‘- Ευλογημένη χώρα…

Γράφει ο Βασίλης Μόσχης

– Ευλογημένη χώρα…
– Για ποια χώρα λες;
– Μα φυσικά την Ελλάδα μας! 
– Ένα ευχέλαιο όμως ίσως μας χρειάζεται μπας και δούμε μια άσπρη μέρα. Και για να μην βιαστείς, δεν εννοώ μέρα χιονισμένη, που λέμε α, επιτέλους μια άσπρη μέρα! Εννοώ μια άσπρη μέρα για να χαμογελάσει λίγο το χειλάκι μας. Και πώς σου ήρθε αυτό τώρα ότι η χώρα μας είναι ευλογημένη. Λίγο κουφό μου ακούγεται. 
– Διότι όλα τα ευλογημένα και τα παράδοξα μόνο εδώ μπορεί να συμβούν. 
– Τι θες να πεις;
– Τα βάζω κάτω και αναρωτιέμαι. Κάποιος μας παίζει άσχημο παιχνίδι για να μας κάνει τα νεύρα κανταΐφι! Μη σου πω και τιραμόλα και ολίγον από μπουγαδόσχοινο!  
– Σε βλέπω να μην σε πιάνουν τα χαπάκια σου! 
– Άκου να δεις τώρα! Από τη μια είμαστε σε καλό δρόμο, μειώνεται η ανεργία, ανεβαίνουν οι καταθέσεις κατά ένα δις το μήνα που μας πέρασε, ο ΟΟΣΑ προβλέπει ανάπτυξη 2,3 για το 2018 και άλλα παρόμοια. Δηλαδή αρχίζει και κινείται κάτι; Θα πνέει άνεμος δημιουργίας;
– Τι να σου πω ρε φίλε, αλλιώς τα βλέπω εγώ, να και οι ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί, να φόροι και ρυθμίσεις και μέσα στο ’18, όλο και κάτι ανεβαίνει. Νιώθω ότι είμαι υπό διωγμόν στην ίδια μου τη χώρα. Και ακόμη χειρότερα νιώθω όταν ακούω τους δανειστές μας ικανοποιημένους  διότι σου λέει θα πέσει χρήμα στις τράπεζες, έτσι κι αλλιώς δεν τους ενδιαφέρει αν εσύ πεινάς, αν πονάς, αν, αν, ένα σωρό αν! 
– Και σου λέω τώρα εγώ, τι από όλα θα γίνει; Ποιον να πιστέψεις; Τους μεν ή τους δε! 
– Πάντως αυτό που ζω εγώ είναι ότι έχω κάνει το σκατό μου παξιμάδι για να πληρώνω δεξιά κι αριστερά κάθε μήνα! Θα αλλάξουν όλα αυτά; Θα μου πουν δεν θέλουμε άλλα; Πλήρωσες αρκετά! Πολύ αμφιβάλλω! Ποιο από τα δυο;
– Τι μου θύμισες τώρα!  Μα θαρρώ πως θα τα μπλέξω, απ την Κική και την Κοκό ποια να διαλέξω, την Κική την αγαπώ, μα μ’ αρέσει και η Κοκό!