Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία για πιθανή δολιοφθορά σε υποθαλάσσια καλώδια που αποτελούν τη ραχοκοκαλιά του Διαδικτύου, ένα δίκτυο 500 υποθαλάσσιων καλωδίων που εκτείνονται σε εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα, μεταδίδοντας terabit δεδομένων ανά δευτερόλεπτο.
Μεταφέρουν το 97% των παγκόσμιων επικοινωνιών και είναι απαραίτητα για τη μετάδοση κρατικών, οικονομικών και προσωπικών δεδομένων. Η απειλή μιας συντονισμένης επίθεσης θα μπορούσε να οδηγήσει σε μαζικές διακοπές στις παγκόσμιες επικοινωνίες, επηρεάζοντας τόσο τους πολίτες όσο και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.
Αν και απαραίτητα, αυτά τα καλώδια είναι εκπληκτικά ευάλωτα. Περίπου 100 διακοπές αναφέρονται κάθε χρόνο, που προκαλούνται γενικά από ατυχήματα που αφορούν άγκυρες ή αλιευτική δραστηριότητα.
Με τη βοήθεια και τη συμμετοχή πτυχιακών φοιτητών του τομέα Μάρκετινγκ στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο της Βαλένθια, ο καθηγητής Francisco José García Ull, καθηγητής ανάλυσης δεδομένων, ιδιωτικότητας, ηθικής και τεχνητής νοημοσύνης, έκανε ένα πείραμα θέτοντας το πλαίσιο ενός τέτοιους σεναρίου, κατά το οποίο θα έπεφτε το διαδίκτυο. Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε αρχικά στο The Conversation.
Τι θα συνέβαινε, λοιπόν, εάν ολόκληρο το παγκόσμιο διαδίκτυο που εξαρτάται από αυτά τα καλώδια διακόπτονταν ξαφνικά;
Λεπτό 1: Η αρχική σύγχυση
Για το πρώτο λεπτό, οι περισσότεροι άνθρωποι δεν παρατηρούν την έλλειψη διαδικτύου. Οι εφαρμογές και οι υπηρεσίες που δεν απαιτούν σύνδεση συνεχίζουν να λειτουργούν. Μόνο όσοι προσπαθούν να στείλουν ένα μήνυμα ή να ενημερώσουν μια ιστοσελίδα αντιλαμβάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά.
Οι βασικές λειτουργίες σε επιχειρήσεις και σπίτια συνεχίζονται, αν και ορισμένα συστήματα που εξαρτώνται από το cloud αρχίζουν να παρουσιάζουν αποτυχίες. Οι κρίσιμες υπηρεσίες που βασίζονται σε δεδομένα σε πραγματικό χρόνο, όπως τα κέντρα ελέγχου κυκλοφορίας και τα νοσοκομεία, θα μπορούσαν να δουν μια μικρή καθυστέρηση στα εσωτερικά τους συστήματα.
5 λεπτά: Υποψία
Μετά από πέντε λεπτά, το πρόβλημα γίνεται πιο εμφανές. Τα κοινωνικά δίκτυα δεν ενημερώνονται, τα μηνύματα δεν αποστέλλονται και όσοι εξαρτώνται από το διαδίκτυο για να εργαστούν αρχίζουν να ανησυχούν. Οι υπηρεσίες ανταλλαγής μηνυμάτων και οι πλατφόρμες βιντεοκλήσεων αποτυγχάνουν, επηρεάζοντας την προσωπική και επαγγελματική επικοινωνία.
Τα κρίσιμα συστήματα, όπως τα νοσοκομεία και οι δυνάμεις ασφαλείας, αρχίζουν να ενεργοποιούν τα σχέδια έκτακτης ανάγκης και χρησιμοποιούν ραδιοφωνικές και δορυφορικές επικοινωνίες για συντονισμό.
30 λεπτά: Η ανησυχία μεγαλώνει
Μισή ώρα αργότερα, η αδυναμία είναι πιο αισθητή. Οι τηλεφωνικές γραμμές μπλοκάρονται καθώς οι άνθρωποι προσπαθούν να επικοινωνήσουν με φίλους και συγγενείς. Οι πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες σταματούν να λειτουργούν σε καταστήματα και βενζινάδικα, προκαλώντας μεγάλες ουρές και σύγχυση.
Οι τράπεζες γεμίζουν με ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν ανάληψη μετρητών, προβλέποντας μεγαλύτερα προβλήματα. Μπορεί να επηρεαστούν τα συστήματα ελέγχου της κυκλοφορίας και η εφοδιαστική αλυσίδα μεταφορών, επιβραδύνοντας την κινητικότητα και τη διανομή βασικών προϊόντων.
1 ώρα: Χάος σε κρίσιμες υπηρεσίες
Μετά από μια ώρα χωρίς internet, ο αντίκτυπος στις κρίσιμες υπηρεσίες γίνεται πιο εμφανής. Τα νοσοκομειακά συστήματα χωρίς πρόσβαση σε ψηφιακούς ιατρικούς φακέλους πρέπει να καταφεύγουν σε έντυπα αρχεία, επιβραδύνοντας τη φροντίδα και αυξάνοντας τον κίνδυνο ιατρικών λαθών.
