Επί σαράντα (40) ολόκληρα χρόνια, ένας ταλαντούχος και μερακλής συμπολίτης μας, ο Τάκης Δημόκας, ξόδεψε χρόνο και χρήμα και δημιούργησε μια μεγάλη και μοναδική συλλογή έργων τέχνης.
Γράφει ο Θόδωρος Δημητριάδης
Έφτιαξε ηλεκτροκινούμενες κούκλες παραδοσιακών επαγγελμάτων σε φυσικό μέγεθος και φυσική κίνηση, όπως π.χ. υφάντρα στο αργαλειό, υλοτόμο, θεριστή, σερβιτόρο κ.ά.
Αναπαρέστησε ένα ολόκληρο χωριό σε μεγάλο μέγεθος, με τα σπίτια, την εκκλησία, το σχολείο, τους δρόμους κλπ. Αναπαρέστησε την κοπή και μεταφορά ξυλείας από το βουνό. Συνέλεξε παραδοσιακά εργαλεία, όπως τουλούμπα, καφετιέρα, τσεκούρια, κλπ.
Και διέθεσε ολόκληρο το ισόγειο και το υπόγειο του σπιτιού του για να τα εκθέτει στους εκατοντάδες μαθητές σχολείων και νηπιαγωγείων της πόλης μας. Έφτιαξε, δηλαδή, στον περιορισμένο χώρο που διέθετε, ένα κανονικό μουσείο-έκθεση, με τη βοήθεια του εξίσου ταλαντούχου και δραστήριου γιου του, Γιώργου Δημόκα.
Και μετά από όλα αυτά, πήγε επανειλημμένα στον Δήμο μας και πρότεινε να τα παραχωρήσει στον Δήμο, ώστε να βρεθεί ένας κατάλληλος χώρος, όπου θα μπορούν μικροί και μεγάλοι, Κατερινιώτες και ξένοι, να τα θαυμάζουν και να τα επισκέπτονται, με μόνη υποχρέωση του Δήμου να τα συντηρεί. Και ο Δήμος μας, οι κατά καιρούς Δήμαρχοι μας, δεν έδειξαν το ενδιαφέρον που άξιζαν.
Πριν από μερικές μέρες ο Σύνδεσμος Γραμμάτων και Τεχνών Νομού Κοζάνης, όχι μόνον ενδιαφέρθηκε, αλλά δέχτηκε να αξιοποιήσει και να προβάλει αυτές τις εκπληκτικές δημιουργίες.
Ανέλαβε τα έξοδα της αποσύνδεσης, της προσεκτικής συσκευασίας και της μεταφοράς τους στην Κοζάνη με φορτηγά και δημιούργησε εκεί σε κεντρικό σημείο της πόλης έναν χώρο για να τα στήσει, ένα πρωτότυπο και εντυπωσιακό Τμήμα στο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης, το Μουσείο Παραδοσιακών Επαγγελμάτων και Ασχολιών που έχουν εκλείψει σήμερα. Μπορεί κανείς να πει ότι είναι εξίσου πρωτότυπο όπως το Μουσείο Κέρινων Ομοιωμάτων του Βρέλλη στα Γιάννινα.
Πριν από λίγες μέρες έγιναν τα εγκαίνια, ένα μεγάλο πολιτιστικό γεγονός, που το τίμησαν με την παρουσία τους πολιτικοί, εκπαιδευτικοί και άλλοι παράγοντες, ακόμα και μουσικά συγκροτήματα! Αναγνωρίστηκε και τιμήθηκε όπως πρέπει και αξίζει ο δημιουργός, ο συμπολίτης μας Τάκης Δημόκας.
Στην αναμνηστική πλακέτα πού τού απονομήθηκε γράφει: “ΤΙΜΗΣ ΕΝΕΚΕΝ στον Δημόκα Δημήτριο για την συμβολή του στην ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς της περιοχής μας”.
Η εκδήλωση έγινε στο “Ιστορικό Λαογραφικό & Φυσικής Ιστορίας Μουσείο Κοζάνης”. Διοργανώθηκε από κοινού από την διοίκηση του Μουσείου & την Περιφέρεια Δ. Μακεδονίας. Προλόγισαν ο πρ. Πολυνείκης Αγγέλης, ο Περιφερειάρχης Γιώργος Κασαπίδης, ο Αντιπεριφερειάρχης Μενέλαος Μακρυγιάννης & ο εκπρόσωπος της νέας Δημοτικής αρχής. Ο 81 χρονών Δημήτριος Δημόκας, που κατάγεται από το Καταφύγι Σερβίων – Κοζάνης, είναι κάτοικος Κατερίνης και οι δημιουργίες του είναι πραγματικά έργα τέχνης, που κοσμούν το Μουσείο και αποτελούν δείγματα γνήσιας πολιτιστικής κληρονομιάς.
Είναι φιγούρες σε πραγματικές διαστάσεις από τις αγροτικές & οικιακές ασχολίες των κατοίκων της εποχής των παππούδων μας. Την ένδυση αυτών των κατασκευών, που είναι μια εξίσου δύσκολη και μοναδική δουλειά, έχει κάνει η αείμνηστη σύζυγος του Άννα Κρίτου – Δημόκα.
Ο Δημήτρης Δημόκας ξεκίνησε φτωχός υλοτόμος από το Καταφύγι, πήγε μετανάστης στην Γερμανία, αλλά ταυτόχρονα ασχολήθηκε με κατασκευές. Η πρώτη από αυτές ήταν ο “αργαλειός”, που τού παρήγγειλε η μητέρα του – είναι αυτός που βρίσκεται σε περίοπτη θέση στην αίθουσα του Μουσείου. Όλα τα επόμενα έργα του είναι κι αυτά σε πραγματικές διαστάσεις & έχουν κίνηση. Με την ευκαιρία των εγκαινίων έκανε πρόταση να κατασκευάσει τον Βουκεφάλα με έφιππο τον Μ. Αλέξανδρο & μάλιστα το άλογο να σηκώνεται στα πίσω πόδια του & να χλιμιντρίζει! Θα είναι, όπως είπε, μια απάντηση στους Σκοπιανούς παραχαράκτες της ιστορίας.
Ο Δημήτρης Δημόκας εκτός από καλλιτέχνης εφευρέτης είναι και αξιόλογος συγγραφέας.
Έχει γράψει το πολύ ενδιαφέρον ιστορικό βιβλίο ΚΑΤΑΦΥΓΙΩΤΕΣ ΥΛΟΤΟΜΟΙ και έχει μεταφράσει από τα Γερμανικά το βιβλίο ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ 150 ΧΡΟΝΙΑ, ένα μπεστ-σέλλερ στον χώρο της υγείας.
Κρίμα! Χάθηκε η ευκαιρία.
Χάθηκε για την Κατερίνη ένα μοναδικό μουσείο, που αποτελεί πλέον ένα ιδιαίτερο αξιοθέατο της Κοζάνης και δείχνει ζωντανά εικόνες από την πολιτιστική μας κληρονομιά.
