Ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι παλεύει με την εσωτερική διαφθορά και τις ρωσικές επιθέσεις, ενώ η Ευρώπη δείχνει σημάδια κόπωσης από τον πόλεμο. Παράλληλα, η Ρωσία αξιοποιεί την ενεργειακή κρίση για να πιέσει τις δυτικές κοινωνίες, με τον Βλαντιμίρ Πούτιν να αναζητά στρατιωτική ενίσχυση από τη Βόρεια Κορέα για να διατηρήσει την ισχύ του.
Πολλαπλές προκλήσεις αντιμετωπίζει ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι στην Ουκρανία καθώς η χώρα δέχεται συνεχή πυραυλικά πλήγματα και αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα λόγω του αποκλεισμού των λιμανιών της Μαύρης Θάλασσας. Ο Ουκρανός πρόεδρος καλείται να διαχειριστεί την εσωτερική διαφθορά, την απόλυση ανώτερων στελεχών και τις πιέσεις για εκλογές, ενώ η αεροπορική άμυνα της χώρας αδυνατεί να ανακόψει τις επιθέσεις της Ρωσίας. Προκλήσεις και εσωτερική πίεση στην Ουκρανία
Η πρόσφατη απομάκρυνση ενός ανώτερου συμβούλου από τον Βολοντίμιρ Ζελένσκι λόγω κατηγοριών για ξέπλυμα χρήματος αποτελεί σημαντικό πολιτικό πλήγμα για την κυβέρνηση. Η κατάσταση επιδεινώνεται από τις δημόσιες εκκλήσεις του πρώην υπουργού Άμυνας, Μιχαήλ Φεντέροφ, για προκήρυξη εκλογών. Ο Φεντέροφ υποστηρίζει ότι η χώρα βρίσκεται σε συστημική κρίση διακυβέρνησης, αδυνατώντας να περιορίσει την ενδημική διαφθορά που μαστίζει τους κρατικούς θεσμούς.
Στο πεδίο των επιχειρήσεων, ο Τζόναθαν Έστε, Ανώτερος Συντάκτης Διεθνών Υποθέσεων, επισημαίνει ότι η προτεραιότητα παραμένει η θωράκιση έναντι των ρωσικών επιθέσεων. Παρά την ανάγκη, η Ουκρανία δεν διαθέτει επαρκή μέσα αεροπορικής άμυνας. Στις 19 Αυγούστου, το Κίεβο δέχθηκε σφοδρή επίθεση από βαλλιστικούς πυραύλους, πυραύλους κρουζ, υπερηχητικά όπλα και πάνω από 150 drones, γεγονός που προκάλεσε τον θάνατο 15 ατόμων και τον τραυματισμό δεκάδων άλλων.
Η Ευρώπη έχει κουραστεί
Οι εκκλήσεις του Ουκρανού ηγέτη προς τους Ευρωπαίους συμμάχους εντείνονται ενόψει του χειμώνα, καθώς η Ρωσία στοχεύει συστηματικά τις ενεργειακές υποδομές. Ωστόσο, οι ερευνητές Μπέντζαμιν Μάρτιλ και Άνταμ Χόλεσκ υπογραμμίζουν ότι στα κράτη μέλη της ΕΕ κυριαρχεί πλέον η κόπωση από τον πόλεμο. Σύμφωνα με στοιχεία της YouGov από τον Φεβρουάριο του 2026, η κοινή γνώμη σε χώρες όπως η Γαλλία, η Γερμανία και η Ισπανία τείνει να προτιμά μια ειρήνη μέσω διαπραγματεύσεων έναντι της συνέχισης των εχθροπραξιών.
Αυτή η τάση εκφράζεται πολιτικά κυρίως μέσω κομμάτων της άκρας δεξιάς και της άκρας αριστεράς, όπως το AfD στη Γερμανία και το Podemos στην Ισπανία. Πέρα από τις πολιτικές παρατάξεις, πολλοί πολίτες αντιλαμβάνονται τη σύγκρουση ως μια επιβεβλημένη κατάσταση από τις ελίτ, η οποία επιβαρύνει άμεσα τα οικονομικά τους. Παράλληλα, η Ουκρανία έχει εντείνει τη χρήση drones κατά ρωσικών στόχων, με πάνω από 800 επιθέσεις να καταγράφονται πρόσφατα κοντά στη Μόσχα.
Το αντίβαρο της πολεμικής τεχνολογίας
Το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλοι Ευρωπαίοι σύμμαχοι ενισχύουν τη συνεργασία τους με το Κίεβο στον τομέα της παραγωγής και ανάπτυξης μη επανδρωμένων αεροσκαφών. Ο Άρουν Ντόουσον από το King’s College του Λονδίνου τονίζει ότι η σύμπραξη αυτή προσφέρει αμοιβαία οφέλη. Η Ουκρανία αυξάνει τις επιχειρησιακές της δυνατότητες, ενώ οι δυτικές χώρες δοκιμάζουν την τεχνολογία τους σε πραγματικές συνθήκες μάχης απέναντι σε έναν ισχυρό αντίπαλο. Η ραγδαία χρήση των drone επιταχύνει την εξέλιξη αμυντικών αντιμέτρων σε διεθνές επίπεδο.