Οι επικοινωνίες μεταξύ των δυνάμεων ασφαλείας περιορίζονται σε συστήματα ραδιοφώνου και δορυφορικά τηλέφωνα, τα οποία δεν μπορούν να καλύψουν όλες τις ανάγκες συντονισμού. Στις τράπεζες, η έλλειψη πρόσβασης σε ψηφιακά δίκτυα μπλοκάρει τις συναλλαγές και προκαλεί χάος στα υποκαταστήματα.
6 ώρες: Οικονομική και κοινωνική κρίση
Η έλλειψη διαδικτύου για έξι ώρες παραλύει την οικονομία. Οι χρηματοπιστωτικές αγορές δεν μπορούν να λειτουργήσουν, προκαλώντας πανικό στους επενδυτές. Το ηλεκτρονικό εμπόριο και οι διαδικτυακές πλατφόρμες πληρωμών σταματούν πλήρως.
Τα πρατήρια καυσίμων δεν δέχονται ηλεκτρονικές πληρωμές, με αποτέλεσμα πολλοί οδηγοί να μένουν χωρίς καύσιμα. Τα συστήματα ασφαλείας που εξαρτώνται από το διαδίκτυο, όπως κάμερες παρακολούθησης και συναγερμοί, σταματούν να λειτουργούν και ο κίνδυνος κλοπής και βανδαλισμού αυξάνεται.
12 ώρες: Απελπισία και αντίληψη της ευάλωτης κατάστασης
Στις δώδεκα ώρες η κατάσταση είναι κρίσιμη. Οι μόνες πηγές πληροφόρησης είναι το ραδιόφωνο και, σε ορισμένες περιπτώσεις, η τηλεόραση, αλλά ακόμη και αυτά τα μέσα έχουν αρχίσει να αποτυγχάνουν λόγω της έλλειψης ψηφιακής υποδομής. Οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης είναι κορεσμένες και κατακλυσμένες λόγω της αδυναμίας αποτελεσματικής επικοινωνίας.
Οι δυνάμεις ασφαλείας προσπαθούν να διατηρήσουν την τάξη, αλλά η έλλειψη συντονισμού και η αυξανόμενη απογοήτευση μεταξύ του πληθυσμού περιπλέκουν την κατάσταση. Οι ουρές στις τράπεζες γίνονται ατελείωτες και πολλοί ξεμένουν από μετρητά καθώς τα ΑΤΜ δεν λειτουργούν.
24 ώρες: Απόλυτο χάος
Μετά από 24 ώρες, ο αντίκτυπος στην κοινωνία είναι καταστροφικός. Η σύγχρονη ζωή, εξαρτημένη από την ψηφιακή τεχνολογία, περιορίζεται σε απόλυτο χάος. Τα νοσοκομεία, χωρίς πρόσβαση σε ηλεκτρονικά συστήματα, πρέπει να καταφεύγουν σε χειρωνακτικές διαδικασίες. Οι υπηρεσίες μεταφορών και επιμελητείας έχουν παραλύσει, επηρεάζοντας τη διανομή τροφίμων και φαρμάκων. Οι επικοινωνίες μεταξύ κυβερνήσεων και διεθνών οργανισμών είναι περίπλοκες, καθιστώντας δύσκολη τη διαχείριση κρίσεων. Η έλλειψη ακριβών πληροφοριών προκαλεί σύγχυση και πανικό στον πληθυσμό.
Προνομιούχα με εναλλακτικά μέσα
Αν και η πλειοψηφία του πληθυσμού παραμένει απομονωμένη, ορισμένοι προνομιούχοι έχουν εναλλακτικά μέσα για να παραμείνουν συνδεδεμένοι. Οι εταιρείες, οι κυβερνήσεις και οι υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης στρέφονται σε δορυφορικές επικοινωνίες και ιδιωτικά δίκτυα, αλλά ακόμη και αυτά τα συστήματα έχουν περιορισμούς και δεν μπορούν να αντικαταστήσουν την παγκόσμια συνδεσιμότητα των υποθαλάσσιων καλωδίων.
Υπερβολικά εύθραυστο
Συμπερασματικά, η παγκόσμια διακοπή του Διαδικτύου θα αποκάλυπτε την ευθραυστότητα της ψηφιακής μας κοινωνίας. Η εξάρτηση από το δίκτυο για τις περισσότερες καθημερινές δραστηριότητες, από την οικονομία μέχρι την ασφάλεια, θα γινόταν ανησυχητικά εμφανής.
Χωρίς το Διαδίκτυο, η κοινωνική, οικονομική και πολιτική μας δομή θα έμενε απροστάτευτη, γεγονός που αποκαλύπτει την ανάγκη ανάπτυξης υποδομών υποστήριξης και στρατηγικών έκτακτης ανάγκης απέναντι σε πιθανά σενάρια παγκόσμιας αποσύνδεσης.
