Συνάντηση εργασίας των υπευθύνων της θεατρικής παράστασης «Σαρμάντζα» πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 8 Αυγούστου 2026 στο Ξενοδοχείο «Ποσειδών Παλλάς» της Λεπτοκαρυάς Πιερίας, με τη συμμετοχή των συντελεστών της εκδήλωσης που θα παρουσιαστεί στις 19-8-2026 στις 9 το βράδυ στο ανοικτό θέατρο του Δημοτικού Κήπου Κατερίνης, στο πλαίσιο του φετινού 55ου Φεστιβάλ Ολύμπου.
Την αντιπροσωπεία του Οργανισμού Φεστιβάλ Ολύμπου υποδέχθηκε ο διευθύνων σύμβουλος του ξενοδοχειακού συγκροτήματος Γεώργιος Τζόβας ως χορηγός υποστήριξης της παράστασης. Από πλευράς ΟΡ.ΦΕ.Ο. παρέστησαν ο πρόεδρος Γρηγόρης Παπαχρήστος, η καλλιτεχνική διευθύντρια Βάσια Καραβέλη και η υπεύθυνη social media manager του θεσμού Ιωάννα Σκρέτα. Παρών και ο Πιεριέας συγγραφέας του πονήματος «Σαρμάντζα», Κωνσταντίνος Δομηνίκ.
Συζήτησαν και ανέπτυξαν τα οργανωτικά ζητήματα του θεατρικού έργου, επισημαίνοντας τόσο ο κ. Τζόβας, όσο και ο κ. Παπαχρήστος την διάθεση και των δύο πλευρών να υποστηρίζουν τοπικούς δημιουργούς με πανελλήνια καταξίωση.
Το έργο
Μετά την επιτυχημένη πρεμιέρα της στην Αθήνα (Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου), η παραγωγή μεταφέρεται στην Πιερία για να προσφέρει στο κοινό μια συγκλονιστική εμπειρία μνήμης και εξαγνισμού.
Ο Γιάννης Τσορτέκης ενσαρκώνει τον κεντρικό ήρωα σε μια ερμηνεία που αποτελεί σταθμό της σύγχρονης θεατρικής σκηνής. Μέσα από τον μονόλογο, επιχειρεί μια διαδρομή αποκατάστασης, ενώ η σκηνοθεσία της Έλενας Μαυρίδου τοποθετεί τη δράση σε ένα αφαιρετικό τοπίο που θυμίζει χωματερή και τόπο λήθης. Ο ήρωας στέκεται πάνω από τον ανοιχτό τάφο της μητέρας του, σε ένα σημείο του νεκροταφείου με κλίση στο έδαφος που ονομάζεται Σαρμάντζα.
Το κείμενο της παράστασης βασίζεται στα διηγήματα του Κωνσταντίνου Δομηνίκ, ο οποίος κατάγεται από την Πιερία. Στις συλλογές Ώπα-ώπα, Μπλάτιμοι και Κακό ανήλιο, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί την τοπική ντοπιολαλιά για να περιγράψει έναν κόσμο όπου το υπερφυσικό συναντά τη λαϊκή παράδοση. Ο ήρωας του έργου ταλαντεύεται ανάμεσα στη ζωή και τον θάνατο, κρατώντας στα χέρια του ένα μπιμπερό και μια χειροβομβίδα, αναζητώντας απαντήσεις ανάμεσα στη λήθη και τη μνήμη.
Καθώς η παράσταση κορυφώνεται, η σκηνοθετική προσέγγιση οδηγεί τον πρωταγωνιστή από το τελετουργικό πένθος σε μια παραληρηματική εξιλέωση. Οι αναμνήσεις του ξεπηδούν από το χώμα σαν σκιές και θραύσματα ζωής. Την ατμόσφαιρα συμπληρώνει το μουσικό τοπίο του Γιώργου Μαυρίδη και ο σκηνικός κόσμος που επιμελήθηκε ο Πάρις Μέξης, αναδεικνύοντας τη φθαρτότητα της ανθρώπινης ύπαρξης.
Επαινετό
Αξίζουν τα ευμενή σχόλια και τα συγχαρητήρια στον χορηγό κ. Τζόβα καθώς στον πρόεδρο Γρηγόρη Παπαχρήστο, τη διοίκηση, την καλλιτεχνική επιτροπή και τους συνεργάτες του Οργανισμού Φεστιβάλ Ολύμπου για την υποστήριξη των δημιουργών του τόπου μας, μάλιστα όταν τα έργα τους συνάδουν με τη διαχρονική ντοπολαλιά της Πιερικής γης.
Ο Κωνσταντίνος Δομηνίκ άνοιξε με επιτυχία τα φτερά του προδιαγράφοντας ένα ακόμα σημαντικό και καρποφόρο συγγραφικό μέλλον. Πλέον στα παραπάνω δημιουργικά του σκαλιά.
Σχόλιο: Περικλής Χατζηγιάννης