Ο Πούτιν έχει τα δικά του προβλήματα
Οι επερχόμενες εκλογές για τη Δούμα, το εθνικό κοινοβούλιο της Ρωσίας, αποτελούν μια κρίσιμη δοκιμασία για τον Βλαντιμίρ Πούτιν, καθώς είναι οι πρώτες μετά την έναρξη της εισβολής τον Φεβρουάριο του 2022. Ο Ρώσος πρόεδρος επιδιώκει μια επιβλητική νίκη για το κόμμα «Ενωμένη Ρωσία» ώστε να παρουσιάσει μια εικόνα σταθερότητας. Ωστόσο, η φθίνουσα δημοτικότητα του και η δυσαρέσκεια των πολιτών δημιουργούν ένα κλίμα αβεβαιότητας, παρά τον έλεγχο του 70% των εδρών από το κυβερνών κόμμα.
Η Τζένη Μάθερς από το Πανεπιστήμιο του Αμπεριστύθ επισημαίνει ότι η απαγόρευση συμμετοχής στο κόμμα «Γιαμπλόκο» και η ασυνήθιστη προεκλογική περιοδεία του Πούτιν με στόχο τη μείωση των τιμών της βενζίνης, υποδηλώνουν εσωτερική ανασφάλεια. Παρά την κυριαρχία του, το καθεστώς φαίνεται να μην εμπιστεύεται απόλυτα τις συνθήκες διατήρησης της εξουσίας του, αναζητώντας τρόπους να κατευνάσει τις κοινωνικές αντιδράσεις πριν από την εκλογική αναμέτρηση του επόμενου μήνα.
Ο παράγοντας Βόρεια Κορέα
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν αναζητά ενίσχυση μέσω της αποστολής 50.000 στρατιωτών από τη Βόρεια Κορέα, μια κίνηση που προκαλεί έντονη ανησυχία στη Σεούλ. Η Νότια Κορέα, ευρισκόμενη σε κατάσταση πολέμου με τον βόρειο γείτονά της, βλέπει την απόκτηση πολεμικής εμπειρίας από τους στρατιώτες του Κιμ Γιονγκ-ουν ως άμεση απειλή. Η κατάσταση περιπλέκεται από την πρόωρη διακοπή των κοινών ασκήσεων «Ulchi Freedom Shield» μεταξύ ΗΠΑ και Νότιας Κορέας, εν μέσω προσπαθειών του Ντόναλντ Τραμπ για νέα σύνοδο με τον Κιμ.
Η Βιρτζίνι Γκρζέλτσικ του Πανεπιστημίου Άστον προειδοποιεί ότι η Σεούλ οφείλει να επανεκτιμήσει τα αμυντικά της δεδομένα. Η ανάδυση της Βόρειας Κορέας ως ισχυρότερου παίκτη και η αβεβαιότητα σχετικά με την πλήρη αμερικανική εγγύηση ασφαλείας αναγκάζουν τη Νότια Κορέα να αναθεωρήσει τη στρατηγική της σε ένα ρευστό διεθνές περιβάλλον, εν μέσω της αυξανόμενης έντασης στην Ανατολική Ασία.
Το κόστος της πολεμικής κόπωσης
Η κόπωση από τον πόλεμο δεν οφείλεται μόνο στη διάρκεια των συγκρούσεων, αλλά κυρίως στο οικονομικό και κοινωνικό κόστος που επωμίζονται οι πολίτες. Η ανάγκη για υψηλές στρατιωτικές δαπάνες στερεί πόρους από άλλες κοινωνικές ανάγκες, προκαλώντας ενεργειακές πιέσεις και μείωση του βιοτικού επιπέδου.
Η στρατηγική της Μόσχας βασίζεται ακριβώς σε αυτή την πίεση
- Η Ρωσία χρησιμοποιεί την ενέργεια ως εργαλείο πίεσης προς την Ευρώπη.
- Οι ροές φυσικού αερίου περιορίζονται για να προκληθεί κοινωνική δυσαρέσκεια.
- Τα αυταρχικά καθεστώτα μπορούν να κινητοποιούν πόρους ευκολότερα από τις δημοκρατίες.
- Η κοινωνική δυσαρέσκεια αναμένεται να μετατραπεί σε πολιτική πίεση για αλλαγή πορείας.
- Η Μόσχα επιχειρεί να μεταφέρει το οικονομικό βάρος του πολέμου στις ευρωπαϊκές κοινωνίες.
Ο Βλαντιμίρ Πούτιν ποντάρει στη διάβρωση της υποστήριξης των δυτικών κυβερνήσεων από τους πολίτες τους, εκτιμώντας ότι οι δημοκρατικές συμμαχίες θα αναγκαστούν τελικά να υποχωρήσουν υπό το βάρος των εσωτερικών αντιδράσεων. Η διαχείριση αυτού του κόστους αποτελεί την κεντρική πρόκληση για την Ευρώπη, η οποία καλείται να ισορροπήσει μεταξύ της στήριξης προς την Ουκρανία και της διατήρησης της κοινωνικής συνοχής στο εσωτερικό της.
