, είναι οι ακραίες καταστάσεις που δεν θα “μαζεύονται”!
Το “σύστημα” κυρίαρχο” και γίνεται πιο κατανοητό, μέσα από την ιστορία των “Σάκο & Βανζέτι”, που στις αρχές του αιώνα “εγκλημάτισαν”, μη ανεχόμενοι την αδικία, τότε που στις Η.Π.Α. το “σύστημα έβαζε θεμέλια”!
Πριν πριν εκτέλεσή του ο Σάκο, έγραψε στον γιο του: “Τους ζήτησα δικαιοσύνη και ήρθαν να μου εξηγήσουν την βία του συστήματός τους. Η κοινωνία τους, στην οποία αναγκαζόμαστε να ζούμε, βασιζόταν πάντα στην βία.
Βία είναι να ικετεύεις για το ψωμί σου. Βία είναι η μιζέρια και η ανέχεια σε όλο τον κόσμο. Βία είναι ακόμα και ο φόβος του θανάτου. Γι αυτό μιλάω για βία.
ΟΧΙ ΕΠΙΕΙΚΕΙΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΕΛΩ.
Να θυμάσαι παιδί μου την ευτυχία του παιχνιδιού και να μην την κρατάς μόνον για σένα. Μην την κρατάς μέσα σου μόνον για σένα. Προσπάθησε να κατανοήσεις τον γείτονά σου. Βοήθησε αδύναμους, τους κλαίγοντες, τους κατατρεγμένους. Βοήθησε τους καταπιεσμένους. Εκείνοι είναι οι φίλοι σου. Να ξέρεις πως ότι κι αν γίνει, τα κορμιά μας καίγονται, τα ιδανικά μας όχι.
Για τα νιάτα!”
Αφού μιλάμε για το “σύστημα”, ας θυμηθούμε την ερμηνεία του Θύμιου Καρακατσάνη στις ” Νταντάδες” του Μολιέρου, σε μια αλληγορία του “συστήματος”, όπου, (το σύστημα) ή το αγαπάς και το στηρίζεις αληθινά και απόλυτα ή το πολεμάς μέχρι θανάτου! Ενδιάμεσος δρόμος δεν υπάρχει. Για να μας πει στο τέλος της παράστασης ο Θύμιος Καρακατσάνης, πως, “το έργο αυτό το έπαιξα πριν 40 χρόνια και είχα την ελπίδα, πως μετά 10-20 χρόνια η κατάσταση θα άλλαζε!
“Δυστυχώς, όχι μόνον δεν άλλαξε, αλλά έγινε χειρότερη και ίσως το ξαναπαίξω μετά 20 χρόνια…στον άλλο κόσμο!”
Για να ξαναγυρίσουμε στον Ελλήνων πάθη και στην κατάθεση του Γ. Κασιμάτη για το πάντα επίκαιρο Μνημόνιο: “Είναι συμφωνίες ντροπής, που παραβιάζουν όλες τις θεμελιώδεις αρχές του διεθνούς και ευρωπαϊκού δικαίου και του ελληνικού Συντάγματος…Δίνουν το δικαίωμα στους δανειστές, εφόσον η ελλάδα δεν τηρήσει τα όσα έχει συμφωνήσει, να κατασχέσουν ακόμα και την Ακρόπολη, ελληνικά νησιά, την πολεμική αεροπορία και ότι αυτοί κρίνουν αναγκαίο!”
Αυτοί που μας οδήγησαν στην κατανάλωση χωρίς να παράγουμε, στην αποβιομηχάνιση και στην ύφεση, στην συσσώρευση χρεών και στον ευδαιμονισμό, είχαν μήπως στην άκρη του μυαλού τους την υποθήκευση της εθνικής μας περιουσίας και αξιοπρέπειας στην τράπεζα αίματος του Δ.Ν.Τ.;
Το αίνιγμα ίσως τώρα λύνεται πιο εύκολα, με την “ξαφνική ανακάλυψη” των πλουτοπαραγωγικών μας πηγών στο Αιγαίο και αλλού! (Πετρέλαιο, Φ.Α., Ουράνιο, Χρυσό, κλπ). Και όλα αυτά, ώ του θαύματος, είναι υποθηκευμένα εν είδη δώρου στους Δ.Ν.Τ. δανειστές μας και τα διεκδικεί-απαιτεί και ο κακός γείτονας με την “γαλάζια πατρίδα!”
Αλήθεια, πριν τα αρπάξουν ετσιθελικά οι σωτήρες μας και ο κακός γκρίζος λύκος, θα υπάρξει ομόθυμη αντίδραση των ενοίκων της Βουλής των εθνοπατέρων ή θα θα επαναληφθεί το εκσυγχρονιστικό… “θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση των Η.Π.Α…!”
Ήταν τότε που καθιερώθηκαν οι “γκρίζες ζώνες” και αναγνωρίστηκαν τούρκικα δικαιώματα στο Αιγαίο. Και επειδή τίποτα δεν γίνεται τυχαία, επειδή κάποιοι που αντιλαμβάνονται τι παίζεται και ήδη μιλάνε, μήπως πρέπει και ο λαός να μιλήσει, να στηρίξει πατριωτικές φωνές κάθε χρώματος και κάποιοι να αναγκαστούν να ρίξουν το προσωπείο;
