Φαίνεται ότι στη Λήμνο έχει πολλά κυκλάμινα.
Το κυκλάμινο είναι ένα από τα ομορφότερα αγριολούλουδα, με μωβ άνθη ή σπανιότερα λευκά και χαρακτηριστικά καρδιοειδή φύλλα με εντυπωσιακούς χρωματισμούς.
Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης
Το πιο κοινό είδος κυκλάμινου στην Ελλάδα είναι το Κυκλάμινο το Γραικό. Ανθίζει αυτήν την εποχή, το φθινόπωρο, αναπτύσσεται σε περιοχές με χαμηλό υψόμετρο και είναι ιδιαίτερα διεσπαρμένο σε χέρσες περιοχές. Την ονομασία του άλλωστε την οφείλει στο γεγονός ότι συναντάται κυρίως στην Ελλάδα καθώς και στα ανατολικά παράλια του Αιγαίου. Όπως, για παράδειγμα, στη Λήμνο.
Το κυκλάμινο ανθίζει και στην πέτρα! Λίγο χώμα, μια στάλα κλεμμένη υγρασία και φως του Αιγαίου. Και, να το λουλούδι, η ζωή, η ομορφιά!
Πόσο ολιγαρκές είναι αυτό το λουλουδάκι του βράχου και της ταπεινής γης!
Η ζωή μπορεί να ανθίσει και να χωρέσει παντού!
Ταπεινό και σιωπηλό! Αφήνει τη δύναμη των χρωμάτων του να μιλήσει. Μια υπενθύμιση ελπίδας για ζωή! Εκεί που νομίζεις πως δε θα τη συναντήσεις. Ένα χαμόγελο στην τραχύτητα της πέτρας!
Ο Γιάννης Ρίτσος, ο ποιητής της Ρωμιοσύνης, που έζησε εξόριστος και φυλακισμένος στη Λήμνο, με τον λυρισμό του αγγίζει την ψυχή του θαύματος, έγραψε γι’ αυτό το πανέμορφο αγριολούλουδο.
«Κυκλάμινο – κυκλάμινο στου βράχου τη σχισμάδα
πού βρήκες χρώματα κι ανθείς πού μίσχο και σαλεύεις
Μέσα στο βράχο σύναξα το αίμα στάλα-στάλα
μαντήλι ρόδινο έπλεξα κι ήλιο μαζεύω τώρα».
