Τα παιδιά της ομάδας (Σάββας Αμανατίδης, Θάνος Γκιουλμετάρογλου, Σίσσυ Ζερβουδάκη, Αθηνά Καρακασίδου, Σταυρούλα Μπαρμπαγεωργοπούλου, Ελένη Ποπκιώση, Μένη Σεϊρίδου, Παναγιώτης Φτάρας και Πέτρος Χριστοδούλου) αποτύπωσαν με ευθύνη και συγκίνηση στιγμιότυπα και εικόνες (άλλοτε άμεσα κατανοητές άλλοτε έμμεσα) μέσα από το φίλτρο της δικής τους ευαισθησίας: διαδηλώσεις, εικόνες με τα ονόματα των νεκρών, όψεις των συζητήσεων στον καπνικό σταθμό, το τοπίο των Τεμπών, τα συνθήματα και τις διαδρομές των διαδηλωτών στην πόλη της Κατερίνης.
του Αντώνη Κάλφα
Η έκθεση επικεντρώνεται, όπως μας ειδοποιεί το συνοδευτικό σημείωμα της επιμελήτριας Μένης Σεϊρίδου «κυρίως, στις μαζικές κινητοποιήσεις που πραγματοποιήθηκαν στην πόλη της Κατερίνης, αλλά και γενικότερα στον διαρκή και ακατάπαυστο αγώνα για δικαιοσύνη, ενώ βασικός της στόχος είναι η διατήρηση της μνήμης και η απόδοση τιμής στα θύματα, μέσω της φωτογραφικής τεκμηρίωσης. Η φωτογραφία άλλωστε, αποτελεί ένα από τα πιο ισχυρά μέσα έκφρασης και τεκμηρίωσης. Από την πρώτη καταγεγραμμένη εικόνα του 19ου αιώνα έως τις σύγχρονες ψηφιακές λήψεις που καθημερινά πλημμυρίζουν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, εξακολουθεί να παγώνει τον χρόνο και να αιχμαλωτίζει στιγμές που διαμορφώνουν την ιστορία, την τέχνη και την κοινωνία. Είναι το μέσο εκείνο που μπορεί να συγκινήσει, να αφυπνίσει συνειδήσεις, να εμπνεύσει και πολλές φορές να αλλάξει ριζικά την πορεία των γεγονότων».
Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί ο όρος τεκμηριωτική φωτογραφία είναι αυτή «που δείχνει ένα μεμονωμένο υλικό αντικείμενο, ένα πρόσωπο, ένα γεγονός ή μια ομάδα τέτοιων, κατά προτίμηση στατική και με την καλύτερη δυνατή λεπτομέρεια, με σκοπό την τεκμηρίωση της κατάστασής τους τη δεδομένη στιγμή, που επιτρέπει την αναγνώριση όσο το δυνατόν περισσότερων λεπτομερειών και προορίζεται για μεταγενέστερη μελέτη και αναφορά. Ο όρος χρησιμοποιήθηκε στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1930, σχεδόν ταυτόχρονα με τον όρο «τεκμηριωτικός κινηματογράφος», για να περιγράψει «σκηνές από την καθημερινή ζωή των απλών ανθρώπων, ιδιαίτερα των φτωχών».
Τέλος, η χρήση του όρου «φωτογραφική τεκμηρίωση» δεν είναι τυχαία αφού οι φωτογράφοι παρακολούθησαν επί τρία χρόνια τις συνεχείς κινητοποιήσεις, τις εκδηλώσεις και τα συνοδευτικά συμβάντα όλων των χώρων διεξαγωγής (δρόμοι, πλατείες, γειτονιές, Καπνικός Σταθμός, Τέμπη) με προσήλωση, επίμονη καταγραφή και επιμέλεια. Μελέτησαν δηλαδή το αντικείμενο της δουλειάς τους και κατέγραψαν συστηματικά τις πολλές αποτυπώσεις του εγχειρήματος έτσι ώστε μετά από τρία χρόνια από τον πλούτο των φωτογραφιών και των πληροφοριών που αυτές προσφέρουν να διαθέτουμε ένα ευσύνοπτο αρχείο 50 περίπου φωτογραφιών για τον μελλοντικό μελετητή της επίμαχης περιόδου.
Αυτό το φωτογραφικό ημερολόγιο των καταγραφών, η παρακολούθηση των γεγονότων, οι κινήσεις των πρωταγωνιστών και των συντελεστών σε όλη αυτήν την τριετή πορεία μοιάζουν πολύ και με την τεχνική της φωτογραφίας που χρησιμοποιούν και οι αρχαιολόγοι στη διαδικασία της αναστήλωσης αφού «μια βασική αρχή στην φωτογραφική τεκμηρίωση της αναστήλωσης, είναι ο περιορισμένος αριθμός φωτογραφιών σε συνδυασμό με όσο το δυνατόν περισσότερες πληροφορίες. Αυτό είναι εξαιρετικά χρήσιμο στην αρχειοθέτησή τους, και βοηθά σημαντικά στην διαχείρηση, μελέτη, και δημοσίευσή των εικόνων».
Έκθεση φωτογραφίας «Τέμπη – τρία χρόνια μετά…»
Φωτογραφική Ομάδα Κατερίνης
Διάρκεια έκθεσης: 27-2-26 ως 07-03-26
Ώρες λειτουργίας: Κυρ. /Δευ. /Τετ./ Σάβ. 19:00 με 21:00
Χώρος: Καπνικός Σταθμός, οδός Φλέμινγκ 8, Κατερίνη
Επιμέλεια έκθεσης: Μένη Σεϊρίδου
