Μπήκαμε στον μήνα Ιούλιο και μας τύλιξαν πάλι καταστροφικές πυρκαγιές. Ως Πανεπιστημιακός δάσκαλος, ως πατέρας και Έλληνας ξεκινώ θυμίζοντάς σας, ενώ κάνω νοερή υπόκλιση στις μνήμες τους, τους 4 ηρωικούς πιλότους των Canadair που θυσιάσθηκαν στην ώρα του καθήκοντος οι πρώτοι 2 στα Στείρα Ευβοίας 23 Ιουλίου 2007 και οι τελευταίοι 2 πάλι στην Εύβοια, στην Κάρυστο, στις 25 Ιουλίου 2023, και κλείνω με τα από βάθος καρδιάς συλλυπητήριά μου στις προσωπικές τους οικογένειες και, ως πρώην Καθηγητής στην Ανώτατη Διακλαδική Σχολή Πολέμου (ΑΔΗΣΠΟ) στη Μεγάλη Οικογένεια της Πολεμικής μας Αεροπορίας.
Υπάρχει Έλληνας εντός και εκτός Ελλάδος και, ειλικρινά, υπάρχει φιλέλληνας που δεν ραγίζει η καρδιά του τις τελευταίες μέρες που βλέπουμε πάλι ότι αρχίσαν να γίνονται στάχτη πανέμορφα Ελληνικά δάση στον κυρίως κορμό της Πατρίδας μας αλλά και στα νησιά μας σε Αιγαίο και Ιόνιο;
Υπάρχουν βεβαίως οι αιτιολογίες των δραματικά διαταραγμένων καιρικών συνθηκών αλλά υπάρχει και η αιώνια αδυναμία μας να μάθουμε και να εφαρμόσουμε την έννοια της ΠΡΟΠΗΨΗΣ και να μάθουμε και να εφαρμόσουμε την έννοια της ΤΙΜΩΡΙΑΣ όταν εντοπίζεται ένας ή περισσότεροι, συχνά «ακούσιοι», δηλαδή «ηλίθιοι» και πρακτικά «ανεύθυνοι δολοφόνοι της φύσης και συχνά θυμάτων από πυρκαγιές» συμπολίτες μας εμπρηστές!.
Θυμάμαι τις πυρκαγιές που έζησα στη Θεσσαλονίκη και την Ελλάδα μας όταν η κόρη και ο γιός μου ήταν μικρά παιδιά και αυτές τις μέρες συζητάμε με δάκρυα με τον εγγονό μου το «γιατί» στις πυρκαγιές που αρχίσαμε να βιώνουμε ξεκινώντας από το όμορφο προάστειο του Ωραιοκάστρου στο Νομό της Θεσσαλονίκης.
Το επαναλαμβανόμενο, δυστυχώς, κάθε καλοκαίρι δράμα Δασικών Πυρκαγιών της Πατρίδας μας που αφορά όλους μας ως Ελλήνων είναι διαχρονικά σταθερή στα διεθνή ΜΜΕ τραγική είδηση…
Και καθώς βλέπω, όπως και εσείς, να συνεχίζουν τις καταστροφικές τους πορείες οι πυρκαγιές θυμήθηκα εκείνη τη βιβλική καταστροφή της Βόρειας Εύβοιας to 2021, καταστροφή άνευ προηγουμένου: οι ιδιαίτερες καιρικές συνθήκες, η κλιματική αλλαγή, αλλά και ο ελλιπής σχεδιασμός από τον κρατικό μηχανισμό είχαν σαν αποτέλεσμα να γίνει το βόρειο μέρος της Εύβοιας παρανάλωμα του πυρός…
Και συνεχίζω με τη μνήμη της δεύτερης μεγαλύτερη σε αριθμό καλοκαιρινής πυρκαγιάς του 21ου αιώνα στο ΜΑΤΙ Αττικής καθώς 8 χρόνια συμπληρώθηκαν από τον θάνατο 104 ανθρώπων από τη φονική πυρκαγιά σε Ραφήνα, Νέο Βουτζά και Μάτι. Ήταν 23η Ιουλίου του 2018, όταν λίγο πριν τις 17:00, η φωτιά που έβαλε ένας 65χρονος άνδρας για να κάψει ξερά χόρτα στο χωράφι του, στην περιοχή Νταού Πεντέλης, ξέφυγε από τον έλεγχό του…»
Ποιος έχει το θράσος της «κοντής μνήμης» για να ξεχάσει την φονική πυρκαγιά του 2007 που άφησε πίσω της 45 νεκρούς, ενώ τα χωριά Γεράκι Αμαλιάδας, Κρέστενα, Γρύλλος, Καϊάφας, Νεοχώρι, Βρεστό, Καλλιθέα, Σαμικό, Πλατιάνα, ο Δήμος Ζαχάρως, η Ανδρίτσαινα, το Κλινδιά, το Μουζάκι, το Γούμερο, το Φανάρι, η Πεύκη και πλειάδα μικρότερων οικισμών παραδόθηκαν στις φλόγες που κατέκαψαν, δασικές, καλλιεργήσιμες και οικιστικές εκτάσεις, ενώ έφτασαν και απείλησαν και τον ιερό για εμάς τους Έλληνες και την ανθρωπότητα αρχαιολογικό χώρο της Ολυμπίας…
Θα μάθουμε άραγε ποτέ εμείς οι νέο-Έλληνες τι σημαίνει ΠΡΟΛΗΨΗ και όταν αποδειχθεί ότι υπάρχουν ένοχοι ποια θα πρέπει να είναι η παραδειγματική ΤΙΜΩΡΙΑ;
Για το φετινό καλοκαίρι προσεύχομαι και πιστεύω μαζί μου και εσείς φίλες και φίλοι αναγνώστες, αφού ως Πολίτες και ως Κρατικές Υπηρεσίες δεν κάνουμε σωστά το καθήκον μας για την ΠΡΟΛΗΨΗ να μας λυπηθεί η «Παναγιά μας η Μεγαλόχαρη!…»
