Το ιστορικό συγκρότημα Pierians επιστρέφει στη σκηνή της Κατερίνης στο πλαίσιο του 55ου Φεστιβάλ Ολύμπου, αναβιώνοντας τις μεγάλες επιτυχίες του Γιώργου Βατουσιάδη. Μέσα από τη νοσταλγική συναυλία, το κοινό θα έχει την ευκαιρία να γνωρίσει την τοπική μουσική ιστορία και την πορεία των αυτοδίδακτων μουσικών που καθόρισαν τη νεανική κουλτούρα της δεκαετίας του 1960.
Στα 1970, ο λόγιος γυμνασιάρχης Π. Ν. Αναγνωστόπουλος οργανώνει στις 13 Ιουλίου την πρώτη μεγαλεπήβολη παράσταση αρχαίου δράματος στην Πιερία με μαθητές και μαθήτριες του Γυμνασίου. Πρόκειται για την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή, η οποία παρουσιάστηκε στο Εθνικό Στάδιο της Κατερίνης και αποτέλεσε γεγονός μεγάλης σημασίας για την κοινωνία της πόλης.
Την παράσταση σκηνοθέτησε ο Γ. Φουρνιάδης, μετά από πρόταση της Εστίας και του Κ. Γώττα, ο οποίος κατασκεύασε τα σκηνικά. Το ρόλο της Αντιγόνης υποδύθηκε η μαθήτρια Βασιλική Παρασίδου και του Κρέοντα ο μαθητής Γιώργος Βατουσιάδης προκαλώντας διθυραμβικά σχόλια στον τύπο της εποχής.
Οι Πιέριανς—δηλαδή ο Γιώργος Βατουσιάδης, ο Άκης Θεοδωρίδης, ο Γιώργος Ματθαΐδης, ο Τάκης Ταμπούρας, ο Πάνος Καραπάνος και ο Πέτρος Ορκόπουλος—ιδρύθηκαν στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και ήταν ένα ιστορικό συγκρότημα και ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σχήματα της τοπικής ροκ και ποπ σκηνής στην Πιερία (ιστορική επίσης υπήρξε και ταυτοχρόνως εμβληματική η συναυλία στο κινηματοθέατρο Palace στην Κατερίνη στις 2 Ιανουαρίου 1983 όπου έπαιξαν το πασίγνωστο στην εποχή του κομμάτι «Ο τρόπος»).
Γεννημένοι όλοι τους γύρω στα 1950, αυτοδίδακτοι μουσικοί οι περισσότεροι (στην Κατερίνη δεν υπήρχε ακόμη Δημοτικό Ωδείο ούτε Βιβλιοθήκη ούτε άλλη σημαντική πνευματική δραστηριότητα πέρα από τα κέντρα διασκέδασης) αποφάσισαν να δημιουργήσουν με νεανικό θράσος το μουσικό τους σχήμα που συντρόφευσε για μια δεκαετία περίπου τους ανήσυχους νέους και νέες της εποχής. Τα μέλη της μουσικής ομάδας, όπως σχεδόν και όλα τα μέλη των συγκροτημάτων αυτών—οι ειδικοί τα υπολογίζουν πανελλαδικά σε 170—είχαν γεννηθεί λίγο μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, σε πολύ δύσκολες συνθήκες δηλαδή για όλη την Ελλάδα, αν σκεφτούμε και τον εμφύλιο πόλεμο που ακολούθησε. Η ενασχόλησή τους με τη μουσική, έχει να κάνει κυρίως με την ανάγκη τους να ξεφύγουν από τα ασφυκτικά πλαίσια της εποχής και την επιθυμία τους να εκφράσουν τις νεανικές τους ανησυχίες και τους προβληματισμούς τους μέσα από τη μουσική.
Πώς όμως προέκυψαν αυτά τα σχήματα; Το 1956, εμφανίζεται το rock n’ roll και φτάνει ως τη χώρα μας μέσα από τα ραδιόφωνα και κάποιες ελάχιστες αναφορές σε διάφορα έντυπα ή τον κινηματογράφο. Ο Elvis Presley και ο Bill Haley, είναι οι πρώτοι που «έρχονται» από την Αμερική στην Ελλάδα, ενώ ο Cliff Richards και οι Shadows είναι οι Βρετανοί που πρωτοακούγονται από την ελληνική νεολαία της εποχής. Φυσικά, ο τυφώνας «Beatles», λίγα χρόνια αργότερα, άλλαξε οριστικά και αμετάκλητα τον παγκόσμιο χάρτη της ποπ μουσικής. Από τότε ως τα μέσα του 1966, έχουμε την «έκρηξη» των ελληνικών μοντέρνων συγκροτημάτων, τα οποία ερμήνευαν δικές τους συνθέσεις με αγγλικούς, ιταλικούς ή και γαλλικούς στίχους. Η τελευταία περίοδος, ξεκίνησε από τον Οκτώβριο του 1966 και ολοκληρώθηκε στα τέλη της δεκαετίας του ’60, ίσως και τις αρχές της δεκαετίας του ’70. Η τεράστια εμπορική επιτυχία που είχε «Ο Τρόπος» των «Olympians», οδήγησε τα συγκροτήματα να στραφούν σε ελληνικό στίχο, δημιουργώντας έτσι μια καθαρά ελληνική μουσική (με τις όποιες επιρροές της από ξένα ακούσματα) με ελληνικό στίχο.
Καταλύτης γι’ αυτή την εξέλιξη, όπως μας πληροφορούν οι πηγές, ήταν η περίφημη «Χρυσή Βραδιά» στο κατάμεστο Καλλιμάρμαρο (2 Οκτωβρίου 1966), όταν οι εκ Θεσσαλονίκης ορμώμενοι «Olympians» (με τραγουδιστή τον γνωστό σε όλους Πασχάλη Αρβανιτίδη), «κατατρόπωσαν» τα κορυφαία αθηναϊκά συγκροτήματα της εποχής, λαμβάνοντας το 78% των ψήφων της νεολαίας της πρωτεύουσας. Ο Μανώλης Νταλούκας, στο βιβλίο του «Ελληνικό Ροκ», γράφει χαρακτηριστικά: «Ένα απρόβλεπτο συγκρότημα από τη Θεσσαλονίκη τσάκιζε τα καλύτερα συγκροτήματα της Αθήνας – και μάλιστα μέσα στην έδρα τους! Από τη βραδιά εκείνη, όλα τα συγκροτήματα αναθεωρούν τη στάση τους. Όλοι αρχίζουν να γράφουν τραγούδια με ελληνικό στίχο ή διασκευάζουν ξένες επιτυχίες στα ελληνικά». Προς την κατεύθυνση αυτή, πιέζουν και οι εταιρείες και σχεδόν όλα τα συγκροτήματα «υποκύπτουν» στην εύκολη λύση της διασκευής ξένων επιτυχιών με ελληνικούς στίχους.
Ζωντανές εμφανίσεις σε στέκια, φιλικά πάρτυ και μαγαζιά της Κατερίνης
Το γκρουπ, όπως μας εξηγούν ο Γιώργος Βατουσιάδης και ο Άκης Θεοδωρίδης, δημιουργήθηκε στην Κατερίνη και λειτούργησε ως μια παρέα μουσικών που εξέφρασε τους pop/rock ήχους της εποχής, με έντονη δραστηριότητα και ζωντανές εμφανίσεις σε γνωστά στέκια και χώρους της περιοχής (όπως το ιστορικό μαγαζί Barbarella στην Κατερίνη, το Κρόνιο στην πλατεία Ελευθερίας κ.ά.).
Σημείο αναφοράς στην ιστορία τους παραμένει η συναυλία στο κινηματοθέατρο ΠΑΛΛΑΣ (Palace) στην Κατερίνη στις 2 Ιανουαρίου 1983. Το ηχητικό και οπτικό υλικό από εκείνη τη βραδιά, όπως η εκτέλεση του κομματιού «Ο Τρόπος» (των Olympians), διασώζεται μέχρι σήμερα ως ένα νοσταλγικό ντοκουμέντο της μουσικής ιστορίας της πόλης.
Κατά τη διάρκεια της πορείας τους, από το σχήμα πέρασαν γνωστοί μουσικοί της Πιερίας. Φέτος, στο πλαίσιο του 55ου Φεστιβάλ Ολύμπου οι θρυλικοί PIERIANS επιστρέφουν στη σκηνή για μία μοναδική βραδιά γεμάτη αναμνήσεις, συγκίνηση και αγαπημένα τραγούδια που σημάδεψαν μια ολόκληρη εποχή.
Μετά από δεκαετίες, τα μέλη του ιστορικού συγκροτήματος συναντιούνται ξανά στην Κατερίνη, εκεί όπου γράφτηκαν οι πρώτες σελίδες της μουσικής τους διαδρομής. Μια σπάνια συναυλία που δεν απευθύνεται μόνο σε όσους έζησαν εκείνα τα χρόνια, αλλά και στις νεότερες γενιές που θέλουν να γνωρίσουν από κοντά ένα σημαντικό κομμάτι της τοπικής μουσικής ιστορίας.
Για την εργογραφία του Βατουσιάδη αξίζει να αναφέρουμε το κομψό φυλλάδιο Τα έντεκα τραγούδια του Γιώργου Βατουσιάδη. Κατερίνη: Εστία Πιερίδων Μουσών Κατερίνης – Φεστιβάλ Ολύμπου που εκδόθηκε το 2000. Περιλαμβάνει τους στίχους των τραγουδιών που συνέθεσε ο κατερινιώτης μουσικός. Οι τίτλοι: Έξοδος, Σ’ αγαπώ κι ας μην το δείχνω, Αγάπη βάσανο μεγάλο, Ασημίνα, Για την Κατερίνη, Ραντεβού στην Πλατεία Ελευθερίας, Μισοκλεισμένα μάτια, Μπλου τζιν, Ψάχνω μέρος, Ερηνάκι, Με πιάνει τρέλα.
Μικροϊστορικά του Αντώνη Κάλφα
